________________
सिरिसंतिनाहचरिए
चउत्थ-पंचमभवग्गहणाई
तिक्खखरनहरनियरावरुद्धउन्नामियग्गकरपसरो । अइयोरगुंजियारावभरियणीसेसगिरिविवरो ॥६॥६८८॥ एवंविहं मइंदं दटुणं सारही तओ भणइ । 'किं वीसत्थो चिटुसि पत्तम्मि वि पुरिससीहम्मि ?' ॥७॥६८९॥ तं सोउं मयराया गुहादुवारम्मि णिग्गओ झत्ति । भूमित्थं तं दटुं कुमरो वि हु आइ भूमीए ॥८॥६९०॥ पुणरवि आउहरहियं णाऊणं मुयइ खग्गरयणं पि । तं दटुं अमरिसिओ मयराओ चिंतए एवं ॥९॥६९१॥ "एकं ता मम पत्तो गुहादुवारम्मि मुक्कपरिवारो । पुणरवि भूमीए डिओ पुणो वि मुक्काउहो जाओ ॥१०॥६९२॥ ता मज्झ अवन्नाए दंसेमि फलं इमस्स धिटुस्स" । इय चिंतिय बद्धकमो सहसा उल्ललइ गयणम्मि ॥११॥६९३॥ कुमरो वि धीरचित्तो तस्साऽऽवंतस्स दोहिं वि करेहिं । गेण्हित्तु दो वि हो? वियारए जुन्नचीरं व ॥१२॥६९४॥ पक्खिवइ धरणिवढे सीहो वि हु अमरिसेण हो?उडे । जाव फुरुक्कइ अहियं तो भणियं कुमरसारहिणा ॥१३॥६९५॥ 'भद्द ! तुमं पसुसीहो नरसीहो एस ता जइ इमेण । मुक्काउहेण निहओ कीस तुम इंय फुरुक्केसि ?' ॥१४॥६९६॥ सीहो वि तयं वयणं अमयं पिव घोट्टिऊण खणमेगं । बद्धाउयत्तणेणं उववन्नो घोरनरयम्मि ॥१५॥६९७॥ तिविट्ट वि तस्स चम्मं घेत्तूण समप्पए तव्युत्तवियाणणत्थं णिरूवियविजाहराणं, जहा- 'भो ! भो ! समप्पेह एयं तस्स घोडयग्गीवस्स, भणह य जहा 'णिब्युओ चिटुसु' त्ति । एवं भणिऊण गओ णियणयरं । आसग्गीवो वि तमायण्णिऊण
१. इह त्रु० ।। २. घुट्टि त्रु० का० ।। ३. तस्स नास्ति पा० ।।