________________
श्रीधीरसुन्दरसू० आव०अवचर्णिः ॥१९॥
गाथा-१७३
७४-७५
विज्जसुअस्स य गेहे किमिकुट्ठोवद्दों जई दर्छ ।
बिति य ते विज्जसुयं करेहि एअस्स तेगिच्छं ॥१७३॥ तस्य वैद्यसुतस्य गेहे कृमिकुष्ठापद्रुतं यतिं दृष्ट्वा वदन्ति, ते चत्वारोऽपि वयस्या वैद्यसुत-कुरु अस्य चिकित्सामिति ॥१७३॥
तिल्लं तेगिच्छसुओ कंबलगं चंदणं च वाणियओ।
दोउं अभिणिक्खेतो तेणेव भवेण अंतगडो ए ॥१७४॥ तैल विचिकित्सकसुतोऽदात , कम्बलरत्नं गोशीर्षचन्दनं च तस्य न स्त इति. ते वयस्या द्रव्याणां लक्ष गृहीत्व। वणिग्विपणिं जग्मुः, तेन वणिजा संभ्रातेनोक्त-किमेताभ्यां कार्य?, ते उचुः साधुचिकित्सार्थ, तेनोक्त-मूल्येनाल, सुधैव गृहीत्वा यात, ममापि लाभो भवत्विति, संवेगमापन्नोऽभिनिष्क्रान्तः, तेनैव भवेनान्तकृत् सिद्धो जातः ॥१७४॥
साहं तिगिच्छिऊणं सामणं देवलोगगमणं च । पुंडरगिणिए उ चुया तओ सुया वइरसेणस्स ॥१७५॥
॥१९॥
Jain Education Internationa
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
