________________
22.56
उपदेशप्रा. साधुरुपयुज्य मिथ्याशुष्कृतं ददाति । ततो'sकालस्वाध्यायविधानेन मिथ्यादृष्टिदेवताविहितबलानि तंत्र. १७
जवन्त्यतः पुनरप्येवं मा कास्त्विं" इत्यादि साधुर्देवतयाऽनुशासितः । इति श्रुत्वा काल एव स्वाध्यायो ॥२३॥ विधेयः । यतः क्रिया यथोक्तसमये विहिता अवश्यं फलन्ति । तत्र क्रिया विविधाः-प्रशस्ता अप्र
शस्ताश्च । तत्र प्रशस्ताः सिद्धान्तमार्गोंदिताः सर्वाः क्रियाः, अप्रशस्ताः कृषिकर्मचर्यानाषणादिकाः सर्वाः |कास एवावन्ध्यत्वमश्नुवते । अत एव नीतिशास्त्रेऽकालचर्या वर्या नोक्ता, तथाहि
अकालचर्या विषमा च गोष्ठी, कुमित्रसेवा न कदापि कार्या ।
पश्याएमजं पद्मवने प्रसुप्तं, धनुर्विमुक्तेन शरेण तामितम् ॥ १॥ क्वापि वने सरसि मन्दरक्ताख्यो हंसो वसति । अथैकदा तत्रोलूक आयातः। जाषितो हंसेन-3 "कस्त्वं ? कुतोऽत्र वने?" । स प्राह-"त्वशुणश्रवणादहं मैत्रीकरणाश्रमागतः"। ततो मैत्री परस्परमजनि । सार्धं क्रीमतः । परं हंसेनेति न ध्यातं चेतसि यन्नीचपरिचयः श्रेयोऽर्थिना त्याज्यः, यतः
हुँ तुहि वारु साधुजन, उङाणसंग निवार । हरे धमी जल ऊहरी, मने पले प्रहार ॥१॥
अपिच-नीच सरिस जल कीजे संग, चढे कलंक होइ जसजंग। __हाथि अंगार ग्रहे जो कोइ, के दाके के कालो हो ॥२॥
३॥ अथान्यदा हंसमापृचय स्वस्थानमुलूकः प्राप्तः हंसाग्रे च प्रोक्तं-"एकदा त्वयाऽप्यागन्तव्यं मत्स्थाने" इति प्रोच्य गतः । हंसोऽप्यवसरे तत्र जगाम । न दृष्ट उलूकः, विलोकितश्च बहुस्थानेषु, दृष्टश्च क्वापि |
Jain Education International 2016
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
