________________
SIS
दत्तसौधादिषु मुदा प्राक्सुपात्रदानफलं बुजुजे । अन्यदा गवादस्थो दरिषं जातं स्वकुटुम्ब वीदय ग्रामा|दिदानेन स्वजनान् पुनः सुखीचकार । कियत्यपि गते काले सोदरास्ते त्रयस्तातं प्राहुः-"गृहवित्त विनज्यास्माकं प्रयत्न" । पिता प्राह-“हे मूर्खाः ! सम्प्रति धन्यार्जितमिदं जेमथ यूयं"। | तेऽप्यूचिरे यदा पूर्व धन्यो नंष्ट्वा गृहाद्ययौ । तदा रत्नादिकं सारं सात्वाऽगाच्चौरवन्निशि ॥१॥ है। तातपादाः प्रकुर्वन्तु राज्यं धन्ययुताः सदा । वयं प्रातर्न जोदयामः पृथग्नावं विना खलु ॥ ५॥
कलहं ज्ञात्वा धन्यो निश्येकाकी चचाल । नमन् कौशाम्बीपुरीचतुष्पथे गतः। तत्र मृगावतीपतिना शतानिकेन मिएिममो वादितः-"नृपकोशे एक महामूट्यं रत्नमस्ति, तस्य यः परीक्षा वेत्ति तस्मै तुष्टो राजेदं ददाति| हस्तिनां शतमेकं च वाजिनां शतपञ्चकम् । सौजाग्यमञ्जरी पुत्री ग्रामपञ्चशतीयुताम् ॥ १॥" | अथ धन्यः पटहं वारयित्वा राजसज्ञायां ययौ। रत्नजातिझेन तेन परीक्षा विदधे । सर्वेषां चमत्कारः |
कृतः। नृपो निजां पुत्री सधनां तस्मै ददौ । सुखमग्नस्तिष्ठति । अन्यदा तेन स्वकीयर्य लोकरीत्या च | पुरान्यणे सरः खानयितुं प्रारब्धं । इतो धन्ये गते श्रेष्ठिगृहे दारियं प्रसृतं । यतः
तैखं नास्ति घृतं नास्ति नास्ति मुजो युगन्धरी । वक्षार्थ लवणं नास्ति तन्नास्ति यत्प्रनुज्यते ॥ १॥
ततः श्रेष्ठी धन्यजायाच्यं पितृवेश्मनि प्रेष्य शालिजनस्वसारं प्रोचे-"याहि वत्से ! स्खचाताहे" सुजनाऽऽह
_JainEducation international 2010
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
