________________
खना
॥१७॥
तरामर्गलां दत्वा पूर्वगुप्तीकृतधूमस्तीवः प्रसारितः । धूमव्याकुलस्य चौरस्याश्रुपातेन नयनस्थमञ्जनं गलितं । सर्वैः स व्याख्यान. प्रत्यदं दृष्टः । स बद्ध्वा राज्ञोऽये नीतः । चौरो दध्यौ-"मम जोजनं गृहं च यमपि विधिवशागतं । यतः
निदाघे दाहार्तस्तरखतरतृष्णाकुलमनाः, सरः पूर्ण दृष्ट्वा त्वरितमुपयातः करिवरः। तथा पंके मन्नस्तटनिकटवर्तिन्यपि यथा, न नीरं नो तीरं यमपि विनष्टं विधिवशात् ॥१॥
अन्यच्चमणिमंत्रौषधैः स्वस्थाः सर्पदष्टा विलोकिताः । नृपैदृष्टिविषैर्दष्टो न दृष्टः पुनरुत्थितः ॥ २॥" ततो नृपाझया सुन्नटास्तं चौरं पुरचत्वरे जमयित्वा शूखिकामुपरि निचिदिपुः । तदनु नृपनटाः प्रचन्नं पश्यन्ति'कः पुमाननेन सह वार्ता करोति ? तस्य पार्धे सर्वपौरहतवित्तं शोधनीय' इति बुद्ध्या ते स्थिताः । अत्र प्रस्तावे जिन६ दत्तश्रेष्ठी तन्मार्गे समागतः । चौरमाक्रन्दन्तं प्रत्युवाच___"चौर्यपापामस्येह वधबन्धादिकं फलम् । जायते परलोकेषु फलं नरकवेदना ॥१॥ यापार्जितं कर्म तदन्यथा न स्यात् । प्रान्तेऽपि मनसि अस्तेयादिव्रतमंगीकुरु" । चौरेणोक्तं
R१७७॥ शृगालैनंदितौ पादौ काकैर्जर्जरितं शिरः । पूर्वकर्म समायातं सांप्रतं किं करोम्यहम् ॥ १॥ अत्र मम पानीयं शीघ्रं पायय" । श्रेष्ठी राजविरुषं ज्ञात्वा तूष्णी स्थितः । पुनरपि दीनालापैस्तथालापितो यथा |
JainEducation International 2010_05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
