________________
समराइच्च
॥२४६॥
RAKASHOKAR
| अहं, जस्स मे तुमए सह दसणं समुप्पन्न । अओ परिचत्तं चेव मए संपर्य बहुजणाणहिमयं चेट्ठियं, पडिवन्नो अहं पुरिसगुणेहिं, विमुक्को अलच्छीए । ता किं बहुणा जंपिएणं । अवस्समहं अजप्पभावेणेव अजस्स उवएसपरिस्सम सफलं करेऊण अज्ज पेक्खामि
1Bाचउत्यो
&ा भयो त्ति भणि ऊण निग्गओ गेहाओ नयरीओ य । तओ य 'किं करेमि, किं लड्डेमि दविणजायनिमित्तं भगवन्तं जलनिहिं । अत्थरहिओ खु पुरिसो अपुरिसो चेव । दरिदस्स हि न वित्थिरइ जसो, न वियम्भए कित्ती, न सजणेण संगमो न परोस्यारसंपायणं ति ।
॥२४६॥ अहवा अयण्डमणोरहमगुरेसु विजियसुरासुरेसु य सहरसुद्दामभमिरेसु कालदण्डेसु किमणेणालोइएणं। दुल्लहं माणुसजम्मणं, । ता अङ्गीकरोमि भयवन्तं उभयलोयमुहावहं धम्मं । एवं च कए समाणे इमस्स वि सत्थवाहपुत्तस्स परमत्थओ उवगयं चेव हवइ' त्ति चिन्ति ऊण पवन्नो पिउवयंसयस्स जोगीसराभिहाणस्स कावालियरस समीवे पव्वज ति ॥
इओ य निवेइओ निययाहिप्पाओ धणेणं नन्दयधणसिरीणं । भणिओ य तेहिं-के अम्हे भवओ समीहियन्तरायकरणस्स? । जं यस्य मे त्वया सह दर्शनं समुत्पन्नम् , अतः परित्यक्तमेव मया साम्प्रतं बुधजनानभिमतं चेष्टितम् , प्रतिपन्नोऽहं पुरुषगुणैः, विमुक्तोऽलक्ष्म्या । ततः किं बहुना जल्पितेन ? अवश्यमहमार्यप्रभावेणैव आर्यस्य उपदेशपरिश्रमं सफलं कृत्वा आय प्रेक्षे (प्रेक्षिष्ये ) इति भणित्वा निर्गतो गेहाद् नगरीतश्च । ततश्च किं करोमि ? "किं लक्के व्यजातनिमित्तं भगवन्तं जलनिधिम् , अर्थरहितः खलु पुरुषोऽपुरुष एव, दरिद्रस्य हि न विस्तीर्यते यशः, न विजृम्भते कीर्तिः, न सज्जनेन संगमो न परोपकारसंपादनमिति । अथवा अकाण्डमनोरथभङ्गरेषु विजितसुरासुरेषु च सहर्पमुद्दामभ्रमितृपु कालदण्डेषु किमनेनालोचितेन ? दुर्लभं मानुषजन्म, ततः अङ्गीकरोमि भगवन्तमुभयलोकसुखावह धर्मम् । एवं च कृते सति अस्यापि सार्थवाहपुत्रस्य परमार्थत उपकृतमेव भवति' इति चिन्तयित्वा प्रपन्नः पितृवयस्यस्य योगीश्वराभिधानस्य कापालिकस्य समीपे प्रमज्यामिति ।
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
