________________
समराइच्च
कहा
॥ १५१ ॥
पsिहार भूमी चिह्नः । एयं सोऊण देवो पमाणं ति । तओ पुलोइओ राइणा मइसायरो । भणियं च तेण ईङ्गियागारकुस लेण - पविसउ, एत्थ दोसो ? | सरणागय्वच्छला चेव राइणोः हवन्ति । तओ राइणा अणुन्नाओ पविट्ठो दुम्मई 'देव एसा सिरोहरा एसो य कुहाडो' त्ति भणिऊण पडिओ चलणे । तओ अभयं दाऊण बहु माणिओ राइणा, कओ से अहिययरसकारो । नियत्तिऊण य राया गओ जयरं । निवेइओ राहणा निययाभिप्पाओ मन्तिमण्डलस्स । तेण वि य 'किच्चमेवेयमिह वंससंभवाणं रायाणं सेसयाणं पि किं पुण तुम्हाणं णित्रयणभावयमणं ति, उभयलोयसाहारणं च सफलं जीवियं देवस्स, वणदवस निहा य कामभोगा इन्धणाओ चैव जलन्ति किंपागफलसमाणा य विवागे, अयण्डमणोरहभङ्गकारी य पहवइ विणिज्जियसुरासुरो मच्चु' त्ति कलिऊण बहु मनिओ । तओ साविया वच्छारिया, भणिया य तेण-निरूवेह आणन्दकुमारस्स रज्जाभि सेयदिवसं । तेहिं भणियं-जं देवो आणवेइ । निरूविऊण मवगत्य शिरोधराबद्धपरशुर्देवशासनातिक्रमणजातपश्चात्तापः कतिपय पुरुषपरिवारित इहैवागतो देवदर्शनसुखाभिलाषी प्रतिहारभूम्यां तिष्ठति । एतच्छ्रुत्वा देवः प्रमाणमिति । ततः प्रलोकितो राज्ञा मतिसागरः । भणितं च तेनेङ्गिताकारकुशलेन । प्रविशतु, कोऽत्र दोषः ? | शरणागतवत्सला एव राजानो भवन्ति । ततो राज्ञाऽनुज्ञातः प्रविष्टो दुर्मतिः 'देव ! एषा शिरोधरा, एष च कुठारः' इति भणित्वा पतितश्चरणयोः । ततोऽभयं दत्त्वा बहु मानितो राज्ञा, कृतस्तस्याधिकतरसत्कारः । निवर्त्य च राजा गतो जयपुरम् । निवेदितो राज्ञा निजाभिप्रायो मन्त्रिमण्डलस्य । तेनापि च ' कृत्यमेवैतद् इह वंशसंभवानां राज्ञां शेषाणामपि किं पुनर्युष्माकं जिनवचनभावितमतीनाम्, उभय लोकसाधारणं च सफलं जीवितं देवस्य वनदवसंनिभाश्च कामभोगा इन्धना एव ज्वलन्ति किंपाकफलसमानाश्च विपाके, अकाण्डमनोरथभङ्गकारी च प्रभवति विनिर्जितसुरासुरो मृत्युरिति कलयित्वा बहु मतः । ततः शब्दायिताः सांवत्सरिकाः, भणिताश्च तेन१ अणुन्नाओ ख
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
*
बीओ भवो
।। १५१ ।।
www.jainelibrary.org
