________________
धम्मकहाअक्खित्तं पवजाअभिमुहंति पुच्छिज्जा।को कत्थ तुमं सुंदर ! पवयसि च किंनिमित्तंति ॥११६॥ प्रश्नः कथा
|च गा. KI 'धर्मकथाद्याक्षिप्त'मिति धर्मकथया अनुष्ठानेन वा आवर्जितं प्रव्रज्याभिमुखं तु सन्तं पृच्छेत्, कथमित्याह-कः ।
११६-१९ कुत्र त्वं सुन्दर !-कस्त्वं कुत्र वा त्वमायुष्मन् !, प्रव्रजसि वा किंनिमित्तमिति गाथार्थः॥१६॥ स खल्वाह
कुलपुत्तो तगराए असुहभवक्खयनिमित्तमेवेह । पहामि अहं भंते! इइ गेज्झो भयण सेसेसु ॥११७॥ ___ कुलपुत्रोऽहं तगरायां नगर्यामित्येतद् ब्राह्मणमथुराद्युपलक्षणं वेदितव्यमिति, 'अशुभभवक्षयनिमित्तमेवेह' भवन्त्यस्मिन् कर्मवशवर्तिनः प्राणिन इति भवः-संसारः तत्परिक्षयनिमित्तमित्यर्थः, प्रव्रजामि अहं भदन्त इति, एवं ब्रुवन् ग्राह्यः, भजना शेषेषु-अकुलपुत्रान्यनिमित्तादिषु, इयं च भजना विशिष्टसूत्रानुसारतो द्रष्टव्या, उक्तं च-"जे जहिं दुगुंछिया खलु पबावणवसहिभत्तपाणेसु । जिणवयणे पडिकुट्ठा वजेयवा पयत्तेणं ॥१॥” इत्यादीति गाथार्थः ॥ १७ ॥
प्रश्न इति व्याख्यातं, कथामधिकृत्याह| साहिज्जा दुरणुचरं कापुरिसाणं सुसाहुचरिअंति। आरंभनियत्ताण य इहपरभविए सुहविवागे ॥११८॥ | __'साधयेत्' कथयेत् दुरनुचरां 'कापुरुषाणां क्षुद्रसत्त्वानां सुसाधु (चरित्रं-साधु)क्रियामिति, तथा आरम्भनिवृत्तानां च
इहपारभविकान् शुभविपाकान्-प्रशस्तसुखदेवलोकगमनादीनि इति गाथार्थः ॥ १८ ॥ ||जह चेव उ मोक्खफला आणा आराहिआ जिणिंदाणं।संसारदुक्खफलया तह चेव विराहिआ होइ॥११९॥
Jain Educativ
ational
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
