Kalyan 1952 03 04 Ank 01 02

SR No.: 539099
Original Sutra Author: N/A
Author: Somchand D Shah
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir
Publication Year: 1952
Total Pages: 104
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Kalyan, & India
File Size: 26 MB

Page 21

: ૨૦ : ઉદારતાને ઝરે
પણ પ્રભુ એમ કાંઈ કોશાધ્યક્ષ એક પાઈ આ મારા અંગરક્ષકને મોકલું છું, તે તને મારા પણ આપે ?'
કહેવા પ્રમાણે ત્રણ લાખ દ્રવ્ય અને દશ હાથીઓ * “ અરે ! આમાં મારા નિમકહલાલ કેશા
અપાવશે. ધ્યક્ષની પણ પરીક્ષા થઈ ચૂકી' ભજે બ્રાહ્મણને
“ ઘણું જીવો મારા નાથ, આપ જેવા રત્નો ત્રણ ફેરા ખવરાવ્યાનો ભેદ ખુલે કર્યો.
આ ધરાતલ પર બહુ અ૫ પાકતા હશે” બ્રાહ્મણે ફરી : “ હા, પ્રભુ, એ બરાબર !” અંગરક્ષક ભોજની આશીર્વાદ આપવા શરૂ કર્યા. વાત સમજી શકશે. ' “ આ બ્રાહ્મણ તે આવી પહો ’ બ્રાહ્મણને અંગરક્ષકે જઈને બ્રાહ્મણને બહુમાનપૂર્વક ત્રણ જોઈને રાજા બોલે.
લાખ દ્રવ્ય અને દશ હાથીઓ અપાવ્યાં. દરેકે દરેક કેમ ભાઈ કેમ થયું ?” ભેજે પૂછયું. ધર્મ પત્રોમાં લખાયું કે,
શું કહું મારા નાથ ! એ પાપીણે તે મારી ઢીંચણ સુધી પાણી કહેનાર બ્રાહ્મણને શ્રી ભેજ વાતને હસી કાઢે છે, પ્રભુ. એકનો મોટો ઉધમ ને એ ત્રણ લાખ દ્રવ્ય અને દશ મદોન્મત્ત હાથીએ બીજાનું નિર્લજ્જપણું! કહે બાપ, કોની સ્તુતિ કરું? અપાવ્યા છે
“ હરકત નહિ ભાઈ, આ વખતે તે તારી સાથે અહાહા ! આવો હતે આપણે ભૂતકાળ !
જે આ અંક આપને ગમે તો જેઓ “કલ્યાણ” માસિકના ગ્રાહક ન * બન્યા હોય તેઓને વહેલાસર ગ્રાહક બનવા ભલામણ કરે, અને એ રીતે કલ્યાણ” ને સહકાર આપો!
- આ પણ કમાલ !
એક ગલીમાં ચાર મચીની દુકાન હતી, ચારેમાં આપસ આપસમાં સારી સ્પર્ધા ચાલતી હતી.
એકવાર. એક મોચીએ પિતાના સાઈન બેડ નીચે લખાવ્યું કે, “શહેરને સૌથી કુશળ મોચી” એ જોઈને બીજે દિવસે બીજા મેચીએ પિતાના સાઈનબર્ડ ઉપર નીચે લખાવ્યું કે, “હિન્દુસ્તાનને સર્વોચ્ચ મોચી.” આ વાંચીને ત્રીજા દુકાનદારને પણ ચટપટી લાગી. એને લાગ્યું કે આ બેયથી વધે એવું કંઈ વિશેષણ મારે પણ લગાડવું જોઈએ. અત્યંત વિચારણને અને એણે નકકી કરીને એણે લખાવ્યું, કે “વિશ્વને મહાન મોચી” આ જોઈને થે તો મોંમાં આંગળી જ નાંખી ગયે. એને લાગ્યું કે હવે પિતાના માટે કોઈ એવું વિશેષણ બાકી ન રહ્યું, કે જે વિશેષણ આ ત્રણે વિશેષણોથી ઊંચુ હોય! ' આખરે એણે એક વિશેષણ એવું શેધી કાઢયું કે, જે આમ લાગવામાં સૌથી નાનું લાગે, પણ વારતવિક રીતે એ વિશેષણ પૂર્વના ત્રણે વિશેષણોથી ચઢે એવું હતું. એ વાંચીને પૂર્વના ત્રણે જણ ભીલા પડી ગયા.
એ વિશેષણ હતું : “આ ગલીને સર્વશ્રેષ્ઠ મેચી.” – ગાંગેય