Pathik 1985 Vol 25 Ank 01 02

SR No.: 535289
Original Sutra Author: N/A
Author: K K Shastri
Publisher: Mansingji Barad Smarak Trust
Publication Year: 1985
Total Pages: 134
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Pathik, & India
File Size: 8 MB

Page 42

પથિક-રજતજયંતી અંક] કટોબર-નવેબર ૮૫
[૪૧ બંને જણાને બેમાંથી એક થવાના ઉમળકા જાગ્યા ને તરત ગાડે પહેયાં. દૂધમલિયા બળદ એના ધણીને ઓળખી ગયા ને ઝટ ઊભા થઈ ગયા.
વાહ, મારા બાપલિયા ! વાહ”ના મીઠા શબ્દોથી નવાજી, પીઠ પર હાથ ફેરવી ગાડું જોયું ને દેઢ માઉને પંથ કાપી પાતા ગામમાં પહોંચી આવ્યાં.
“લાલજી મહારાજ ! એ લાલજી મહારાજ ! ઊઠો ઊઠો.” વીરમ બેલ્યો. “કણિ, વિરમ? કાં, દીકરા ! અટાણે ” વૃદ્ધ ડોસીમાએ પીરમને અવાજ પારખી બારણું ખોલ્યું, મા ! લાલજી મહારાજનું કામ છે.” દીકરા ! એ તે માધુપુરને મેળે ગ્યા છે. સુઝાણું થાય ત્યાં લગણમાં આવી પૂગશે.”
“ભલે, મા ! તમે તમારે સુઈ જાવ.” કહેતે વરમ પાઇ ગાડા નજીક આવ્યા ને મીઠીને વાત કરી કે “મહારાજ તે મેળે ગયા છે ને સપરક થાશે ત્યાં લગણમાં આવી પૂગશે.”
“ઓહે હે હે ! છે. સવારે ?” મીઠીને અજપ વધી ગયે. “હાલ્ય મારી વાડીએ; ઘડીક વાતચીતુ કરશે ત્યાં દગણમાં આવી પૂગશે.”
વાર સાથે વાત કરતાં મીઠી વિચારે ચડી કે “મારા બાપા મારે વિશે શું ધારશે? માને બધી વાત કરી દીધી હતી તે સારું હતું.”
શા વિચારે ચડી ગઈ, મીઠી ?” વીરમે પૂછ્યું, કંઈ નઈ, છે તે બાપાને ને માને વાત કરી દીધી હેત તે સારું હતું.” બને છે લોકોએ ના પાડી દીધી છે. તે ” વીરમે શંકા દર્શાવી,
ઈ વાત પણ સાચી.” મીઠી બેલી. ‘ઇના કરતાં લગન કરીને પે'લાં ઇમને જ પગે પડશું.” “અલ્યા વિરમ ! અટાણે મારું શું કામ હતું ?” લાલજી મહારાજ વાડીએ આવી પહોંચ્યા. “મારે અને આ મીઠીને અટાણે પરણી જવું છે.”
“અલ્યા! ગાંડો થઈ એ લાગ છે આ કંઈ ઢીંગલા ઢીંગલીને બેલ ડે છે? આમાં તે બેતિયાં કંકુ ચોખા અને ફૂલપાન વગેરે ઘણી વસ્તુ જોવે.” “ બધું તમારે ઘેરથી લઈ લે.” *
, મારા દીકરા રહી જાત પરયા વિનાને! લગન તારાં થાય અને માલ મારે લઉં ?” “તમારા મેનતાણાના માલ સાથેના . ૨૦૦ પાકા, પછી કઈ ?” "તયે ઈમ બેલને, ભલા માણસ !”
બે રાશવા સૂરજ ઉપર ચડ્યો ત્યાં તો લાલજી મહારાજે લગ્નવિધિ પતાવી દીધો અને વીરમ મીડીએ પાછો માધવપુરને કેડો પકડ્યો.
મેળામાં મીઠીનાં માબાપ ચારે બાજુ તપાસ કરી વળ્યાં, પરંતુ મીઠીને કયાંય પતો ન મળવાથી ભાંગી પડયાં. ખાધા પીધા વગર ડોસા કે ડોસીમાં હવે ચાલવાની તાકાત પણ ન હતી. એઓની ઊંડી ઊતરેલી આંખોમાંથી આંસુનાં ટીપાં દડ દડ વહેતાં હતાં. આંખ ઉપર નેજવું માંડી ડેસે ચારે તરફ પિતાની વહાલી દીકરી મીડીને ભાળવા તલસી રહ્યો હતો ત્યારે મીઠીની મા ઢગલો થઈને ગાડામાં પડી હતી.
મીઠી તથા વીરમ બાપાને પગે લાગ્યો અને મીઠી માને ગળે બાળ પડી.