________________
૩૦૨ શ્રી જૈન ધર્મ પ્રકાશ
[ આશ્વિન ગુજજ. ” આપે કર્મના નામે જેમના હાથમાં મને સેંપી હતી તેમની શક્તિ જુઓ. ત્યારે જ પ્રજાપાળને ભાન થાય છે કે આ ઘેરો કરનાર તે જમાઈરાજ શ્રી પાળ છે. નેહીઓ મળે એટલે હર્ષના આંસુ આવે એમાં પણ અહીં તે મીંડામાંથી આંકડા આગળ ચાલેલા ! છતાં શ્રીપાળ તે લઘુતા રાખી કહે છે “ગુરુ દર્શન નવપદતણે, એ છે પ્રબળ પ્રભાવ ” પણ ગુરુજીનું ધ્યાન ખેંચનાર કેશુ? એ વિચારતાં જ પુત્રી મયણ પર આંખ ઠરે. “અદ્દભુત રમણીરત્ન ” એમ સહજ બોલાય. આનંદનો અવસર એટલે નગરીમાંથી રાણુઓને તેડાવી મંગાવી. સી સ્વજનો એકઠા મળ્યા. કુમારે બમ્બર કુળમાંથી પ્રાપ્ત થયેલી નાટક મંડળીને આનંદના આ પ્રસંગે શોભે તેવું નાટક આરંભવા હુકમ કર્યો.
પ્રસંગ-૧૧,
અરે પણ મુખ્ય નટી ઊઠતી જ નથી ને !
સૂત્રધાર, જલ્દી સમજાવે એને. આવી મેંઘેરી પળે જીવનમાં કોઈકવાર જ આવે છે. ફેસલા-પટાવો પણ જલદી નાટક શરૂ કરે.
એ નટીએ આવતાં વેંત, માથા પરનું વસ્ત્ર નીચું ખેંચી જે દુહ કહ્યો તે આ રો
કિહાં માલવ કિહાં શંખપુર, કિહાં બબ્બર કિહાં ન
સુરસુંદરી નચાવિયૅ, દેવે દલ વિમરટ્ટ.” આ સાંભળતાં જ જાણે રોતાવર્ગમાં એકાએક વિજળી પડી એ અચંબો પ્રવતી રહ્યો. આ મુખ્ય નદીએ પૂર્વે કુમાર આગળ અનેક નાટક ભજવ્યાં હતાં અને એવી દક્ષતાથી કામ કરી બતાવ્યું હતું કે જેથી એ બહુમાનનું પાત્ર બની હતી. એને આજે એકાએક આ શું થઈ ગયું !
વચમાં સુરસુંદરીનું નામ એ શાને લાવી ?
આ તરશો તો શ્રીપાલના મગજમાં ઉદભવ્યા પણ પિલી નટી તો કઠવો મૂકી, એકદમ દોડતી જઈ રાણી સૈભાગ્યસુંદરીની સોડમાં ભરાઈ ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવા લાગી. ત્યારે જ બધાને સમજાયું કે આ તે આપણું સુરસુંદરી ! પ્રજાપાળ તો આભો જ બની ગયા !
પિતાની કુંવરીને આવા નાચ નાચવા પડે! એ બન્યું જ શી રીતે? શંખપુરના માલિકને મેં તો સેંપી હતી?
મયણાસુંદરી કહે-પિતાજી, હજુ પણ આપ કર્મરાજ કેવા નાચ નચવે છે એ નથી પિછાની શકતા ! બહેનને જરા ધીરી પડવા દ્યો, એનું હૃદય હળવું બનવા દ્યો. એ આપોઆપ વીતક કથા કહી બતાવશે.
