Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1942 Year 03 Ank 17 to 24

SR No.: 525927
Original Sutra Author: N/A
Author: Manilal Mokamchand Shah
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1942
Total Pages: 76
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 7 MB

Page 51

તા. ૧૫-૩-૮૪૨
કેટલાક સમાચાર અને નોંધ ઐકયસમિતિના ઠરાવેા સામે વિરોધ
શ્રી. અમદાવાદ જૈન યુવક સંધની તા. ૪-૩-૪૨ ના રાજ મળેલી સામાન સભાએ ઐકયસમિતિના હરાવા સામે વિરેધ રજુ કરતા નીચે મુજબના ઠરાવ સર્વાનુમતે પસાર કર્યો છે.
પ્રમુગ્ધ જૈન
“તા. ૯-૧-૪૨ ના રાજ મુંબઈમાં શેઠશ્રી કસ્તુરભાઈ લાલભાઇના પ્રમુખપદે મળેલી શ્વેતામ્બર મૂર્તિપૂજક વિભાગના કેટલાક ગૃહસ્થાની આપમેળે નિયાયેલી ઐકય સમિતિએ પ્રકટ કરેલા બન્ને હરાવા એકતાવિરેાધી અને પ્રત્યાધાતી છે એમ આ સભા જાહેર કરે છે અને તે સામે પેાતાને સખ્ત વિરાધ નોંધાવે છે.
O
વળી આ સભા ભારપૂર્વક એમ જણાવવા માંગે છે કે આજના જૈન પાધુઓનું માનસ જોતાં અને તે હજુ પણ જે રીતે બાળદી‚ અને અયોગ્ય દીક્ષા આપી રહ્યા છે તે વિચારતાં વડેદરા દીક્ષા નિયામક નિબંધને યોગ્ય અને જરૂરી માને છે અને જ્યાં જ્યાં દીક્ષા નિયામક નિબંધ થઇ શકતા હાય ત્યાં ત્યાં તેને ટૂંકા આપવાની જૈન સમાજને વિન ંતિ કરે છે.
કોઇ પણ સમાજમાં જે સિદ્ધાંતે રૂઢ થઇ ગયા હોય અને સમાજની પ્રગતિમાં બાધક હોય તેમાં ફેરફાર કરવાના, પરિવર્તન કરવાને કે તેને દૂર કરવાને દરેક યુવકને અધિકાર છે. સમાજને બાધક હોય તેવી અનિષ્ટ પ્રથાને કાઈ યુવક ટકાવી રાખી શકે જ નહિ, એમ આ સભા માને છે અને તેથી ઍકય સમિતિના ખીજા પ્રત્યાધાતી ઠરાવ પ્રત્યે સખ્ત અણુગમા જાહેર કરે છે. શેઠે શ્રી કસ્તુરભાઇ લાલભાઇ જેવા જૈન સમાજના એક અગ્રગણ્ય અને વિચારકની રાહબરી નીચે આવા ઠરાવે પસાર થવા અદલ આ સભા પોતાના ખેદ વ્યકત કરે છે અને દરેક જૈનને ઐકય સમિતિના અને રાવને વિરોધ કરવા વિન ંતિ કરે છે.” યુવાન વેનલેસને પગ ટકાવવા માટે જગ્યા અને આશ્વાસન આપનાર એક ઉદાત્ત દીલ મળી ગયાં એટલે તેણે દુ:ખી જગને મીરજ હાસ્પીટલની ભવ્ય ભેટ આપી!
X
X
વખત જતાં તે વૃદ્ધ થયા, કીર્તિની કલગી પણ ચડી, પરંતુ તેના દીલની ધગશમાં, બહેનને આપેલી પ્રતિજ્ઞાના પાલનમાં કદી ફેર નહાતા પાયા. બાળકાના વામાં યામૂર્તિ જેનની છબી છે. ત્યાં રાજ બપોરે મીઠા સરેાદમાં બાળકા પાસે સંગીત કરવામાં આવે છે.
દર્દીઓના નિરીક્ષણને અંતે ડેાકટર વેનલેસ તે છક્ષ્મી સામે ક્ષણભર જોઈ જ્યારે ગંભીર વદને ધીમે ધીમે પાછા વળતા, ત્યારે આખા વાતુ વાતાવરણ અતિ ગંભીર અને પવિત્ર બની જતું.
દર રવિવારે તે મૂર્તિ સામે ઘુટણ પડીને જ્યારે ગળગળા સાથે પ્રાર્થના કરતાં કરતા તે કહેતાં કે હે પ્રભુ ! આંહિં આવેલા દર્દીઓને દર્દમુક્ત કરી તેના વહાલાંએ પાસે મેકલી આપજે” ત્યારે તેની આંખા આંસુથી છલકાઇ જતી. આ દૃષ્યે અનેક દર્દી એને ભાવથી રડાવ્યા છે.
પાછા ફરતાં કરતાં આખરી દૃષ્ટિ છબી ઉપર નાંખીને ભકિતભાવથી માથુ નમાવતા, તે વખતે કેમ જાણે તેનુ હૃદય કહેતુ ન હેાય કે “એ નાનકડી બહેન ! તારા નથ શીલીંગના દાને શું કર્યું તે તે જગત્ કહેશે, પણ તે મને તે માણુસ બનાવ્યા છે.' વ્રજલાલ ધ. મેઘાણી,
૨૧૧
સેવા સંઘના ઠરાવ
થોડા સમય પહેલાં વર્ષોં ખાતે શ્રી વિનાબા ભાવેના પ્રમુખ– પણા નીચે ગેાસેવા સંધ પરિષદ મળી હતી. આ પરિષદમાં ગેસેવા, પશુરક્ષા તેમ જ પાંજરાપેાળમાં રસ લેતા દેશભરના અનેક કાર્યકર્તાઓએ હાજરી આપી હતી. પાંજરાપાળની સંસ્થા સાથે જૈન સમાજ ગાઢપણે સ'કળાયલા છે. સ્થળ સ્થળની પાંજરાપોળા કાં તે તે તે સ્થળના આગેવાના જ ચલાવતા હોય છે અથવા તે તેના વહીવટમાં આગેવાની ભર્યો ભાગ ભજવતા હાય છે. ‘હરિજન બધુ’ના તા. ૮-૨-૪ર તથા તા. ૧૫-૨-૪૨ ના અંકમાં આ પરિષદને સવિસ્તર અહેવાલ આવ્યા છે તે તેમ જ ખાસ કરીને આ અતિ અગત્યના પ્રશ્ન ઉપર ગાંધીજીએ આપેલું વ્યાખ્યાન આ વિષયમાં રસ લેતા જૈન ભાઇ બહેનેાતે વાંચી લેવા આગ્રહપૂર્વક ભલાપણુ કરવામાં આવે છે. આ પરિષદમાં થયેલા ઠરાવા નીચે મુજબ છે:
૧. હિન્દુ ખેતીપ્રધાન દેશ છે, તેની ૮૦ ટકા વસ્તીના ગુજારા ખેતી પર જ ચાલે છે, અને હિન્દની ખેતી બળદ પર જ નિર્ભર છે અને દૂધ ધી આપવા ઉપરાંત, બળદ પણુ, ગાય જ આપે છે તેથી આ સ ંમેલનને નિશ્ચિત અભિપ્રાય છે કે ખીજા ઢાર કરતાં ગાય અને તેની એલાદની અત્યારની દશામાં અને તેની આર્થિક અવસ્થામાં સુધારો કરવા એ આ દેશના અર્થે નિર્માણુની યેનામાં અનિવાય છે.
૨. ઢારને ભૂખે મારવાં, તેમને ગંદી જગ્યામાં રાખવાં, તેમના પર વધારે પડતા ખાજો લાદવા, તેમની પાસે તેમના ગજા ઉપરાંતનું કામ લેવું; તેમને મારઝૂડ કરવી અને પાણી અને ડુકાની પીડા કરવી, જીવયાની ભાવનાની વિરૂધ્ધ છે તેથી અને તેમ કરવાથી તે પશુઓની ઉપયોગિતા પણ ઘટે છે તેથી આ સમેલન આમજનતાને સામાન્ય અને સધના સભ્યો તથા ગોપ્રમીઓને ખાસ કરીને વિનતી કરે છે કે તે
આ સંબંધમાં જાહેર ભાવના જાગૃત કરે, આ નિર્દય વર્તન અટકાવવા બને તેટલી કોશિશ કરે અને આ કામમાં જરૂર પડે ત્યાં કાયદાની મદદ પણ લે.
૩. પાંજરાપાળા અને ધર્માદા ગોશાળાઓના મૂળ ઉદ્દેશ ખીમાર, ધરડાં અને અપગ પશુઓને આશ્રય આપીને તેમને કતલમાંથી અને કષ્ટમય જીવનમાંથી ખચાવવાના છે. આ સ ંમેલનને અભિપ્રાય છે કે આ ઉદ્દેશનું યથાર્થ પાલન થાય તે • માટે પાંજરાપોળાની વ્યવસ્થા અને કાર્યક્રમમાં નીચે લખેલા સુધારા અને પરિવર્તન થવાં આવશ્યક છે.
(૧) દરેક સંસ્થાઓમાં પશુઓના ઉપચાર અને તેમના ઉછેર વગેરેની શાસ્ત્રીય વ્યવસ્થા હેવી જોઇએ અને આ સગવડના લાભ આસપાસના લોકોને પણ મળવા જોઇએ.
(૨) સંસ્થામાં આવનારાં અપંગ અને હલકી જાતનાં ઢારાની વશવૃધ્ધિ તદ્દન અટકાવવી જોઇએ અને મજબૂત અને જાતવાન ગાયે તે માટે સારા ખોરાક, દેખરેખ અને વંશસુધારણાની વ્યવસ્થા કરવી જોઇએ, જેથી વધારે દૂધ આપનારી ગાયા અને વધારે કામ આપનારા બળદો તૈયાર થાય.
(૩) દરેક સંસ્થામાં સારા સાંઢ રાખવા જોઇએ અને લોકોને પણ તેમના લાભ લેવા દેવા જોઇએ.
(૪) દરેક સ ંસ્થા પાસે બને તેટલાં વિશાળ ગાચરની વ્યવસ્થા હાવી જોઈએ, જ્યાં આસપસની વસુકેલી ગાયા અને વાછડા પણ ઓછા પૈસા લઈને રાખી શકાય. આ ગોચરામાં સારા સાંઢ પણ રાખવા જોઇએ.
૮૧ ( અનુસ ́ધાન પૃષ્ટ ૨૧૩ જુઓ)