________________
८
::
પૌલિક સિદ્ધાન્તાના ધાત કરવાની વાત કરવામાં આવે છે.તા તેને મારા જવાબ છે કે મૌલિક સિદ્ધાન્તાના નામે રૂઢિ પૂજા તરફથી અનેક તુત ચલાવવામાં આવે છે, તે વિષે સમાર્જને સ્પષ્ટ ખ્યાલ આપવાની ખૂબ જરૂર છે. જો હું આત્મતત્વનેા ઇન્કાર કરૂં, કાના સિધ્ધાન્તને વિરાધ કરૂ, પૂર્વી ભવ કે પરભવ જેવું છે જ નહિ એમ કહુ, અહિંસાને બદલે હિંસાના, સત્યને અટ્લે અસત્યને, અસ્તેયને બદલે સ્તેયને, બ્રહ્મચર્યને બદલે વ્યભિચારના, અપરિગ્રહને બદલે મુડીવાદના પક્ષ કરૂં તેા અવશ્ય તે પ્રવૃત્તિ જૈન ધર્મના મૌલિક સિધાન્તના મૂળમાં મમ્ પ્રહાર કરનારી ગણાય. પણ બાકીના કાઈ પણ આચાર, વ્યવહાર કે વિધાનમાં ફરતા જંતા દેશ કાળના વિચાર અનુસાર ફેરફાર કરવાનું કહેવું તેમાં નથી મૌલિક સિધ્ધાન્તના લેશ માત્ર ભંગ કે નથી જૈન ધર્માના નામે મિથ્યાત્વના પ્રચાર, પ્રચલિત સંવત્સરી પાંચમની કાઈ આચાર્યાં ના કહેવાથી ચેાથ થઈ શકે પણ પાછી ચેાથની પાંચમ કરવાની ક્રાઇ વાત કરું તે તે ધર્માંવિાધક ગણાય ! દિગ ંબર તીર્થંકરના સાધુએ! શ્વેતાંબર બને અને કાળાન્તરે પાતાને શ્વેતાંબર કહેવરાવવા છતાં ધાળા ઉપર પીળુ` વસ્ત્ર ધારણ કરવામાં આવે. આમ ફેરફારના દાખલાઓ ઇતિહા૪માં પાને પાને ટ`કાયલા હોય એમ છતાં આ જે છે તેમાં તા કાઈ કાળે ફેરફાર ન જ થઈ શકે એમ કહેવું તે દેખતી આંખે ઉપર પાટા બાંધવા જેવું જ ગણાય. આટલા વિવેચન ઉપરથી એ સિધ્ધ કરવાના આશય છે કે દિગંબર શ્વેતાંબર અને સ્થાનકવાસીને એકત્ર કરવામાં આડે આવે એવું આપણી મૌલિક માન્યતાએમાં કશુ પણ છે જ નહિ પણ કાઈ કહેશે કે દિગમ્બરે તથા શ્વેતાંબરાની માન્યતાઓને સમન્વય કદાચ થઈ શકશે પણ એક વ કહે છે કે મૂર્તિ જોઇએ અને બીને વર્ગ કહે છે કે મૂર્તિપૂજા નકામી છે અને અનેક અનર્થી નિપજાવનારી છે આવા મૂર્તિપૂજક અને અમૂર્તિપૂજક એટલો સ્થાનકવાસી વર્ગ વચ્ચે મેળ શી રીતે સાધવા ? પ્રથમ તા ડાણથી વિચાર કરતાં માલુમ પડશે કે સ્થાનકવાસી વર્ગોના માટા ભાગના મૂર્તિપૂજા સામેના વિરોધ વસ્તુતઃ મૂર્તિ સામે નથી પણ મૂર્તિપૂજાને લગતી જે આપણામાં અનેક અતિશયતા અને અસ્વાભાવિકતા ઉભી થઇ છે તથા તે વડે સમાજમાં જે રીતે અનેક વહેમ અને અજ્ઞાનને પણ મળે છે તે સામે તેના વિરાધ છે. આપણા મંદિરાનું, પૂજન વ્યવહારનું ખરાખર સંશાધન કરી મંદિરે સાદા કરવામાં આવે, મૂર્તિ એને ખાટા શણગારથી મુકત કરવામાં આવે, અને મદિરમાં થતી આવકના સદુપયોગ કરવામાં આવે તે અનેક સ્થાનકવાસીએ મુર્તિ પૂજા પ્રત્યે આદરથી જીએ કારણ કે ધાર્મિક જીવન સાથે મૂર્તિ પૂજાને બહુ અતલગન સબંધ છે અને અન્ન વિકસિત મનેાદશામાં મૂર્તિ મનુષ્ય જાતનું સ્વાભાવિક સહજ અવલ`બન બને છે. બીજી બાજુએ મૂર્તિ પૂજા કરે તેજ ધી અને ન કરે તે અધમી એવા ખ્યાલની જે આપણામાં ઉંડી જડ છે એ પણ ઉખેડવી જોઈએ. ચાર ભાઇ એમાં એ મદિરે જતા હાય અને ખે ન જતા હાય છતાં સુખે સાથે રહી શકે છે અને વ્યવહારની બીજી બધી બાબતે સાથે રહી સ'ભાળી શકે છે આવી ઐકયની ભાવના મૂર્તિપૂજકા અને મૂતિ પૂજકો પરસ્પરમાં ખીલવી શકે છે. માટે આપણી વચ્ચેના કાઈ પણ
લેકાશે. એક મહાત્માને પૂછ્યું:–પરમાત્માને પૃથે પહેાંચવાના કેટલા મા છે'
મહાત્માએ ઉત્તર આપ્યાઃ-સૃષ્ટિમાં જેટલા અણુ છે તેટલાં છે. પરન્તુ સર્વોત્તમ અને સ્હેલામાં રહેલે માળ સેવા છે.’’
મા
તરુણ જૈન :
ભેદ જો આપણામાં એકરૂપ થવાની સાચી ઈચ્છા હેાય તે જુદા રાખવાને સમ છે જ નહિ પણ આજે આપણા કાઇમાં આમ એકરૂપ થવાની ઈચ્છાને જ અભાવ છે. વળી જેવી રીતે ઝડમાંથી ડાળી નીકળ્યા બાદ પાછી થડમાં સકલાઈ જઈ શકતી નથી તેવી જ રીતે મૂળ સમાજમાં સંપ્રદાયની શાખા એક વાર છુટયા બાદ તેને સૈકાઓનુ સીચન મળ્યા બાદ અને એ સંપ્રદાયે વડવાઈની માફક જમીનમાં પેાતાનુ સ્વતંત્ર ઉંડુ મૂળ નાખ્યા બાદ આપણા સર્વાંનું એકીકરણુ કરે એવા કાઈ અસાધારણ મહાપુરૂષ આપણી વચ્ચે પ્રગટે નહિ ત્યાં સુધી એકીકરણની વાતા મિથ્યા પ્રભાવ જેવી લાગે છે. વમાન સયાગામાં આપણે એકમેકને એક જ ધર્મીના અનુયાયી તરીકે લેખતા થઈચ્છે, પરસ્પરના ભેદ્ય ખને તેમ આછા કરીએ, આપણે આપણા માર્ગે ચાલીએે છતાં અન્ય પ્રત્યે પુરા આદરભાવથી શ્વેતા શીખીએ અને જૈન સધી તરીકે ધણુ એ સાથે મળીને કરવા જેવું છે અને થઈ શકે તેમ છે તેવી પ્રવૃત્તિને આરંભ કરીએ તો ઘણું છે. આ માટે ત્રણે વર્ષોંની સંયુકત પરિષદે ત્રણે વર્ગોના આગેવાનોની અવાર નવાર મળતી સભાએ બહુ જ આવકારદાયક છે. આવેશ એક પ્રયત્ન છેલ્લી સ્થાનકવાસી કાન્ફરન્સના પ્રમુખ રા. હેમચંદભાઈની પ્રેરણાથી ઘેાડા માસ પહેલાં થયા હતા તેનું તાત્કાલિક પરિણામ કશું આવ્યુ નહેતું છતાં શુભ શરૂઆત તરીકે ખરેખર અભિનંદન યેાગ્ય છે.
[આ આગત્યના ભાષણને વધુ ભાગ હવે પછી આપવામાં આવશે.]
܀
܀
܀
કરાંચીના અમારા મુખ્ય એજન્ટ
ટી. વી. શીવજીભાઈ કેમીસ્ટ એન્ડ ડ્રગીસ્ટ રહેાડ લાઇન, કરાંચી.
܀
ભ કરાંચીના ગ્રાહકોને
હવે પછીથી' નીકળનારા તરુણ જૈનના કા અમારા ઉપરના મુખ્ય એજન્ટને ત્યાંથી મળશે . અગર તેમના તરફથી ગ્રાહકાને પહોંચતા કરવામાં આવશે. જોઈતી છુટક નકલા પણ તેમને ત્યાંથી જ મળશે. વ્યવસ્થાપક તરુણ જૈન