________________
: : તરુણ જૈન ; ;
ઃઃ અધમ સાધુતા અને અચોગ્ય દિશા : :
EMMISTAMINE
રસીકવિજયઃ-પણ ત્યાં જવાનું કંઈ સહેલુ નથી. દિક્ષા લેવી પડે, માબાપને છેડવા પડે ?
અંક ૧ લેા.
પ્રવેશ ૨ જો.
(ગતાંકથી ચાલુ)
રસીકવિજયઃ—શાખાસ ! જાણે તે ? આ સંસારમાં કંઈ નથી. સૌંસાર અસાર છે. જંગત નશ્વર છે. ધર્મ કરશે તે તરશે. બાકી ચાŠસીના ફેરામાં તણાશે.
શ્રીકાંત –મહારાજ સાહેબ ! ચાર્યાસીને ફેરા એટલે શું?
રસીકવિજયઃ—જરા મુંઝાય છે) આ ભવાટવીમાં ભમ્યા કરવાનુ તે. જયંતિ:-ભવાટવી એટલે ? રસીકવિજય:-ભવસાગર. શ્રીકાંતઃ–ભવને સાગર ? રસીકવિજયઃ--બરાબર. એ તરી જાણે
એ પાર ઉતરે.
: આવતાં પાત્રો :
સુનિ કીર્તિ સાગરજી: અયાગ્ય દિશાને વિરોધ ફેલાવી જૈન શાસનની કીતિ પ્રસરાવનાર પવિત્ર સાધુ. નીતિકાન્તઃ જૈનરક્ષક સેવાદળના સરદાર. રસીકવિજયજીઃ કુમળાં બાળકાને મુડનાર જન સમાજમાં ઝેર–વેર ઉત્પન્ન કરનાર ‘કરા--ચાર’ સાધુ.
ભ્રમિતચંદ્રઃ ‘છોકરા-ચાર' સાધુઓની ખુખર લેતા ‘ભારત પ્રજામિત્રના ચાલાક પાર.
કુંદનવિજયજીઃ રસીકવિજયના શિષ્યો. સાધનવિજયજી, ગૌતમલાલ; મહાવીર નગરના નગરશેઠ ખાલ દિક્ષાના હિમાયતી પાછળથી વિરોધી. ઉત્તમલાલઃ મહાવીર નગરના એક જૈન શ્રીકાન્ત જયન્તિ
ઉત્તમલાલના બાળક
આ સિવાય સ્વયંસેવકા વગેરે.
:: TEA
શ્રીકાંતઃ–એ કેવી રીતે તરાય ? રસીકવિજ્ય:-ધર્મ કરીને. પણ પાર
ઉતરવુ હાય તા દિક્ષા લીધા વીના ન ઉતરાય. શ્રીકાંત:–એમ ? (જયતિની સામે નજર કરે છે) જયતિઃ–મહારાજ સાહેબ, પાર ઉતરીને કયાં જવાનું ? રસીકવિજયઃ—સિધ્ધ શીલાગે. ત્યાં કાઇ જાતનું દુ:ખ ન પડે ભણવા ગગુવાની ઉપાધી નહીં. કંઈ પાપ કરવાનું નહીં તે પુણ્ય ભગવાનું નહીં.
શ્રીકાંત:-ત્યાં ખાવાનું મળે ?
રસીકવિજયઃ—ત્યાં ખાવાની જરૂર જ નથી પડતી. જયતિઃ–એમ તે હાય! પછી છવાય કેવી રીતે?
પ્રયાજકઃ-વીરકુમાર
શ્રીકાંતઃ–પણ ત્યાં મેલમેટ રમવાનાં મળે? રસીકવિજ્ય:–રે લખેટથી યે સરસ રમવાનું મળે. (સ્વગત) આ બાળકાને શે સમાવવાં ?
જયંતિ:—ત્યાં કાણુ કાણુ હાય ?"
રસીકવિજય:-આપણાં તીર્થ કરે. મહાવીર ભગવાન, શ્રીકાંત: મહાવીર ભગવાન ? જયંતિ:–મહાવીર ભગવાન
રસીકવિજયઃ—હા. 'મહાવીર ભગવાન, શ્રીકાંત અમને ત્યાં લઇ જશે!? ત્યાં જવાય ? મહાવીર ભગવાનને જયતિ મળાય ? એમની સાથે વાત કરાય ? એ અમારી જોડે મેલે? રસીકવિજયઃ—બધું થાય.
જયંતિ:-ત્યારે અમને ત્યાં લઈ જાઓ.
શ્રીકાંત; માબાપને છેાડવાં પડે? જયંતિ:-ત્યારે અમારે નથી જવું. રસીકવિજયઃ–પણ મહાવીર ભગવાનને ઉપદેશ શું છે ખબર છે? એ પેાતે પણ માતા પિતાને છેડીને સાધુ થઇ ગયા હતા ને? મેાક્ષ તે ક ંઇ અમસ્તું પડયુ છે ? શ્રીકાંતઃ-મારા બાપને પૂછું ? રસીકવિજયઃ—ના, ના. એવુ ના પૂછાય (સ્વગત) પૂછે તેા ધાણુ જ વળી જાય ને? જયતિ,મહારાજશ્રી એક વાત
પૂછુ ?
હું
રસીકવિજયઃ–પૂછતે ?
જયંતિ:-મારા બાપા નાકરી કરવા જાય છે એટલે પગાર લાવે છે અને અમે બધા ખાઇએ છીએ. તમે ખાવાનું તે પણ આ કપડાં કયાંથી આવે છે?
-
અમારે ત્યાંથી લઇ જાવા છા કમાવા જાઓ છે ?
રસીકવિજયઃ-અમે દિક્ષા લઇએ એટલે પછી કમાવાની ઉપાધી અમને રહેતી જ નથી. જુઓને, સસારમાં તમે રહે। તેા કમાવા જવું પડે પારકી ગુલામી વેડવાની, અપમાનો સહન કરવાનાં.
શ્રીકાંત:-હાસ્યા વળી. બાપાને એક દહાડા એમના શેફ લયા'તા ખને જયંતિ ?
જયંતિ:-હા બાપાએ તે દિવસે ખાધુ યે નહાતુ અને બા ને
મારી'તી.
શ્રીકાંતઃ–તે દિક્ષા લઈએ તા ખાવાનુ જે ખાવું હોય તે મળે. રસીકવિજયઃ—આપણને શ્રાવકા જે ખાય તે બધુજ મળે, શ્રીકાંત:-પારકી નોકરી ન કરવી પડે.
જયતિઃ–વળી મહેનત મજુરી પણ નહીં. રસીકવિજય:–ડીક ત્યારે
તમે રાત્રે આવજો. અત્યારે સાંજ થવા આવી છે અને અમારે આહાર વાપરવાના છે. (કરાઓ જાય છે.)
રસીકવિજય (શિષ્યતે) કુંદન! ક્રમ આ ખે છે.કરાએ દિક્ષા લેતા ?
કુંદનવિજયઃ—શાસનમાં હીરા પાર્ક.
રસીકવિજય:--'તેને તારા ચેલા કરીશું ?