Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1935 Year 02 Ank 01 to 15 - Ank 10 is not available

SR No.: 525920
Original Sutra Author: N/A
Author: Tarachand Kothari
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1935
Total Pages: 122
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 9 MB

Page 14

: : તરૂણ જૈન : :
ભરીયે છીએ!
પરીષદ
જયારથી સાધુએ સાચી સાધુતાને તેમને લીધેલી પ્રતિજ્ઞા ઉચી મૂકી સ્વેચ્છાચારી તરીકે વિહરવા લાગ્યા, ગ્રહસ્થને પણ ન શે।ભે તેવાં કૃત્ય। આચરવા લાગ્યા ત્યારથી સમાજમાં હડધુત થયા. છતાં તુટતી સત્તાને ટકાવી રાખવા કાવાદાવા રચવા લાગ્યા, ધાકધમકીયા આપવા લાગ્યા, છતાં તેમને સુધારવા જેને સમજી ( વૃધ્ધ ) વ કહેવાય છે તેને તેઓને વિનવણી કરી. આજીજી કરી. ત્યારે ખલામાં ધર્માના નામે રીલે ઉપદેશ શરૂ કરી કલેશ તે ક'કાસના વાવેતર વાવ્યાં એનાં વૃક્ષ બનાવવા એ ચાર મુડીદાર શિષ્યા તેમ ભેાળી વિધવાઓના નાણાના જોરે રામનગર નામના ગામમાં સાગરમલશેઠની સરદારી નીચે એક મડળ સ્થાપવામાં આવ્યું તેની ઠેર ફૅર શાખાએ કે તેવાજ મા સ્થાપવા પ્રબંધ ગાઠવાયા. ગુરૂ અને શિષ્યાએ પ્રચરણા શરૂ કર્યો. ગામે ગામ ભાષણાની ઝડીયેા ઉડી, પેપરા શરૂ થયાં, હેન્ડબીલખારી ચાલુ થઇ નરક શરગની ચીડીયેા કાટી, ભેટ રોખાદો ને માલમલીદા પાછલ છુટે હાથે નાણું ઉડવા લાંગ્યુ ઘણી દોડા દોડી ને મહેનતે થઇ પણ જયાં ગયા ત્યાંથી ધેયા મહાડે પાછાજ કર્યાં, આખરે લાંખી લાગવગના જોરે ને આદરેલ મહેનતના પરીણામે એ ચાર ગામડામાં મડળે સ્થાપવા ભાગ્યશાળી થયા. પછી પૂછ્યું શું ! લાંબા લાંબા રીપોર્ટ તે રામનગરની ફેકટરીમાંથી જુદી જુદી સહીના લેખાને ભાષણાથી પેપરા ભરાવવા લાગ્યાં, બીજી બાજુ વગર ધધે એકાર બનેલા તેમ ઉતારા કરી. લેખકમાં ખપતા નવરાઓને રાઝી મળી, તે બિચારા પેટને ખાતર માલીકને ખુશ કરવા ઘણાંયે પાનાં ચિતરતા પણ જાગૃત થયેલ સમાજમાં એની કશીએ અસર નજ થઈ. થાકખૂધ પૈસાનુ પાણી થયુ છેવટે હાર્યો જુગારી બમણું રમે એ નીતીયે છેલ્લા પાષા તરીકે પરિષદ ભરવાના વિચાર પર આવ્યા.
જે બે ચાર ગામડામાં લાગવગ પહોંચતી હતી ત્યાં મંત્રણા કરી તમામ ખર્ચ વ્યવસ્થા ને કામ કરનાર માણસે પુરાં પાડવાની ખેાળાધરીયા અપાઇ. કુકત તમારા ગામના નામનીજ જરૂર છતાં કાઇએ સમાજ સામે થવાની હામ ભીડી નહિ ને ચેખ્ખા નીચેાજ વાસ્યા.
ક્રાઇ સ્થળે સ્થાન ન મળવાથી રામનગર પસદ કરવામાં આવ્યુ ને લાડુ, લાપસી, સીરા ને દુધપાકના ક્રૂરતા જમણની જોગવાઈ પણ થઇ ગઇ ફકત લાગતા વળગતાઓના સહકાર ને સંમતિ બાકી હતાં એટલે તે મેળવવા એક ખાનગી મીટીગ ખેલાવી.
મીટીંગમાં શરૂઆત કરતાં મી. કડીયાએ જણાવ્યું. ભાઇએ ! આપણા ધર્માંરસાતાળ જવા ખેડા છે. સુધારકના નામે ખપતા ધ દ્રોહી, આપણા ગુરૂઓની છડેચેાક નિદા કરે છે. મંદિરની મીલકત હજમ કરવાની ઇચ્છા રાખે છે. તેજોથી આપણા પવિત્રધામા અભડાવવા માગે છે, શાસ્ત્રો માનવાની ના પાડે છે, આથી ધનુ રક્ષણ કરી સમાજને સાચે રસ્તે વાળવા સધનની જરૂર છે, એવા સટ્રુને પરિષદેા દ્વારાજ થાય છે. એથી એક પરિષદ ભરવા અંગે વિચારણા કરવા આપ સૌને એકત્ર કર્યાં છે તેા આપ આપને અભિપ્રાય રજુ કરશે.
બાપાલાલ ઘડીઆળી–કુડીયાભાઇએ આપની આગળ ટુક નિવેદન કર્યાં પછી મને લાગે છે કે આપણે આપણું કામ ચાલુ કરીયે તે પહેલાં એક લાયક ગ્રહસ્થને પ્રમુખ તરીકે બેસાડવા જોઈએ. આથી હું વંહેારા જગાભાઈ ચામડીયાની દરખાસ્ત મુકુ છું, ટકાની વિધિ થયાબાદ ચામડીયાશ્રી પ્રમુખસ્થાને ખીરાજયા બાદ આપાલાલ ઘડીયાલી રામજીનાગડા, પૂજાલાપસીયા, દેવાભગત, અને અમૃત લાખાણીયે એમની ટેવ પ્રમાણે ચારભીંતોની વચમાં જોરદાર ભાષણે કરી જાગૃતીની ભરતી લાવ્યા ત્યાંતે મગન મહેતા ઉભા થયા.
ભાઈઓ, મહારા પહેલા ખેલનાર ભાઇએ ધણું ખાલી ગયા છે.
મહારી રીત જુદી છે એટલે તમારા વિચારાથી જુદો પડું છું માટે મને ધીરજથી સાંભળી જે નિર્ણય કરવા હેાય તે કરશેા.
મહારા પહેલાં જે ખેાલી ગયા તે સામા પક્ષને ગાળ ગલીચ તે આક્ષેપા સિવાય ખીજું કશું મેલ્યાજ નથી એમ મહારે કહેવું પડશે. શું! આપણે આવી રીતે ખીજાઓની નિંદા કરી આપણી જાતને હલકી પાડવા પરિષદ ભરવી છે ? ખ્યાલ રાખજો આપણે વર્ષોથી મહેનત કરીયે છીયે. છતાં જયાં જઇએ છીએ ત્યાંથી પાછાજ કરીયે છીયે, એ ચાર ગામડા ઉપર મદાર બાંધતા હેાઇએ તે આપણે ભીંત ભૂલીયે છીયે.
નીચે બળતું ઓલવવાની જરૂર છે. આપણે આપણી જાતને ધમ ધારી આપણે ખીજાંઓ ઉપર આક્ષેપ મુકીયે તે પહેલાં આપણા પગ ધર્મ રક્ષકા, ધ'સુભટા, ધર્મ માટે ક્રૂના થનાર વીરલાઓ, વિગેરે વિશેષણાથી ઓળખાવીયે છીયે છતાં તમને એ ખ્યાલ છે કે આપણામાં ચામડાને વેપાર કરનાર પડયા છે, હેાટલ, સિનેમા ને નાટકામાં મેજ ઉડાડનાર પડયા છે, અસત્ય, ભ, જા તે વિશ્વાસધાતુ કરનાર પડયા છે, સાધુઓ દ્વારા હજારાની મીલકત જમા કરનારે પડયા છે, મદિરાની મીલકત માટે આપણે કેટલી કાળજી રાખીયે છીયે? આ દશકામાં ધર્મ ઉપર અનેક આફત આવી છે આપણે શું ધાડ મારી છે. શું આપણામાં ખીન્નની મુડીયેા હજમ કરનારા નથી પડયા ? કયા મહાડે અને કઇ વધ્યુ કથી આપણે ધારી વિગેરેમાં ખપવા માંગીયે છીયે એ કહેશેા.
આપણે બીજાઓ ઉપર છાપ પાડવી હોય તેા પહેલાં આપણી જાતને સુધારે, ભલે આપણે ટીલાં ટપકામાં આગળ આવીયે. એ આપણે ખાટુ કરીએ છીએ એમ મહારૢ કહેવું નથી પણ એની સાથે આપણુ આંતરીક જીવન શુધ્ધ થવાની જરૂર છે, અને એ શુ થશે એટલે સમાજ આપણા ઉપર વિશ્વાસ મૂકશે. અને આપણે પાયેા ખેલ ઝીલશે. મહેરબાની કરીને ખેલે એજ પ્રમાણે વણુ ક રાખે। દેખાડવાના ને ચાવવાના જુદા ન રાખેા.
તમે તમારા આત્માને પૂછી જુએ કે આટ આટલા વર્ષોથી ધમપછાડા કરીએ છીએ. હજારાને લાખાના પાણી કર્યા છતાં આગળ વધવા કરતાં પાછળ કેમ હટીએ છીએ ? આપણાં ગુરૂઓના બે ત્રણ મુડીદાર ભકતા તે તેના આશ્રિતા ને બાકીના ગણ્યા ગાંઠયાં સિવાય કાઈને આપણને ટકા છે? મહારી તેા તમને વિનંતિ છે કે ખીજાએની શીખવણીએ ચડીને આ ધાંધલ કરવા પહેલાં આપણી કહતને સુધારીએ. જીભ ઉપર કાબુ રાખીયે પછી આગળ પગલાં ભરીએ.
મગન મહેતાના વિવેચનથી જાગૃતિની આવેલી ભરતી ઓટમાં ફેઈ જતાં મી. કડીયા ઉડયા ને ખેલ્યા.
મહેતા સમજીને ડાહ્યા છે, છતાં મહારે કહેવું પડશે કે તેઓ લગ્ન વખતે મહાકાણના ગીત ગાય છે. એટલે તમારે એમના ખેલવા સામુ જોવાનુ નથી.—એક અવાજ, કેમ આપણે સુધરવું નથી.
હાય તા આપણા ગુરૂએને પૂછી આવો. નકામા શાને વખત ગુમાવે છે. આપણે શુ સુધરવાનુ છે ? આપણે અધર્મી છીએ ? ખાત્રી કરવી મી. મહેતા—ગુરૂઓને શું પૂછવાનું છે. પહેલા તારા આત્માને પૂછી જો કે તે જે પાપ કર્યાં છે તેનું પ્રાયશ્રિત લીધું છે? અને આપણા ગુરૂઓને હું ઓળખુ તેટલા તુ ન એળખે. હજી તેા તારે દુધીયા દાંત છે.
પ્રમુખ. સાંત્વનનું એસડ પાવા ઉભા થઇ એ ચાર શીખામણાના ઢાળ મેલ્યા ત્યાંતા સભામાં ખેાલાચાલી ને ખેાલાચાલી પરથી હાથાએલી શરૂ થઈ. ને સભા વિખરાઇ, પરિષદ પરિષદના ઠેકાણે રહી.