Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1934 10 Year 01 Ank 19 to 20

SR No.: 525815
Original Sutra Author: N/A
Author: Manilal M Shah
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1934
Total Pages: 16
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 7

તા. ૧-૧૦-૩૪ presencepsc૭ તરૂણ જૈન presenteos occepsc ૧૮૩ છોકરીએ ઘસીને કાપ્યું.” , ' , ' , - ,
' લે.-“સુધાકર” * .એ તે એમ છે, કુતિ ' તેવું છે. અમારીને રાખવાનું. અરેરે ! એમને કંટ્યા વારેજા ચાર” તની ** જીભ ઝલાય છે.”
માસી (ખમાં આવેલું એકાદ માસુ સાડલાના છે તે ઈ. તેરના મેટાં રસ્તાપરથી પસાર થઈ એક વિશાળ નાંખે છે. અવતા-સકાને મયને પાછું વાગૅ અને * પળના દરવાજા પાસે ઉભી રહી છે વૃદ્ધ સ્ત્રીએ વાત કરી દીલની વાત ચાલુ કરે છે: ખરૂ કરું?...હને ખાટું થામરહી છે ,
રોજ ‘પણુ કમળાવિહુ 1 બ. વાંક મારા ભાણેજને છે, તે ' “......અને હારી બહેનની પwા એકલીજે" * છેડી દરેક વાતમાં મેટૅિ સુધારક બની જાય છે, એ મને જરાય , * આપણી ન્યાતમાં રૉડેલી છે ' પશુ સૈ રીતે શાભે ! એને...” ગમતું નથી. પન્ના તેર વર્ષની થઈ ત્યારે મેં ચાર ક્રાણુ ના “હમારે કહેવું સાચું છે, હું ક્યાં નથી નષ્ણુતી હું બતાવેલાં પશુ એને એકય ન ગંગ્સ’ કહી કહીને મારી તે રાજ હારી બેનને સારડી માફક સારું છું. પશુ મારાં જીભ કુચે થળી ગઈ પણુ નિશાળ ન છોડાવી. અને તે
હેન સ્નેવીનું ચાલે છેજ શું? પૈ અમારે નવનીતીઓ પરણુવાની ‘’ ફ્રી ત્યારેજ સત્તર વર્ષે પરણ્યા........ * મેચ સુધારક થઈ એ છે, તે ક્રેઈનુંય માને ત્યારે શું પુ વર્ષ" પણ પરચે, ન થયુ' ત્યાં રાંડી, સંસારનું સુખ કહું તમને 'મહારી ટ્રેન તે બિચારી શરમની મારી g". એણે શું દી' !... ૧. બ્લેન, એ તો પાંચ વર સંસાર દરિજ નીકળતી નથી. મને,..
" માંડયે હાલ તે અત્યારે બે હેકરાંની મા રાય માં છોકરાંની એટનામાં થોડે દુર શ્રેષ્ઠ રમાવતુ જાય છે. ધીમા માળyપાળમાંથી નજરે જ ન થાવું એટલે તેને પણ ગ્રામ અવાજે ચાલતી વાત ભૂ જ રહે છે.
ન લાગે, આ તો શું કહ્યું.....હવેના વખત, અહુ ખરાબ કેમ માસીનું 1 પ્રતિક્રમણુ કરી માત્રામાં અાવનાર કાવ્યો છે. કરી ભણી ગÍી છાપાં વાંચે. પુસ્તકે વાંચે,
છુટથી હર હૈ, બેલે ચાલે તેનાં જ સારાં નહીં જ આવે%ા..,કાણુ કમળા વહુ ?...તું ત્યારે કયાંથી '' વાનાં અને તે રડી દીકરીને મારી રુ રાખે તો - “મારી મા અમદાવાદથી સાંજની ગાડીએ બમ છેસત્યાનાશનજ રસ્તો. બીજું શું તેમને મવવા ગઈ હતી
માસીજી રોટલા શ્વધા પ્રવચન' ભાદૂ જ્યા કે છે, “આ ક્યુ...અમદાવાદ બધા ખુશીમાં છેને ?" એમ છીકણીના સડા મારે છે. અને પાછાં ભાણેજવહુને શીખાન પૂછી માસીક વાત કેરà છે;
મણુના બે બન્ને સંભળાવે છે; , “કાઇ દાડે. માસીજીની પલ્પર ફાડવી છે ? રસ્તામાં જ “વહુ ! કે પાછળ બેસે, મહાસા જેવીને પેટમાં દામો, મળ્યા એટલે મેદાની ટિમ અતારી દીધી ! હારી મહેનતે તે મે કહ્યું, માઢે હળે જરા મને તે સારૂ." . આમ હાય કચાસ હાથ ધરી ઉભરે છે નહિ તે “હા, જેના પેટ પર સાપ પડયે ાિય તે ઉદ્ધાă” પાંસરા એટલે ચ નહિ જ છે
મસીજીના લાંબા પ્રવચનને જવાબુ ઉપલી કરિશ્નારી
'ઉં' તે માન્યા વગર કોઈ દિવસ ગંઈ ! અને મહાર ' “વાત ખરી છે, પણું— માસીનની જ પાછી 'અસૂછે તો પાઑન ૨ીયાં પછી ગીગં અદાર જય જ આવવા માંડે છે. ક્યારે ' કમળાવહુએ હસતાં હતાં" પ્રત્યુત્તર વાજે.
“મહા" કહેવું એમ છે, કે: 1 ારા ભાસેજને જરા * * “ના, ના, 'ગાંડી' એ તે જરા હું હસું છું. અર્ને તેય દુનિયામાં લાર્જે તે સાર', અને એ 'કૈલાસગડી” ઉપર દાજ રહાર ભાવ જા હું તે.' એમ કહી માસીજી રાખી તેને જરા ધમ' શ્વાન તરા વાળે તે સારૂ આપપ્પા કમળાવને પાસેના એટલા તરફ ખેંચી જાય છે. અને કમળ જે સ્ત્રી મારી જીંદગીમાં મરે” જોયજ નથી, “જા સ તે પુરી' પગ દુખશે !” એમ કહી ' બેસવાનો જરા વહેમની પાસે જાય, માવૈ હૈષ કેટલું સાર. મર્મ મામદ કરે છે. કમળા અને તેનાં માસીજી એટિકીપર બેસે અને છે કેશાળાની કરી ધી ભણે તે ઢગૈ મૂલામી. છે, એટલે બીજી વૃદ્ધા બેસે ત્યારે હું જઈશ” એમ કદી આપણે શું? માપવું નાક નું કપાય તે પસૈલું જોવાનું ચાલવા માંડે છે, વૃધ્ધા ય છે એટલે માસીજીની જીભ પશુ &મજી !....અમે તે ધરડાં થઇ. તમે અમને ગણે નહિં અલવા માંડે છે. * *
- પુણુ વ ન ' એટલે રી પીએ. અમ' કે જેવું છે, ' ને, કમળાવહુ ! હવૈ તે દ્વારી હેનના પરની ' ," એમ '%ી માસી શ્વાઢ, લે છે, પ્રસીઝન પ્રવચન કે માબણ હારે હાય છે, તેમની કમેન અહુ ચવું સારું નથી કે વિરામ ચિન્દ્ર જ્યારે મુકાશે જેની પદ્ધ ખેતી કમળા હાં ! હવે તે બાદ દહેરેને અપાસર, જમવારમાં કે કશુ તરતજ થંભી થાપ હૈ મને માસીકની જા હાથે છે. મહાકામાં પલનીજ વાતે ફરે છે, માસથી તે ને નથી "30% પારે માસીજી ; તે જઈશ. બહુ મે* સંભળાતુ ન ! પછી માસીજી જરા પેજમાં આવી થયું છે. ' જાય છે.
*
હા, ધ્યા, ન.'' માસીજી પણ ઉભ થાય છે. કમળા એ પાા છે મરી ગઈ રાતને તે સ્વી બહેનને ચાલવા માંડે છે. કોય સતિષકારક જવલ્મ ન - માપતાં છું મન વેળાપ્ત કે દીકરી હતી જ નહીં પણુ માં મૂઠાર કમળા ચાવા માંડે છે, તે જોઈ નિરાશ થયેલાં વૃદ્ધ અને વર્ષની દીકરી રઠી જીવતા સુધાને બળાપે, મ્હારાં ધમ ને ગણાતા માસીજી ઉઠીતે ષર તરફ પ્રથમ પગલ" હેન હનવ નેને એ ‘હૈયા સગડી” જોવાની અને મહતાં અકધાસનું અ* ઉચ્ચરે છે, “અરિહંત 1