Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1934 09 Year 01 Ank 17 to 18

SR No.: 525814
Original Sutra Author: N/A
Author: Manilal M Shah
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1934
Total Pages: 16
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 5

તા. ૧-૨-૩૪ =&t=1& 1% તરૂ - જૈન 39 pa s tepsc ૧૬૫ “જૈન' તરીકે જુદા
યુવતિએના પુરૂષાર્થની શકાજુદા છ ફીરકાના સમે
વટ માટે જરો પણ પ્રયત્ન લન થાય છે ત્યારે એમ થાય
કરવાને તેને આજ અધિકાર છે કે માત્ર જૈનને નદિ,
< યુવકની અભિલાષા સમજી જૈનેતર સુહાને માં
) નથી. કોન્ફરન્સ એટલે પીઢ )
જૈન સુત્રધારે, યુવક દળના બાત વિશે અભાવે થાય લેખક: લાલચંદ જયચંદ હેરા
શુભ પ્રયાસોને આશિવાદ છે, કારણું ભારત ને શૂ',
બાપે, અતી શકે તેટલું દૂર, પણુ જીમત આખુ એક સં.
માપે, અને તેમ છતાં તેમ"પુક્ત સમાજ તરીકે જૈનને પીછાને છે, અને આપણે આ નાપર માલેકીપણુાની કોઈ સત્તા સ્થાપવાના લેશ પ્રયત્ન ન રીતે એકત્ર થઈ, મને ધણી વેળા તે આપણી અંદર. ૬- કરે તેમાંજ જૈન સમાજની રૌભા છે, રનાને કચરવા, નિકા કે સત્તા હસ્તગત્ કરવાના પ્રયાસ
વીર જવાહરલાલ જેવાને અભિનંદને રામાપરો,. કરવામાં માપણી અપૂર્વ શકિતને વેડફી રહ્યા હાદાએ છીએ. કે ગાંધીજી અને વંદના કર, યુવકે બાળવિધવા કે
ત્યારે આપણું અમંગ અને એક જૈન રાષ્ટ્ર બની, ભાર- બાળ દિક્ષિતાની હારે ધાય કે સારા અને સાધુવની ટીકા તેની સરાજ માટે પ્રયત્ન કરવાનું છે, ત્યારે આપણે અમારા અને માદરે ગણુાલીકા સંગ કરે કે દેવદર્શને પાઈ પૈસે ના ધરેં.. તમારાની હુંસાતુસીમાં 'Devide & Rule' લડાવી મારીને ગમે તે કરે તે પશુ તમે તેના પ્રતિ અમદષ્ટિ વસાવજો રાજ્ય શાસન સ્થાપવાની કુટનિતિને પૈષશુ અાપીએ છીએ. અને માનજે કે “કારૂં થાય પણ માવતર કમાવતર ન
- ભૂતકાળમાં આપણે અરસપરસ લડયા એ વાત ભૂલી થાય,’ તમારાથી રાતી અાંખ મા અવસરે ન થવી જોઇએ. જઇએ તે સારૂ છે. ભૂતકાળમાં અાપણૂા આચાર્યોએ પોતાના યુવાને આજે પ્લે કરી અનુભવ શેાધવા મથે છે, વ્યકિતત્વના વિકાસને અ* ભલે મૉ અને મા ભળ્યા. આજે એને પ્રાચિન ગમે તેટલી વાત કૉ, પણ તે એળે મુજ એ બધા અનર્થકારી નિવડયા છે. સ્થાનક્વાસી, જવાની અને એમ પરાણે લાદેલી શ્રદ્ધાથી 3 ગુણગાથી. દહેરાવાસી કે દિગબરી એ બધા આજે એક છે, બામ કાઈપણુ માણસને જે ળ, શક્તિ કે પ્રાણુ મળે તે કરતાં, ક્રિયાકાંડામાં, હાય તેટલા બધા રિકારને રાપણે માણુ માની પોતાના જ પ્રયત્નો અને પુરૂષાર્થથી ગમે તેવા શુદ્ધિગમ્ય ને તેના સામે ઉદાસિન વૃત્તિરાખીએ અને મુળગત્ વસ્તુને પૂછે : વાપણુના પ્રયત્નો કે પ્રવેગે થાય તે અનેક દષ્ટ્રિએ મ્ તાજ એક જૈન સમાજ તરીકે આપણે જીવી શકીશું અને કેવાના છે, ભૂકિસ્તગત્ તેમજ સામુદાયિક વિકાસ સાધી શકીશુ.
એટલે મૂછ અને ફીરકાની ભલે જરૂર હોય, પં - આજે યુવેક પરિવર્દ કે કેજરેન્સ પાસે વિશાળ અને અત્યારે જે સ્વરૂપે છે તે હરગીજ ન હોવા જોઈએ. અત્યાઉભા છે, તેમાં અંદરની અથડામણુને કયાં કારણુ નથી.
રનું આ વિસ્ત સ્વરૂપ તે વહેલામાં વહેલી તકે નાબુદ કરવું?
આ અથડામથી ડરીને ચાલવાપં નથી, પશુ જ્યારે વિશાળ જોઇએ અને યુવાનેદ, અથાત ઉત્સાહ અને ખંતથી ભરધાન થડામણુ વચ્ચે એક સમાજ તરીકે જીવવાનો અને પ્રવા - મહત્ત્વાકાંક્ષી યુવાનો સિવાય કશું કરી શકે?
- ' જગત્માં ગચ્છે કે ફીરકાઓ સા માટે હોય ? વિકાસ પ્રશ્ન છે, ત્યારે ગુચ્છ અને સરકાની અંદરના જંતુએ એટલા બધા નાના છે કે તે આપમાપ અદૃશ્ય થઈ જવાના,
* * હોય, દુનિયામાં અનંતકાળ સુધી એવા ભાલા ને - શાર ચુંથવાને કે અાચાયૅ પાસે ઈ આશિર્વાદ
રહેવાના પણ્ છે. બધા મૂર્તિપૂજક નથી થવાના. તેમ સર્વમેળવવાનો ક્યાં સમય છે ? માપણા બધામાં જયાં મરી
આ સ્થાનકવાસી નથી થવાના. જગત ઉપર વેતાંબરી અને
દિગંબરી સર્વને સ્થાન છે. જેમ કડાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને માતમÀવતા છે તે પછી’ પુરૂવાથથીજ માગF કાં ન ફાર્મ્સ ? અને જયારે તારે સમાજ કે રાષ્ટ્રમ્રાં ન્યાય અને અધર્મે
St. શુદ્ર અથવા હિંદુ મુસ્લીમ ખાદિ સર્વ જાતિએ, અને તેની
છે :
સંસ્કૃતિને રથાન છે અને છેવુંજ જેરાએ પંસુ તે બધી વધે છે ત્યારે વ્યક્તિ અને સમાજના વિકાસની સજાવટ થાય છે અને એ મળ્યા અધમે છે
જાતિ કે બધા ફીરકાએ એ કાને પંથક થાય તે જ
અતિરેક થાય છેત્યારે સમાજ અને વ્યકિત કૈાઈ મીન માર્ગ દ્વારા માનવ
- માનવસમાજની પ્રગતિ થઈ શકે, સમાજના વિકાસ અર્થે નવું સર્જન કરે છે,
વળી ગણુ કે અનેક ફીફાએાનું સંગઠ્ઠન કરી આપશે. આજે આ રૂંધન અને બુધન માપણુને અકળાવી દે
- ક્રિાઇને કચરી નાખવા નથી ઈચ્છતાં. તે- તે જેમતમાંથી વહેલું છે અને એટલેજ થી ફરીને પશુ કંઇ નવું સન્મ છે
જૈની નાબુદ થાય. આપણે સ્થળ સ્વરૂપે શુન્ય થશું ત્યારે . કરવા પ્રેરે છે. જડવાદી ચેકહામાં નવ યુવાન રહી શકે સોનું, પાપીનું બલિદાન ઈશ્વર નથી સ્વિકાર
- જૈનત્વતા જગતમાં ચમતકાર દેખાશે, તેમ નથી, ટકી શકે તેમ ત્યી. યુવાનની ગખિલાષ તે
નના માલિકના તા એ.
એ. એ માટે
એ માટે સતત્ તૈયારી જોઇએ, સહકાર વૃત્તિ અને પુરૂષાથી એ છે કે સંસારમાગ", વિ૮ ન િપ સ થાય, એ. દરેક માનવીના મુખમાંથી એ વાણી ઉચ્ચરે છે કે સામધુવાન થાય. આપણી કોન્ફરન્સ એક પીઢ સંસ્થા છે, હે
હદ છે છે, ઈશ્વર જે કોઈ ધણી લય ને તે 'માલેક
ઘા પર ઉતરી પૂવું જોઇએ અને જગતને મા અશાંતિન , લાંબા સમયથી સમાજને માટે શુદ્ધ ભાવના ભાવી છે, જે મજામાંથી ઉગારવું જોઈએ, એને રેવદ્રવ્યના, બાળદિક્ષાના અને તિર્થ રક્ષાના પ્રશ્નો ચર્ચવા અજર અમર આત્મામાં એટલે આપણુામજ એવી હોય તે ચ, તેમને એ અધિકાર છે. પ્રભુ સાથેસાથ યુવક અર્થ સક્રિત કરી છે, અને અત્યારની સમાજના ઉથાન માટે પરિષદ માર્ગ મેળેા કરી માપ ઘટે છે; મુવ કેાના અંતે, કલા કે સેવેલા પુરુષાર્થ થકી એ આમાં નાચી ઉછે.
પર