Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1934 09 Year 01 Ank 17 to 18

SR No.: 525814
Original Sutra Author: N/A
Author: Manilal M Shah
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1934
Total Pages: 16
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 11

તા. ૧૬--૩૪ - s&psc10s 7 વરૂ જેન તon paછp scopa par ૧૭૧
ગરવી ગુજરાતમાં નર્મદા નદીના તીરે જાકાનપુરમાં જૈન ગભારામાં લાગવાની અાગળ પ્રવાસન ઉપર, મયુર વસ્તીના લત્તામાં આજે રમા શી ધમાક્ષ છે ?
ઉપર સેના ચાંદીના બનાવે સુંદર માંડવા ગાવ્યો છે, અંદર સત્તાના નાકથી બ્રસે કામના છે? અાવેલા મકાન સુધી મહાવીર સ્વામીની પાવાગુમૃતિ ઉપર ઝવેરાતની અાંગી રચવામાં માસોપાલવના તાળાં પાંદડાની કમાન કરવામાં આવી છે; આવી છે. આ મંદિરને મોજને ખાવ કે રાજશાહી દાહને તારા ને વાવટાથી આકાશ ક્વાઈ
રોભ લાગે છે, કારણ કે એક બાજુ —
= ર ભલે
= છે. નિને ભલે કા
નાગ, સંગીત ચાલી રહ્યું છે. છડી વિદિન ચિત્ર લટકાવ્યાં છે, વીજળીના ? આ પડ્યું છે ? A અને ચામરધારી પાર કરી રબા દીવાઓની રેશની લમળહળી રહી છે.
છે. શ૧ દર મયુરાસન ઉપર ઝઝવેરાતને રોશની આગળ પતંગીયાએ જઈને
દેદારી કરી વિતરાગની મૂર્તિ બિરા) ઉપર ચકરાવે મારી જીવન ના કરી જૂનાં છે. કોઈ કંઈ છે. “આ તરણુ-નાણુનું સ્થાન કહેવાય ? આવા વિચારોમાં સ્થ ગાવેલા ફુવારા ઉડી રહ્યા છે. સામે છેડે રંગરોગાનથી અટવાતે મુનિ ગwારા કોલમ અાવ્યું અને બારીકાઈથી રંગેલુ, ગોખ ને ઝરૂખાથી શોભતું' એકે મધ્ય મકાન વીજ- નીહાળે છે ત્યાં ભગવાનના ગળામાં હીરાની પરી એવા
[ના સંખ્યાબંધ દીવાથી. ઝwવી રહ્યું છે, દરવાજા ઉપર બેસીને માકર, ફાનમાં એક હીરાની ગ્રી, કટમાં મેનની ગુખે કીરપાણુથી ને ચકરી લેબાસમાં સજજ થયે નયે કંડીએ, અને ઝગમગતું લેટ, છાતીએ મોતીના છેડામાં ' ધોકાથ, પહેરો ભરી રહ્યા છે, મેં કડી પુથો અને એ ધડીયાળ, હાથમાં હીરાની બંગડી ને બ્રેસલેટ, માથે બવે
એકબીનને ધકકાધક્ક કરી અંદર જગ્યાની ઉતાવળ કરી રાતને મુગટ, એ પ્રમાણેના દ્વારાથી પોતાની દુ:ખાયેલી રહ્યાં છે,
લાગડ્ડીને દુભાવી જૈનના માનસને ફીટકાર હૈતા સૂરતું કહું બાંકા ઉપર એક યુવાન કા ધમાધમ, રોશની, પકડી સડસટ મંદિરમાંથી બઢાર નીળી ગયેા. બંને મિત્રો પાસેપાલવના ઝાડને સંહાર, મુર ખા અને ક્ષાના પરિશ જોષે (કડે ગાઢવાષા. વિચારમાં પડી ગયા છે, ત્યાં બીજે યુવાન જમાવતાંજ એક શ્વનિ સુરેન્દ્ર ! મૃપષ્ણા ગામમાં ઝવેરાતને પક્ષે મલ્હો ! દે | અધૂની કયારે ?
કરનાર એમ કરી નથી. છતાં આટલું બધું ઝવેરાત ક્યાંથી - હું આજેજ મા, બેસ, બેસ, ફીક અન્યાનક ભેગે ભેગુ કર્યું હશે ? થઈ ગયે.
સુરેન્દ્રમાદેશી એના નામચીન ધંધામાં બે પૈસા અનિ -સુરેન્દ્ર ! આ સામે રડી ધમાલ છે? શું કઈ કમાવા એટલે વળે છે.કરાને ઘેર છોકરાં હોવા છતાં રાજા ક્વાના સ્વાગત છે ? કે કેઈ માલેતુજાર શેઠીયાને ચાદ વર્ષની થાળ ગઈ સાવન પરણ્યા. મેને રીઝવવા
હીરાની બંગડીઓ, શૈલેટ, કેલર, કં', કરીએ, વિગેરે સુરેન્દ્રનુ પાંચ-છ વર્ષે જાન્ન દેવાથી રાજા છે. ઝવેરાતના દાગીના કેરાક. એ આજે આપણા મહાનીર સ્વામીને આપપ્પા ગામના નગરશેઠ ઉમાશી , મુંબઈ માં સટ્ટાના ભેખા પહેરાવ્યું છે. બાઝી જે લાલ, લીલાં ને વાળી રંગનાં નગે પારી છે, રેસના બહુ શોખીન છે. જુગારમાં પણ જાણે છે.
તે દેખાય છે તે તે મુંબઈથી કાનીય મંગાવી તેને ડયું મારી એટલે તેમાં ભારે તડ પડવાથી આ એડી બાંધણીનું 1 ગીkયાં છે. માતા પણ ખેડુ છે, હરિઓના ઝગઝગાટમાં બંધાવ્યું છે, અને મૂતિને પહેરાવવા રાતના મુગટ કરાવી
ચોટ થઈ રહ્યા છે. વાલ્સીયાભાઈને કઈ પહોંચે નહિ. આપે છે. તે મુગટ સાથે ઝવેરાતની માંગી છે. તેને રાણ
- અનિમા રાંધેલ રમનાજ કટ અને મીઠાઇને
ઉપમ થશે ? | હા!મારું છે સમr ?
સુરેન્દ્રરાંધેલ અનાજ માત્રા લઈ જશે, મા. અને - અનિ—“સમજજે.' સુરેન્દ્રખરા દેખાવે તે મંદિર જેવા ના છે, ચાલ ! લઈ જશે અને ઘટતે ક્ષને વૈચી કરી પસે ગાંઠે બાંધશે.
વધી તેને કોલ કૃપા કરશૈ. કુટ, મિઠાઈ વિગેરે પૂજારી
- શનિ-માપણે જેને રાત્રે ખાવામાં, વાસી રાખવામાં મુને બાંકડે ખાલી કરી ઉમાદેરીએ ધાવેલા બીન- — વિકલ્પ કરીએ છીએ ત્યારે ગ્યામાં પાપ નદિt. જરૂરી નવા મંદિરમાં પ્રવેશ કરે છે. ત્યાં સીડીએ માન- સુરેન્દ્ર આપણુ ગુએ અને જીરુ, મ.કહેનાર મેદનીની 8 નમી છે. છતાં બન્ને જગ્યા કરતા કરતા પહેલે આગેવાનો કહે છે કે રાંધેલ જાન ધસ્વાયી મહાપુણ્ય છે. માગૅ પહેચે છે. ત્યાં અને ગાંજી નાખે તેવી વીજળીની જેમ ચમરી ગાયનું પૂછડુ' “ચામર,’ કીડામાંથી બનતું રેશમી અત્તીએાના મકાશમાં માનય ડીષારાં એકઠા ક્યાં છે, કંઈ વસ્ત્ર, શાહમૃગની દુરીમાંથી કરતુરી, બનાવટી કેસર, કિ. એ” છે, કોઈ ઉભું છે, વચમાં નાટવાના લુગડાં પહેરી પવિત્ર છે. છતાં વિતરાની ભકિતમાં એ ચીજોને ઉપર તરગાળાના ઠેકરાએ બાને રીઝવવા નાચે ઍ, નાટકશાળામાં કરવામાં અનંત કઈ પક્ષ છે, એમાં શંકા કે દલીજ કરવી શોભે તેવાં સ્તવને ગાય છે; દાંડીયે રમે છે. ગમારાની ઋાગળ એ નાસ્તિકતા છે, મધુમિ પણ છે. જો | મા પૂજાના નિમિ-તે આૌો ઉપર વીસેક થાળામાં રાંધેલધાન કુટ, મીજીએ માવતી કાલે વરડાનીકળશે. સોના ચાંદીના રથમાં ભગવાનની વિગેરે ભરીને ગેકવ્યા છે. એને નીરખીને ધૂને યુવાને ગભાર મુનિ બિરાજરો, રથને ખેશ્યા પહેલાં બળદે જ.ઝતા. હવે આગળ પહેર્યા. ત્યાં તે બે ભયા ગભારાની ચેક કરી રહ્યા છે. એની જગ્યા આપણા ભાઈઓ જોડાય છે. ગભારામાં બે ત્રણ આવકે (જેની બનાવટમાં પ્રત્યેક વારે
2 અનિ . ખાપણ ભાઈએ મૂળદ તરીકે સાડત્રીસ હુનર ઝવ મરે છે તેવા) દક્ષ પીળng વરો પહેરીને જોઢાય છે ! ઝવેરાતની તપાસ રાખતા ઊભા છે.
- * * * * * * * * * * * ૫, ૧૭