Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1934 02 Year 01 Ank 03 to 05

SR No.: 525807
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1934
Total Pages: 20
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 13

તરૂણ જેન
તા. ૧૬-ર-૩૪ ધર્મનું શુદ્ધિકરણ
-
-લેખક લાલચંદ
ચંદુ વિ.
[ 'હારા” એક સારા વિચારક્ર અને લેખફ છે. હેમણે અનેક વખતે પ્રબુદ્ધ અને જૈન પગેમાં લેખે લખી જનતામાં રસ્થાન મેળવ્યું છે, ધમ"નાં શુદ્ધિ કરશુમાં એ ખુબ ઉંડા ઉતર્યા છે, અમે વાંચીને આ લેખ વિચારપૂર્વક વાંચવાની ભલામણુ કરીએ છીએ. ‘ત્ત"બી" ]
અનિવાર્ય અગત્યતા છે. આવે સમયે માપટ્ટી યુક્તિમર્ કે સાસુપ્રથમ લેખમાં જણાવ્યા મુજબૂ ધર્મ ન માગે છે, દાયિક, આર્થિક કે સામાજીક શકિત પૈડફાય પેશાય તેમ નથી. ધમ" સર્વિચાર માગે છે, બા જ નિશાનીઓ છેષ્ઠ શકે પશુ તે અતિ એટલે કે ધર્માચાર્યો ધમડકે શાને નામે જાણે બુજાયે ત્રાણુ છે; અને તે માનવ સ્વરૂપે દેશકાળ અનુસાર બદલે ૫ છે. સમાજ ઉપર જે અત્યાચાર કરી રહ્યા છે તેનો સામનો કર
ધમ સંસ્થાએ કે સાધુ સંસ્થા, રામનાથ શમને ગમતાનની જોઈએ. તેના હાથમાંથી સત્તાની ખાલી આપે માપ સરી પકૅ સેવા સૂવા અર્થે થાય છે અને એ સંસ્થા ની હતી સેવા અને તેવા પ્રયત્નો થવા જોઈએ. શુદ્ધિ અ' હોવી જોઇએ. સાદુ અપરિગ્રહી જીવન, કૌટુંબિક ભાવના, જેમ રાનાની સભામાં તેના મ્રાપ્તજના શ્વત ન વિચારે સત્યની ઉપાસના, અહિંસામય આચાર, ષહરચય, નમ્રતા, અદા દર્શાવી શકતા નથી તેમ અત્યારના માયાની આસપાસ બેઠેલા
ને એવા ધમ અને નીતિના ભજ હેતુથી સંસ્થા "કાય છે. સાધુ એ દાહના છતાં પોતાના વિચારો દર્શાવી શકતા નથી રામ - - પણુ ગણત્યારે માપણે જોઈએ છીએ કે ધમતા કાર અથવા વિજોકે સગવાન દે, મરીશ્વર મુનિવરની સમસપાસ બેઠેલા ધમની પછેડી ઓઢી મૂતિ’િ વિંચનારાએ ધમ' વષને નીતિના યુવાન સાધુએાની મેંઢા જેવી સ્થિતિ છે નિહાળા છે . ભાગલા પાડી હૃાા છે. અત્યારના સાધુએ ધમ"ના નશાની માની
ઇસુ પૈડાજ દિવસે પહેલા શ્રી વિજયનેમિસૂરિના પ્રધાન હાથમાં લઈ સત્તા લાવી રહ્યા છે અને એથી ધમ ધારી બેઠેલા ,
શિષ્પ તેમના કેટલાક શિષ્ય સહિત બીરાજેન્ના, સાધુ સંમેલનમાં જશુાય છે અને એની નિશાનીરૂપે સમાજને નવયુવાન વગ" અધે
* પહોંચવા મળે તેએા ત્વરાથી ગ કરી રહ્યા હતા. ધર્મના શુદ્ધિધર્માગાયે પ્રતિ શંકાની નજરે નિહાળો ર છે સાનું શુદ્ધ સોનું જ છે, પણ ફરી ફરીને શુદ્ધ થવા માટે
ના કરૈણુ અથે મારે લાંબી અને મીઠી ચર્ચા થયેલી. આવી વેળા જેમ
| પિતાપુત્ર પેતાના વિચારી ધટથી ચર્ચા શકે તેટલા વકાણ તેમના રામને સમય પર તેને ભઠ્ઠીમાં શેકાવું પડે છે. તેમ અત્યારે કમનું
શિષ્યને મળનો નથી. બાહ્ય સ્વરૂપ કાયા પલઢા માગે છે, ધમના શૈધક અને ઉપાસકને " નારિકતા અને એવી આલીએ ઝાળ માંથી પસાર થવાને સમય હાલના સાધુઓમાં ખામ ર૫ મલદારીના કૈફ ને અભાવ આવી ચુકી છે,' '
વિષે ઘણું લખી શકાય પણુ થી ચૂક્તિગત્ કોઈ ચર્ચામાં ઉતરવું “ધર્મસ્થાપના ક્રાયા-દ્ધ કઈ રીતે થાય ? સાધુ સંમેલનથી એ અગ્ય જહુવાથી નામ ષ્ણુ ઝાલોખ નથી, થશે ? શ્રાવક સંમેલનથી થશે !“જોના સાથ સ મેલનથી થી પણ એટલું તાત્પર્ય નિકત્રે છે કે જેમ દવાનું નામ લેવાથી કે રસાધુ કહેવાતા ધર્મ ની નિંદા કે ટીકા કરવાથી થશે ? છા પાગો રિા ના ગુણ ગાવાથી આરોગ્ય પ્રાપ્ત થતું નથી, પણ તેનું સેવન જમર પ્રચાર કાયથી થશે ? કે કોઈ રાજ્યના કાયદાથી થી ! કરવાથી, ધ્યાપચના નિષમે ખૂળવવાથીજ નિરાગી થવાય છે,
મને લાગે છે કે આપણે ગમે તેટલા આકળા થઇએ ! મામાને તેમ ખાંડાની ધાર જે ગમ્યુતિ ધમ ધર્માચાર માત્ર સ્ત્રી પુગાદિને, કંઈ માગ એ ધમ-સ્વરૂપને સાચે કાણુ નથી.
માલ મિલને ત્યાગ કરાથી નથી સચવાતે, સાથે સાથ લેધર્મનું શુદ્ધિકરણું, વ્યકિત વિકાસ અને મરીને જીવવાની થટ્ટાને મેહ છે જેદાગે. કુટુંગના કે “સાના ભાવ ત્યાગથી 1.સામાં છે. ધર્મનું શુદ્ધિકરણ યુવેકગળુને તપ, ત્યાગ અને ઘણીવેળા સમાજ ઉપર વધુ અત્યાચાર થયા છે, કારણુઓ અંદરની પુપાયમાં છે, ધર્મનુ શુદ્ધિ ક્રરેણુ પતે પૈતાના ગુમ થવામાં છે. વાંચ્છના જ્યાં સુધી માનપૂર્વક મરી નથી, ત્યાં સુધી પોતાના સુખ અને વ્યવહારથી જોઈએ તે ?
- સગવડે શોધવા પાછા, શિશે અને સાધને વધારવાની વૃત્તિ રહે તે પશુ અાપણુને અત્યારના સાધુ ધર્માચાર્યો સાયુ ભાન છે વળી અાવા ધર્માચાર્યોની અાંતરિ નમૂળા અનેક રીતે જામતી કરાવી રહ્યા છે, તે અંદર અંદર લડે એ સમાજને શું શીખવે છે? નવ છે, કંચન અને કામના ત્યાગી દેવાના કારણે તેઓ પોતાને તેઓ ગુણતને નિરખ્યા વિના સંખ્યાબુળ વધારવાના મુદ્ર પ્રયત્ન ઉગ્ર માનતા થાય છે તે સંસારી જાને કીચૂડમાં પડેલા માને કરે તે શું મૂ છે તેને હરિજનને કે બીહાર એરિસા જેવા છે, તે શાઍને અને વેશને આગળ ધરી, સમાજ પાસે પ્રતાની મકર ભૂકંપના સંકટમરતુ લાને સહાયક ન “ની શકે એ સમાન પ્રતિષ્ઠા અને અાગેવાની માવી રાખવાના પ્રયત્ન નિત્ય કરે છે. જને દેવે પાઠ માપી શકે? સેવાના આ યુગમાં, સાધુ સમુદાયે શાસ્ત્રાર્થ કે દલીલ કક્ષા
કંઈક આવી સ્થિતિ હોવાથી ધમનું શકિરણ સમય છે કે સેવાના માર્ગમાં સમાધિ લેવાનો અમૂલ્ય ૨૧વસર છે ! બાવશ્યક છે, અનિવાય' છે અને સ્વાભાવિક છે, શુદ્ધિકરણના
સાચા સાધુએ કે સાધાએ અત્યારે વિર કે હિંસાથી ખA- કિરા ખુણે ખાંચરે પણુ પ્રસરી રહ્યાં છે. એવા પુદીમા ની કે માસની તખતી ઉપર અતિ કિંમતિ પાસનું ઉપર બીરાજી “પ્રમાણુ-પ્રમાણુ મુનિરાજના પાકારે સંભળકે લાંબી
યુવાનો અને યુવતીજ આ કાર્યને મદદ આપી શકશે, ૌડી પદયીગાની ઉપાધીમેથી રાચવાનું નથી, તેમ સાચા જીજ્ઞાસુ સેનાના
આ યુવાનો અને યુવતીજ દંભના દેખાવને ફગાવી શકો, યુવાને શ્રાવકે બાળકેએ સાધુ સમેલન મેળવવા માટે માડા ખેસ નાંખી અને યુવતીએ જ વિચાર, વાણી અને વર્તનનો સમન્વય કરી શકશે કરવાનું" નથી, રમતયારે તે સમાજની સર્વ દિશાએ મૃદલવાની અને એમ કરી નવું સંરકરણ નિપાવી શકશે.