Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1933 04 Year 02 Ank 23 to 26

SR No.: 525797
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1933
Total Pages: 40
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 14

સામ્યવાદ જૈનોને આત્મ-વ્યથા.
r ૧૮
પ્રબુદ્ધ જૈન,
તા. ૮-૪-૩૩ કથા જેમ વાણીયા, હા અને ક્ષત્રિને પામી શકે તેમ
પૂણ્ય પણુ પામી છે. પ્રધાન સિદ્ધાંતો કે લેકમનસુખલાલ લાલન, હે જગજિયતા પ્રજો ! સંસારશ્વિમાં ભમતા પૂર્વના
વીરની ખ્યાન પરિપુણ્યના અનુપ મેગે સહારા મનદ્વર મંદિરના દર્શન થયાં.
ષદમાં બધાને સ્થાન છે. તેમની લે. હકમીચંદ હેમરાજ કારી ને પતિત પાવન ધામમાં માતુર હાયે તારે સાક્ષાતકાર કર્યા
આ સામષ્ટિ છે, મા તેમને પગલાં માંડવાં, પરંતૂ હે પ્રભો ! જે ભાવથી જે રમાશાથી,
સારવાદ છે, આ તેમના શાસપ્રભુ મહાવીરનું પ્રવચન | જે ઐરણાથી માલ્ટા માતુર છુ તે માત્ર તે આશા તે
નની પ્રાગૃનિ છે, તેમના વિશ્વગામી, વિશ્વોપયોગી અને ? વૈષ્મા દ્વારા ઉરમાં પગ મુકતાજ ભાંગી ગુજા, તારા મંદિ
ભક્ષાવધિ થતધારી થામાં વિશ્વ કલ્યાણુકારક છે. એમ | રમાં શુદ્ધ સ્ફટિકને બદલે વિલાયતી લાદી, અનુપમ રિાઃ૫ |
| છ ગણુાતા થાક પડ્યું તટસ્થ દ્રષ્ટિએ જેનાર છે ઇ કળાને દલે ૨ ના લપેડા અને સાદાઈને બદલે માડબરીના |
કશુથની, કુમાર જેરી વણના છે. પષ્ણુ વિચારક કહી શકરી. તેનું દર્શન થતાંજ ક્ષJભર માને ભાસ થયે કે હું જિનેશ્વર |
પ્રભુ મઢાષા અક્ષિાની તત્વજ્ઞાન એટલું ધું ગંભીર | અર7 13
| દૈદીપ્યમાન મૂર્તિ છે, ખઢિયા ભાર | ભગવાનના દરબારમાં છું કે કંઈ રંગ મહેશમાં છું? રથને ગહન છે કે જે દુનીયાન | પ્રભો ! કહું કહેતાં હકય બને છે. શ્વા વૃદ્ધિ પામે |
ધર્મના પ્રચારમાં પ્રસ્ મહામેટા ભાગને નવીન જેવું લાગે. છે. કયાં હો શાંત ૧૫મય બિંબ અને જ્યાં આ રાજમહa૫ |
વીર સહુ થી પુરમામી છે કમના સિદ્ધતિના વિષયમાં જેવા ફાફ ! હારી ખાનાવસ્થાના દર્શન કસ્થાને બદલે વા |
2 મહાવીરની અહિંસા વીર તેનું વિવેચન એટલુ ધું બારીક | પુના ઢગના દર્શન થાન છે, ત્યારે મન મુઝાન છે, રાતિ | અને વિસ્તૃત્વ છે કે જગંતના | ભગવાનની કાન મૂત્તિ, વીતરામ સપનું સંપૂર્ણ માન |
અને અસ્થાને નથી. ખાસ મેટામેટા તત્વજ્ઞાનીએાને પણ્ | કરાનાર પ્રતિમાને બદલે ચિંવિધ
કરીને દેશ અને સમાજની
કાર હી+t, | વિસ્મયાવહ થઈ પડે. એ મા ને શરીથી જળહળતા બળદનને જોતાં મને એ
૧ માન ગ ભીમ રિથતિ ને વિતરાગની પ્રવચન ધારામાં જે |
પ્રકૃત્તિ રમવા પ્રેરે છે. વાસ્તવીતરાગના દર્શન ઉપથી ખસી આભૂષાના વન તરફ, વિતરાગ ભાવે જ છે તે ધરો છે અને હે પ્રભો ! જ્યારે સુખડ અને ચંદનના લેપને |
' માં જે સમાજ અને યુક્તિ મહાન શાકW # છે ને રાગી- | દલે વીશાવતી રંગ બેરંગી કાગળામાંથી કાપી નાલેલા "ના, |
' | બળ ન ને ભદ્રાદુર હાય, હિંગલ ક્ષાલનનું કામ વિશિષ્ટ |
| દ્ધા અને બદ્ધા હોય તેજ કમરપટ્ટા ને ગમ ગરખાં નીદ્રાળું છું ત્યારે તો ૬ થાય છે; | રૂપે સંધાય એ સ્વાભાવિક છે, એ તરાતમાં કયા ઉ છે અને ક્ષણભર મુઝાઇ વિચારમાં પડે.
હિંસા ધર્મનું પાલન બહુ પ્રભુ માપીર વૈષમ્યવાદને છે કે આ તે જિનેશ્વર ભગવાનનું જિ-માનવું છે કે -
સારી રીતે કરી શકે છે, કવી ડી કાઢે છે. સામાવાત એ છે કૃષ્ણનું મંદિર છે ?
શકે છે અને બrvએાને પશુ તેમને પ્રધાન સિદ્ધાન્ત છે. હે પ્રભો ! આજના સક્રિત ઘેરાઠા શ્રાવકા ભકિતનો અતિ
છવાડી શકે છે. “અહિંસા તેમનું રછુ કમાન છે કે ૨૪ ફરી ભાસ્રાન્ડના પુજના પુજ ખેડWી દ્વારા અનેક |
સામ્યવાનું મન જ છે.” દુનિયાને ! પજુ માસ | શાંત નિવાસને ધાંધલનું આભૂષાનું અને દ્વારે, કલેકટ્રીક
અસ્પૃશ્ય :તેમના શાસન ક્ષેત્રમાં પ્રવેશ બનીનું ધામ મૂનાથી જગનને લ્હા ભકિત માર્ગથી વેગળી | કેટલાક લોકોને એ ખ્યા કરી શકે છે. તેમનું શાસન લઇ જૂન્ય છે. એનું એને કયાંથી ભાન હોય છે ! છે કે વૈશ્ય જાતિ શિવાય છે
સ્તી ભેદથી નીયમિત નથી. આજે તી. નવે મંગ પૂજાને બૂકલે કેટલાક શા"ની | પૃષ્ણ 'નઈ.માં જૈન ધર્મને ગમે તે જાતિ, ગમે તે ૧ | કલ્પના, એ ગરખાં કાતરવાનું સાધન તને બનાવી છે તા છે. | માનનારા નથી. પૂરપૂક્યું અને ગમે તે દેશને મીક | તો કઈ પુછપ મશા તારી પાસે ભરવામજ પિતાને મેક્ષા જૈન હોવાનું અત્યારે તદ્દન તેમના શાસનનો અનુયાયી | ગામી માની રહ્યા છે, તે કંઇ વળી. પાંચી, હીરાની હાર | અશક છે, પણ્ :છે અમ છે, થઇ શકે છે, અડાલ અને વડીષા તારા વીતરામમય બિપર લ ી પિતાને હકક્ષા | બીજી Mતિએ માં પણું રે
જે પણુ જિન ધર્મ ના માને છે તે કઈ વળી તારા પાસે વૃતના નામના દીપકની | નેક છે, અને ૧૯૨ ૧ ની અનુયાયી થઈ શકે છે. મે- સાથે જ કેન્ડ પાવરની લા બળી ના મુકાગબારાને સરકારી મનુષ્ય ગણુમાં માર્ગ અને મેક્ષ ચોન્ડાલા | શાતિના સ્થાનને બદલે ઉકળાટનું ધામ બનાવી રહ્યા છે. આ અરવૃક્ષ જેનેની સંખ્યા આ અને યુજેને માટે પડુ | પ્રભો ! આ બધા ઊપરાંત જ્યારે ગમ કપમાં કેટલીયે વાર | પુ બંને મકાને ૧૬૧ ની તેટલાજ ઉપાડા છે જેટલા | ભક્રિતપ્રેરક રત્તાનાને બદલે નાટકના સ ગીતના ગાયને, નાટ- | બતાવવામાં આવી છે, તેમાં વાણીયા, લામણું અને ક્ષત્રિા | શ્રીય શાળા અને નાટકીષ હાવભાવ સાથે ‘ પ્રભો તુજ વિનું વેરાગી, ભીલ, ચમાર, દરેગડ, . માટે જ છે, , , સેજ મુની' wાવા અર્થહીન અને નિરજ ગાયને સાંભળું | જીરુ, ગડા, ગૌર, ધાગી,Ávમ
મહાવીર પ્રવચનના અધેિ | છું ત્યારે મનને શુ થઇ જાય છે, પરંતુ નાથ ! ગયા થા- મછીમાર, જોગી, જેલા, કારી અy પણ તેટલેજ | આ હત્યની વેદના કેપને કેમ ! પ્રભો ! હું વિચારું છું, માગ ! કડા, કલવાર, કાવી, કુંભાર દરજે છે, જેટલે દરજજે | શૈકું છું, પરંતુ ફાઈ માગ નથી મળને, છું છું કે નાથ ! | કુનબી, તેલ, સાધ, રાવણીમાં બ્રાહ્મણે, ક્ષત્રિય, અને વસ્યા છે, દ્વારામાં એટલું આત્મબળ સમર્ષ કે જેથી મારી હદે વેદના પગેરે જાતિનો સમાવેશ છે.
સભ્યતત્વ, શ્રાવક ધર્મ, | બીજાને સમજાવી ક્રિતની ગતિરકતાથી ભુલાયેલો મા કુનબી જાતિમાં તે સંજી|| સાધુ ધમ અને શ્રેણી- | મારા બધુએાને પુનઃ પ્રાપ્ત કયવું. છત.