Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1933 03 Year 02 Ank 19 to 22

SR No.: 525796
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1933
Total Pages: 34
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 5

તાઃ ૪-૩-રૂક
પ્રબુદ્ધ જૈન
સંન્યાસ દીક્ષા સંબંધ-જ્ઞાન ચર્ચા.
જ-થઈ છે પશુ ચિMajન્તદૃષ્ટિએ ઍવાં બધાં ઉઢાકાનું અવશ્વ ઍને ન લેવાય. કેમચંદ્ર કે જે વિગેરેનાં ઉદાણુ
મારાં ઉદારણ્ય પાત વિરલ ક્રિટીનાં ગલ્સા', એવી અસાધારણું [વડેદરા ખાતે, વ્યાકરણાચાર્ય શ્રીયત ૫, બા
સ્થિતિની બળદીય કચિત્ બને. ઘોરી માર્ગના વિચાર પર લાલ શાસ્ત્રીએ સન્યાસ દીક્ષા-2 પર મુનિ મહારાજશ્રી એવી ઘટનામેા કામ ન આવે. ન્યાયવિજ્યજીને લીધે ઈન્ટરયુ. ]
સ-સ્પા દીલા ખાતે ઉમરની મત્તા "કમી દૂરાવવી મ-બાવાદીતા શું શાસંધ નથી ?
Bગ્ય ધારે છે જ-થાબડીયા વિરલ વસ્તુ છે, અને અસાધાણુ સં- જ-ભાવદીયા વસ્તુ ભાવે વિસ્લ હાઈ રાજમાર્ગની ગમાં તેની સૂઝ સિદ્ધતા છે,
દૃષ્ટિના કારણે બાળ ઃ વિટો ફલા રખાય એમ હું માનું છું. સ-સાધારણુ સંચમ ક્યા?
સમાજ વયઃ ક્યાં સુધી ? " *-પૂર્વ સંધરના મકાન પેગે જેનામાં સાચી રાનદ્રષ્ટિ અને વાસ્તવિક વૈરાગ્ય ભાવના જાગૃત થયાં હોય તેવો ,
જ-માણ મત પ્રમાણે જ શાન” એટલે સજા જ કિંઈ મહાન બાળક હોય તે તેવાને અનુકુળ સંગે વિશિષ્ટ
થતાં બાળ વય ખતમ થાય, ગુરુ નીતા આપી છે.
મક છાલ વય વીત્યા પછી દીકા મઢે વડીલ માની --ગુરૂમાં વિશિા છે કે
પરવાનગી લેવાની જરૂર ખરી ? જ-વિમળ ચારિત્ર પૈગમાં રમણુના અને જેમાં નિમ જનૈતિક ધ માતા-પિતા આદિ વડીલૅની અનુમતિ રાદિ જ્ઞાનને ૐ પ્રકાશ જwળૉ &ાય ગતી હુ શ્રતશકિત, લેવી એશ્યક છે, ધમ શાસ્ત્રમાં પ્રભુ નું ફરમાન છે. - સ - પાંચમાં મારામાં બાલદીયાએ તે બહૂ જી કે
સ–મે સ્વાનગી ન આપે તો ? એનું કેમ !
જે-તે તેમને વિરક્ત-ઉમેદવાર પ્રજા મન , અમે નણીએ છીએ ત્યાં સુધી ગુજરાત કાદિયાવાડના
ધીરજ રાખી તેમને સમજાવે, પૈગ્ય ઉપાય પ્રકણ કરે અને પ્રતીક ગામના સામે ભાજપ દીક્ષાના કાર્યને ઠી કાર્ય તેમના મન પર અસર કરવા જામવાધતે વધુ પૈવે તે નવા છે એટલું જ નંદ પામુ એની મત્તિ કરનાર સાઈ પણ ઈન- ૨ અનુમાંત મજ. મકારાજના કાર્ય માં સાથ આપવાની આk ના પાડી છે અને
સર્પષ્ણુ તેમ ફર્નામે કુદાચિત્ એક કાને સ્થાને ક્રિા' નું સમજદાર, વિવેક અને ઝુદ્ધિશાળી સમાજ માટે એજ શકનુમતે ન મળે તે ? પછી "ક્રમ કરવું પગલું" વાજબી અને નુત્ય છે. જે આખે ન સમાજ એવી
– શિવકુમાર' કે 'કુમપુત્રની કે ઘરમાં હી ઠાકુંભની સૃદ્ધિથી વર્તે અને અમે રોતે ૧ મુઘતી વચ્ચે ચાર પથાય, પણ્ મહોપકારી માતાપિતાને અન્નાપમાં દવા આપવાના કાર્યને સંમતિ કે સાથ ન આપૈ તે કોઈ પણ ભાત / દીક્ષા પ્રમ્ કરવી એ તે મયુક્ત છે, અને રાજયને કાયદો ઘડવાની જરૂર નજ રહે એ જ કાઈ સમજી "પંચમઝ' એને પપ્પ શબ્દોમાં વખોડે છે, શકે એવી વાત છે, પરંતુ જ્યાં સુધી રૂઢીચુસ્ત અને પુરાષ્ટ્ર- સ-પષ્ણુ ‘પંચમૂત્ર'માં “ગાર્નધવત્ નામ:* લખ્યું છે પ્રિય વર્ગ, ધમને નામે ધમ માં જેને દ સંમતિ માપવામાં ને ? અથાત્ મધધોપચાર ખતર ખાનને પડી જવું પડે, માની ન હોય એવું વર્તન કરવાના મામ, સુખ ત્યાં સુધી તેમ માતા પિતા કઈ રીતે ન માને તો દીક્ષા ખાતર તેમને તે સમાજ મુધારા માટે પ્રયદાઓ જાવા મેં કથની અનિવાર્ય જે એમ નથી ?
જન-પણું સપળ ઉપાયે બખા પછી, અને તે પબુ જૈન સમાજના 4 રામે સમજવું જોઇએ છે કે માતાપિતાની ક્તિદૃષ્ટિ ધનમાં રાખીનેજ, અર્થાત્ તેમને કટ્ટજાળદીયા એ માત્ર અમેગ્યજ નહિં પણ્ આ માન્ય માનવતાની ના માને તો જિજ, રાન અને મંગળ દીક્ષા જે – દષ્ટિએ અનેિનીજ છે. ઍવા કાર્યોથી ધમનું મય વધતું સરલ ક્વિાર છે. અને જેને પ્રણ કરી સૂર્નાત ક્ષાને નથી, પરંતુ ધટે છે. જ્યારે ઢીચુસ્ત વર્ગ વકરા રાજળના
મહાન ધર્મ સાધવાના છે. તે માતાનું દીદા માથુ કાં પોતાને એ કાયદાને વિરોધ કરવાને રૌએ કાર મચાવી ધા છે, ત્યારે સરેષ્ઠ ઉપારી માતઇ ને પરિનાના મુડમાં છો તે તે સુધારક વ અને ખાસ કરીને યુવાન વ પત રામા ન માન ૧૫ પાંત દીક્ષા કેમ રેગ્ય ગણાય ! એનાજ માટે પુરતાપ ન થાય
) પિતાના વિચારે ૮થત કરવા ન જોકએ ? વડાદરા તેમ તેમાં અણુ પર “પ'ચ” ભાર મંદ છે. રાજ્યને તેમજ આખા જૈન સમાજને સાચી વસ્તુ સ્થિતિનું ભાન કરાવવું એ તેમની ફરજ છે, અને જે સમાત ના ખરી ?
- સ -ઉમેદવાર વિવાદિત ટાય તે ને પોતાની પરિકાની તેઓ બાળ દીક્ષાના સંબંધમાં જૈન કેમની સાચી લાગણી જાહેર કર્યાામાં નિષ્ફળ જશે તે તેઓ પોતાની પુત્ર પુર જવાબદારીથી બદ્ધ થાય છે. એટલૅ દટતા માટે પેતાની
જ-એ માં તે શું પૂછ્યું ? દપતિ વિવાદ વખતે પરકજ ભુલ્યા છે એમ કહેવામાં અમે આશા રાખીએ પતિને પતિએ મને પિતાના પતિને પતાએ પૂછ્યું અને છીએ કે જન સમાજ કે જેને સંન્યાસ દીક્ષા વડેદરા મહેરથી કામ લેવું જોઇએ અને ન્યવસ્થા કરવાની જરૂર ના રાજ્યના કાયદા સાથે લાગેવળગે છે તેઓ હવે ઉદાસીન- તે પાર પાર્ટીને દીક્ષા લેવી કૈભારપ૯ છે, એ પુરૂને ધ્યાનમાં વૃત્તિ ત્યાગી સાચે પ્રજામત પ્રઢ કોની હિંમત ગુખ પટેદાખવી જન ધર્મનું ગાય જળવો, એ તેમનું કર્તવ્ય છે; એજ તેમને ધમર છે, એવી અમારી નમ માન્યતા છે. તા* ૨૦-૨-૩ (
મંગો, -ને ભાત,
વાદ. ) સૌ જન યુવક સંચ.