Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1932 11 Year 02 Ank 02 to 05

SR No.: 525792
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1932
Total Pages: 32
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 26

૩૪: S' 26 - 3 ''
'પ્રબુ જેનાર કી
129 Mિ તા ૨૬-1-કેર ' पुरिसा । सच्चमेव समभिजाणादि।
કાશે તો સહેજે સંમારે કે તે વર્ષ ઉપર, જે સંખ્યા હતી કે Rપણ માથા B રવજી મેરાથી મા તારા તેમાં આજે મે, ગાથા' પડયું છે, : હે મનુષ્ય ! સત્યને જ બરાર્ભર સમજે. સયની આજ્ઞા
* સર્કલમાં જ દેવાના બંધારથી કન્યા કેળવણીને મજબૂત
ફટ " પર ખડે થનાર બુદ્ધિવાન્ મૃત્યુને તરી જાય છે.
પામે છે. પેતાની. સતિમાં કે વેળમાં કેળવાયેલા મૂર
તિયાના અભાવે કન્યાને પિતા નાભકારના ડરથી પોતાની . ( આચારાંગ સુત્ર) દીકરીને ઉચી ફાળવણી ન માપાં નાતમાં જ જે મળે તેને
વરાવી દે, પરંતુ સમગ્ર જેનામાં જ દૈવાનો રિવાજ હોય તે કેળવણીના હિમાયતી વાલીએ જેટલો રસ પુત્રને કેળવવામાં લે ટલે જ પુત્રીને કેળવણી આપવામાં લે. નવાઈ જેવી વાત
તે એ છે કે પુત્રને માટે કન્યાને બહારથી લાવવામાં વે તે શનીવાર તા ૨૬-૧૧-૩૨.
, પરંતુ દીકરીને બહાર દેવામાં આવે તે નાતને મદા
- પ્રબ દ્ધ જે ન.
–
ગુનો નમ્રામ ન
જ્ઞાતિ અને ઘેળ.
જ્ઞાતિ બંધારામાં પલ્લુ, પહેરામણી, વેવિશાળ, લગ્નની આપ લે ના ફાયદા, દીકરી માર ને દેવાના કડક કાયદા, બાસ્થી લાવનાર માટે મેજરને કાય, જમણુજારે કેમ કરવા, ક્યારે કરવા, કવી ને કેટલી માપ લે કરવી તેના ફાયદા,
મુસાળાં, વઢી, ઢીલી, વરધોડાની આપ લે વગેરે કાયદા ગમે ' કાતિ બંધારણુના ઇતિહાસ તરફ દૃષ્ટિ ફેંકીશું તે
રતિ ધારણુ. માવા "ધારા, સાથે જ્ઞાતિજનોની મનોદશાને આપણી સમાજમાં જ્ઞાતિવારણ્યને સ્થાન જ નહતું. જૈનધર્મ" વિચાર કરશું.' પાયાનારનું સામાજીક બે ધારણુ જ વિશાળ છે, એટલે જૈનધર્મ પગથી આ૮ ના અતાએ ગભરૂ ળા સાથે કામ પાળનાર (જેએા પ્રમુના શાસનમાં છે ) દરેકની સાથે બેટી કરી તેને ભવ માડી શકે. જનમાં હવા લેવાના ના વ્યવહાર અને ટી વટાર થતા દો. એમ ભૂતકાળ તરફ નીચે તેના કહેવાતા વાલીએ દગા (ગલી જેવા બાળft દૃષ્ટિ કરતાં સમજાય છે. પાછળથી જેમ જેમ નવા ગ્રછે અને પરણ્યાવીને જ્ઞાનની પાનાં પાન કરતાં અટકે. માના નવા બે શરૂ થતા ગયા તેમ તેમ એરિયા, શ્રીમાળ (ભિનમાળ ) મોક્ષ નીચે પારાગ્રામાં મુમતાં દૂધમલ દીકરા-દીકરીનાં વેચિંગાળ ગેડનાડ ઉપરથી એવાળ, બી. માળીને પીરવાડની નાતિમે કરી પુલકુછ પેદે ફુલે 'ક-માસ છેક પારણામાં ઉતરે છે. બંધાણી, એ માંથી દશા અને પાંચા ભાગ પડયા, Kિવસે દિવસે ધૂણીને બે ચાર માસ પણું જેણે પહલેા સેવ્યું નથી. અરે ! એટલી હદ સુધી સંકુચિતતા દાતા થઈ કે મહાસાગરમાંથી એ પતિને નિવે નિરપે પણ નથી. તેની મૂળ વિધવા માને મહાનદીમાં, નદીમાંથી તળાવમાં અને તળાવમાંથી છેવટે એ સૂનની પરવાનગી આપનાં નાતની આબરૂ લુટાતી રેખાય. ધારે હાના ખારચીયામાં બેવડ ક્રેડના વ્યવહાર ઉપર મા, બીજી બાજુ ત્રણ-ચાર વાર વરરાજન બની ત્રણ્ ચાર ભાજપા તારથી વિશાળતાની જગ્યાએ સંકુચિતતાએ પપેસારો કર્યો પિતા ગે ય, જેમાં એક માફ તે ઘર સંસાર પણ ટસ્થી દિવસે દિસે સમાજની વિનતે શરૂ થર્મ, તે એટલી હદે માંડી થયાં હોય તેવા પિતાએ તૃતિ નદ્ધિ થવાથી ચેાથીપચી કે સતરમી સદીમાં ચાળીશ જામની તી તે ધટીને પાંચમીવાર વરરાજી બની કે છે, જે તેના લગ્નમાં માણી ધીમી ધીમાં દશ લાખ ઉપર આવી પહોંચી અને જે રીતે છે. એક બાજુ વિધવા અને કરવાની હિમત છે તે તેને ધટાડે ચાલુ સુકા છે તે જ રીતે ચાલુ રહે તે મ જ વર્ષ માં દડધત કરવામાં અાવે છે. અને તેને કિકાર સુદ્ધાં થાય છે. પૃથ્વીજ પઢ ઉપથી નામ શું સારું જવાની ધાસ્તી રહે. વે- વિધવા એટલે અપશુકનીયાળ, વિધવા એટલે બિનઉપયેાગી જાંએ કહે છે - પડતા કાળ છે ? આવું કોનાર સમજે કે બીજી પ્રાણી, અ. એટલે પગની એડી. પુરૂષને કાયમી વિકેમ છે "કામની ઈનતિ અને આપણી જ શાથી પડતી ? ઉડાઉ શwદોથી આના જીવન પટે, ને કાયમી ત્રિાગી એટલે બીના જ મન મનાવી હાથ જોડીને બેસી રહેવા કરતાં સમાજની પડતીના મુગડે વેવિશાળ, પુત્ર પ્રાપ્ત ઍટલૅ માન, પુત્ર પ્રાપ્તિ એટલે મૂળ કારણે તપાસીએ અને તેના ઉપાયો અમે તે જરૂર શેક, મા છે માનસિફ સ્થિતિ : ઉ-તે થાય ! એટલે હાલના જ્ઞાતિ બંધારાથી જૈન સમાજને સાવિહીવટની પ્રથા માં જે સ્થળે રાતિ ભેગી થવાની હોય કિટ અકન કરવું પડયું છે, કેટની ગતિ થઈ છે તૈને તેવારે કામકાજની માહિતી સિવાય સ્થળ ને વખત માટે રેલીમા - પહેલે વિચાર કરીએ.
ગર-૫ ડગે જે ય તે ધર દીક ફરી આવે. વાસરે નાતિલા હાલના નાતિ ધારાની સં કૃચિત સ્થિતિના લીધે એથ- સેગા થવા માંડે, ભેગા થયે બે ક્લાફ પસાર થઈ જાય. માટે વાળ પરાડમાં, પેરવાડ શ્રીમાળાને ઍક્સે એક જ્ઞાતિવાદૈ જાન આવી ગયેલ હોય, પરંતુ શેડ, પટેલ કે અમુક માણુ બીજી જ્ઞાતિને કન્યા નદિ દે. એટલું જ નદ્ધિ પક્ષુ એક શહેર ને આવ્યા હોય ત્યાં સુધી અાવેજા માં રાઈ ચાકg" હાય ! "કાઈ વાળા પોતાની જ કાતિના બીજા શહેરવાWાને ન%િ , એટલે ગામ ગપાટા મારતા હોય છે જયારે શૈ-- પટૅલ પધારે એટલે જ પરિણામે એક નાનિમાં કેળાની ન હોય અને બીજે સ્થળે નાન ભેગી થયેલી માથ, કામ શરૂ થાય, છેદ-પટેવ પધાસ્ત મતિયાની તું જાય તે પરિણામ એ આવે કે અમપરસ એરી માનની સનસનાટી ફેલાય, કાદી માં ઉધા જ નહિં, મારે
વ્યારની બંધીથી બનેની પાયમાલી થયે જ છૂટકો ! તેના અગાઉથી કરેલ વિષ્ણુ પ્રમાણે કન્નક બે કલાકે એકાદ જમ્મુ દાખલા તરીકે દરૅક નાનબા ચાલુ સંકાની મુvયાને હિમ્ વાત ઉપાડે અને વાર્તાચન શરુ થમ્પ, અશ્રુના
'ક,