Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1931 02 Year 02 Ank 05 to 07

SR No.: 525769
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1931
Total Pages: 18
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 5

સમવાર તા. ૨-૨-8ા
મુબઈ જન ગુવક સંઘ પત્રિકા
એવા પશુ દીવસે દ્રતા જ્યારે તેના કુબેરે હતા, સાત જેને ઘેર ઘેર નિર્ધનતાં શ્રી ઉદાસીનતા વસે છે, કહેવાય ક્ષેત્ર પેપી જાણતાં હતાં, સારાયે દેશમાં શરાફી શૉની છે વલ્લભીપુરમાં ધણુએ વર્ષો પૂર્વે નવા વસનાર ને પ્રત્યેક કહેવાતી, ભામાશાનું અઢળક ધન માતૃભૂમિના ચરણે ધરતાં પૃથી તેના માતા અને તે વડે તે વસનાર સ્વા*
તે મહા પુરે જરા' પશુ ઉછીનતા નહોતી દાખવી. ક્રિસ્થી, ભાગ્ય અજમાવતે, આ - મને આજે જનેને ધન પ્રવાહ કwાં વધી ૨ા છે ? આજનાં ગરીબ વિદ્યાર્થીને કે વિધવા બેનને શું
જ સમાજ હિતનાં રચનાત્મક કાર્યો માટે તેમનાં ધનને વિપત્તિ પડે છે તે જાણવા કંઈ કવરિપત સાધન ધન કેટલા ભાગ માપી રહ્યા છે ? શ્રા ( મનને ઉકેલ વાંચક પાસે છે ! પરમાર્થને કાજે જીવનાર શ્રાવ બંધુએ સ્વાથમાં કશું જરૂ૨ ક૨, આજના ઉજને પૈસૈ સંવરી જાણે છે, રચવું કુછ નહીં છે!! માજ તે જનાની શાખ જવા બેઠી વાપરી નમૂતાં નથી' આજનાં જન નકને લલાટે ખમવ છે એક દિવસનાં મહાજનોનાં ખંભણ ૫ શ્રાવકનાં વંશજો પાસે, નથીજ નોંધાયું. પારેખર એવા દીવસે ગયાં.
આંતરિક કલદ્રની અશાંતિ મટાડવા માટે, ન્યાયાધિકારીઓ અને એક બેવા પણુ ઘેળા હતી કારે જેને કળા જામીન માગે છે, અહા ! હજી કેટલીક યુવતતિ બાજી છે ? પિતા, કલાકારોને સંભાળતા; અત્યારે પણુ એ તાડપત્રીનાં યુગ ભાવના
જુનાં ચીને તે તીર્થોનાં શિહ૫ કામે વાંચીન દુનીયાનાં આથી અસક સ્થીતિ થાજને નવયુવક હ વધુ નહીં ચિત્રકા ને શિપીને હેરતું પાડી રહ્યાં છે. સહે, અાજને યુવકે માને છે કે મું) બેસવું છે પાપ છે,
માજે શ્રી. પરમાણુક્રના કહેવા મુજબ “જનોનું જીવન ધન દ્રષ્ટિ છે, યુવાનીને દ્રૌદ્ર છે. એમ મારૈ ઉદ્દેશ સાગે છે. કળાવિહીન થઈ ગયું છે,” જેમ કે તેમાં જીવનને કથા મય અમે કંઈ સામે શકુટ અઢારવટું નથી માંડયું. પ્રેમ, નથી બનાવી શકે તેમ તે કળાને નથી પારખી શકે. અદ્વિચ્છતા અને સમજાવટનાં અહિંસક શસેથી અમારી મ.જ તે રમાર્થિક જીવનની કારમી ચકકીમાં તેનાં માન'ના સામાજીક છેડી છે અને ખુધબુધા ઉખેડવા રામે રશીંગુ સુશાય છે, કળાની રક્ષા તે આજ તેને વયવસાય થી , $યું છે, કેટલા વર્ષેની ઘોર નિદ્રા પછી મહાવીરનાં
સાધુ સમુદાય એક એવી આન પડીએ સાઠિયની અમર વચનો આજે અમારે કાને આધડી રહ્યાં છે. કુલવાડી પમરાવ. ગુરૂ હેમચંદ્ર, મસ્ત કવિ અને દધત, અમારી ચળવળ ક્ષણજીવી નથી. કેમીવાદના ભક્ત કવિ યશવિજયજી જેવી મહા મૂર્તિ છે જેન કાઢિ- સંકુચિત માનસથી નહીં, પરંતુ સમાજ હિતનાં ત્યને સમૃદ્ધ બનાવ્યું છે આજે સાહિત્યની તેના લીધે વિશાળ માનસથી જયાં જ્યાં જન વસતે હુરી, ત્યાં ગણના થાય છે ને શાધન કાર્ય થયું તે શું શું થશે ? ત્યાં તેની સ્થિતિ સુધારવા રામ મૂખધી, લેખનથી છે પરંતુ ભાજ તે પૂજય મુનિવર સજન તિથો ઉમુ ખ અને અન્ય સાધનાવડે અમારે ફાળે આપશે. તેમાં
ન્યાં છે. * દેરા રચી કવિ “નવા મથે છે.” કામ વડોલ સામે ઉદ્ધતાઈ નથી. શાસન સામે કાતિ નથી. શ્રદ્ધાથી મહારમા થવા ઇચ્છે છે, ' સાદ્રિય સમ્રાટ ” કે ચતુર્વિધ સંઘ સામે ઉહાપ નથી. પરંતુ એ સત્ર ** કબ કુલ કિરિટ "નાં બિરહ સાંધા થઇ પડ્યાં છે. સકળ મળે એ મારી અચૂક વાદારી છે, વિશ્વની તુલનામાં તેને મા નુ મક, , વ્યાપાર એ છે જે પ્રેમનું સન્મળ શરેમ મા પણું
મહારાષ્ટ્ર જૈન સંમેલન-પુના. બાપદાદાએ સાગરની સફર. કરતાં; પરિયા પરિક્ષા માય
ના ૩૦ બનેવારતે દિવસે પુના ખાતે મળ્યું હતું. તેટલી દેશનું ગાવતાં; વેઢા, ઉત્તેજતા: તેઓ અમે ધરા નીચેના વિષ ની ચર્ચા ચાલવાતી હતd. (૧) જનોના ધાર્મિક અને મે મુરા” કહેવાતાં.
ખ તા એની એ ખવટ, (૨) સાધારણું ખાતામાં વધારે કરવાની મજ આપણે યા પારી તે છીએ, પણ ધ્યાપારે ખેડતા જ. (૩) પાઠશાળામાં સાધારણુ ખાતા તરફથી મળ નથી આવડતું. ઝવેરાત અને મોતીને ધંધે હાથથા સરવા જે તે ફળે, (૪) વિઘર્ષ છે. માટે સ્કેન રશી. (૫) માંડયા છે. દુનીયામાં આજે તાર ટપાલ શ્વવદ્વારનાં સાધનો બે ડીંગને મદદ, (૬) ન લગ્નવિધીનો પ્રચાર, (૭) લખના શું ભાગ ભજવે છે, બહેરાતતુ' શું સ્થાન છે, સાસ, શી વસ્તુ ખર્ચમાં કાપકુપ, (૮) કન્યાવિક્રય અને લગ્નને વિષ,
છે તેની નોંધ માપા ધ્ય, પારી કાચતજ હૈ છે. (૯) પ્રચાર કાર્યની શૈઢવણું. - જો બાહુબદયા કહેવાતા દ્વતા, વસ્તુપાળ તેજપાળ
ખાવા 'મૈષને જ્યાં સુધી વરસ દરમ્યાન ચાલુ પ્રચારજેવા માં પુરૂ કઢાઈ એ લેયા કતા. તેમનાં દે ચૂક હતા, કાર્ય ન કરે ત્યાંસુધી વિશેષ લાભદાયક નીવડવા સંભવ નથી.
માજને જન જવારે માં વધારે છીંકણ અને કૈક કહાણી માથા છે કે સેક્રેટરી 1થા વરસમાં કશેલ કામકાજની વીગ ફ્રિાસી કહેવાય છે. આજનાં માબાપ તેમનાં સત્તાનું પ્રાયેની નહેરમાં એક છે જેથી બી. જા પ્રાંતને પશુ વષનુભવને લાભ શહેરી તરીઝની ફરજ ભૂલ્યાં છે. તેમનાં સંતાનોનાં નબળાં મળશે. બાWી નિયમિત સં મનન ભરવાની સીટ માટે મંદ્ર શરીર, ઉડી ગયેલી અને અને રીક્કા અને બેસી ગમેલા રાષ્ટ્રીય બધુ ને અમારા અભિનદન છે. ગાલે જોઈ કોઈ તકાળના દેકારી માનવી શું કહે ! ' કહી . સુશિક્ષિત, ખાનદાન કન્યા માટે દે તે ક્ષત્સુિક છે, છતાં દુર્લભ છે; એવી માન્યતા ધરાવતારને
' લાયકે લગ્નને ઉમેદવાર; મિર મારી એટલીજ રી ખા મળ્યું છે કે વ્યાયામ પ્રયા૨માં નિકંત વર્ષ વીસ થી પચ્ચીસને, અભ્યાસ, કુટુંબ અને ધંધા વિગે
ની ' માહીતી સાથે લખે : હું કહું છું કે આજનાં જન , ધનિક છે એમ રણે ચીમનલાલ c/o શ્રી જૈન યુવક સંઘ પત્રિકા. માનતાં. રૈદ્મ વિકાસ બૂવ તેને નિદ્વાળા કુટિવને મા ભૂલતાં. હાલતા માથુએ તલ ખવુ’ નહિં. '.