Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1930 11 Year 01 Ank 44 to 47

SR No.: 525766
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1930
Total Pages: 18
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 6

મુંબઇ જન યુવક સંઘ પત્રિકા
સેમવાર તાઃ ૧૦-૧૧-૩૦
વક સંઘ પરિ
જૈનસમાજની સ્થિતિ
sessmi l e
#ris, હો સળગાવી ર છે. તેને જન કેમ મ કે છવૈ તેની
પરવા નથી, તે તે ઉપાશ્રયની ચાર કવિની વચમો સાગના
એ. નીચે પિતાના ગણ્યા ગાંઠયા મતે આગળ ધમ, S: SIR
CHIEFS અમી, ખરતાના, જિ. જેમ પ તેમ ઉપદેશ માપીને पक्षपातो न मे धीरे ग देषः कपिलादिषु ।
ભાએ ભાઈના માથાં ઊંડાલી ૨હ્યા છે, સમાજના પૈસાને युक्तिमन् वचनं यस्य तस्य कार्यः परिग्रहः । કેટમાં દુર ઉપન કરાવી ૨જા છે અને ઘેર ઘેર ફલેટના
શ્રીમદ હરિભદ્રસરિ, હાળા એ સળગાવી બે પીવાી ને વાંદરાના ઇનાની છે
ગેળા લોકોને બંગેરી, કેકને નસા હી ભગાડી, ચકા ચેલકી:
એાનું ટાળુ વધારવામાં અનેક કાવાદાવા ખેલી રહા હૈ, જેમ અને મહા વદ ૭. ભારતવર્ષની ગુલામી દશા ટકાવી લેવામાં ભારતમાતાને જ
પુત્રે કુદાઢીના થા બની રહ્યા છે તેમ અપિગ્મા સમાજની
દુર્દશા કેવા કટીબદ્ધ થયેલ આ કહેવાતા તારંબુદ્વારાને પૂછ્યું વેપારની (હmમિળ શાથી દુનિયાભરની માર્દિકે
સમાજમાંથી કાઢીતા તથા જેવા મકકલતા એમીશ મળી સ્થિતિ દિવસે દિવસે બગડતી નથુ છે, તેમાં ક્રિયા, મને રહ્યા છે, એટલે મા બિયારે પંતુ સમાજની માઠી દશા ફળદ્રુપ માપ ભારત રેય પણુ સપડાયેલ છે, તેની જમીન
કરવામાં હાલ તો ફાવી ૨હ્યા છે, પરંતુ જ્યારે કુદ્દાહીના દ્રાથી પિકાશ મને ભારતવાસી ઓ ની માંદાઈ ભરેથી વહેણી કરણી 3પ તૈકા ભાઈની ર ધકઢાનાં ચડેલાં પા ઉતરી જ છતાં પરતંત્રતાના લીધે ગરીબાઇ-પાર નથી, આ ગરીબાઇના
ત્યારે મા કહેવાતા નારણુઢારેયને સુધરવાની ફરજ પડશે અને દુઃખ માંથી જન સમાજ પણુ ચી શકવા પામ્યો નથી. તેમાં નહિ કરે તે રેતીના ર૭ માં વિચરવું પડશે. પણુ જન ક્રમના માટે ભાગ તૈયારી છે. સામાન્ય વર્ગને
જન ક્ષમાજના શ્રાધુને મેં જાય નાન સેનાને ટા ભાગ વૈષારીની નોકરી કરવાવાળા પાદુ વેપારની સ્થિતિ એક છે. તેના નપટ્ટાથી સમાજને એમ કહેવાની તક મળે હાલ માં ગલી ની હોવાથી જૈન ક્રમના સાંધારણુ વર્ગના છે તે ૫
છે કે તેને પશુ જત સમાજની પ૨તા નથી. નદ્ધિ તો તે દુઃખની અવધીજ નથી, છતાં ધણુ તે આબરૂને ગાલને મન કેમ કે તેમાં પ લાગવગ ધરાવનારા, સમર્થ તમારે મારી માતુ ગુલાબી બતાવી રહ્યા છે,
થાયે છે, તેમાંના એક આચાર્ય મદ્રારાજ જે વિદ્વાન જૈન સમાજની મા*િ સ્થિતિ દિવચ્ચે દિવસે બગડતી
છે, પૃદ્ધ છે, મનુwવી છે, સમયને એળખનારા છે, એ માજતી હોવાથી, સાધારણુ વર્ગ પૈસા અને સગવડતા જાવે
જમાં પણ્ જેમને મળે છે, તેવા શ્રી વિજયનેમીસૂરીશ્વરજીને પિતાના ખાલબુથોને કેળવણુ ઘણાપવા તેમ પૈટને ખાઠા
અમે વિનવીએ છીએ કે જન ક્ષમાજની સ્થિતી હિંસે દિવસે પૂરવા કમાણી કરવાના ફાંફાં મારે છે, ત્યારે ગરીખ વમ' માટે
અગતી જય છે, તેને અસાધ્ય રોગ લાગુ પામે છે, તેમાંથી તદ લખવું જ શું ! સમગ્ર કામમાં વગર પૈસે કેળવણી મેળ
જૈન સમાજનું રક્ષણ કરવા માપ જેવાએ બહાર ગષાવવું વવાનું સાધન હોય તે મુંબઈમાં બાબુ, સાહેબ પન્નાલાલા
જોઇએ, તેના બદલે ગુરૂદૈવી ગયુજ વર્ષ ઉપર માપના ઉપહાઈકુલ અને કોલેજ મા મા મહાવીર જૈન વિદ્યાલય-તે પશુ
દેશથી ઍક વચ્ચે સંધ ફાડે તેમાં સંપ કાઢનાર મદ્રશ્યને ત્રીય ધ્રુજારની જત વસ્તીવાળા શહેરમાં ભેજ સંસ્થા. જ્યારે પારસી
ને સમાજને લગભગ દશ લાખને પચ' થશે , તે જેવી કામમાં કેળવણી માટે, ભારંગ્યતા માટે, ૨હેવા માટે, સખત ગામડીયા, , અને વિચાર કરવાની ૨ષાર માટે, શહેર શહેર ને ગામે ગામ માં પુષ્કળ શાકને બદ્રિ માં નાખી છે, તેવા ખાસ સંઘવીની, જૈન hયની સાથે જૈન ક્રમના હીતાર્થે ઉભાં થયેલાં સાધનનો મુકાળ
વાહ વાદ્ધ લલકારવા, અને ભાળા મે એમ સમજતા કે ન કરી તે માપશે એમ કહીયે તે બેડું નથી કે કઈ ક કામની જગતમાં જય પતાકા ૪જી રહી: છે, જૈન ધમ ને નથી, શ્રી મદ્રાપીર જૈન વિવલય જેવી સંસ્થાને કેટલા મેંગે
વાગી ર છે, જયારે સમજી વર્ગ એમ કહે કે જન અને મહેનતૈ ઉભી કરી છે તેને તેઢી પાવર પેટલાક દવામાં
જેપી વહેવાર કથળ પરી કેમ જાણે રૂપીમાને આ પ્રમા બાચકાં ભરી રહ્યા છે. તેઓ સામાજીક હિતકારી નથી સંસ્થાને
ખર્ચ કરે છે, તે રમના ઉદ્ધારાર્થે કેળવણી પાછળ, સ્થાપી શકો તેમ તે છેજ નહિં ભૂતકાળમાં જે ન કેમ ધનાઢય
સાધારણ વગને ધ ધે લગાડવા પાછળ કે એના થવા લાખે તા માં ખથસ્થાન મેળવી અને તેના બનેક લક્ષમીન ને
બનકે કહે. ખરચીને બેનમુન ભૂતાવ જન મંદિરના ઉધાર કરોડે પીયા, સમાજ, દેરા અને ધમ બધે ખર્ચ લક્મીને
" ખરચે તે ટ કાભ થાય. શુ ? જૈન ક્રમમાં બુદ્ધિનું સંદૂ પચેગ કરતા; જ્યારે જન ક્રમની નહેજથાની કથળતું
દેવાળું નીકળ્યું છે ! કે પ્રમાણે માપણી કથા બારના રહી હતી, ત્યારે આજની દંત કામની દુર્દશાનો વિચારે
૧૧. લેમ કરતા હતા, છતાં વિચારક જેનેએ. તે માનજ સેવવામાં કરીયે તે અશ વઘ વિના નહિ રહે. શુ! જૈન ક્રમના ' સાપ
- કહા પણ માનેલું. આટલા બધા ખર્ચના પરિણામે જનાની તારયુહાર તરીકને દાત કરનાર ધર્મગુરૂ નિંદ્રામાં છે ? રિયતિ સુધરી નથી, ખય કરનારની તથા અન્ય કરાવનારની શું જ કામમાં ધનાઢપે નથી { છે. પશુ ખુદે રસતે ચડેલાને ભાવના વિશે અમારે કઈ કહેવાનું નથી. જરૂરી માર્ગે લાવવાની જરૃર છે. અને પ્રમાદ સેવતા ભાઇએને મતે મર્દ સ્થિતિમાં મુક સારા કારની તપાસ કરી પ્રમાદ થવાની જરૂર છે
તે કાશ દુર કરવાના ઉપાયે હૈ જવામાં સમાવે તે પેજના જત મતા તારણુઢાર તરીકે ગણુાતા સાધુ એમાં પદવી- મુજબ ખર્ચ થાય તેને માટે જરૂર પુરતાં એકત્ર કરાતી એની પંચાતાને લીધે સાધુઓને અમુક વર્ગ સધુ સંસ્થામાં જરૂર છે, વળી આ બધી પરિસ્થિતિ ને તેના ઉતા મેર કલેટની હેળા સળગાવી ન ધરાવે છે, તેમ જત. સમાજમાં આગાય મદ્વારાજ નથી ખણુતા તેમ | પશુ નથી.