Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1930 10 Year 01 Ank 41 to 43

SR No.: 525765
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1930
Total Pages: 12
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 1 MB

Page 3

સેમવાર તા ૧૩-૧૦-૩૦
મુંબઈ જૈન યુવક સંઘ પત્રિકા.
*લિંકાકી માનસ’ ની પાછળ અધિશ્રદ્ધા રાખી, નહી દેવાનારની સામે ખેલાતા પ્રપ' મને દાવપેચ માં માપનાપી ની નય છે, અને "ધમ? એ વિકાસનું અધત મટી કેવળ "શબ્દતાં યુદ્ધ
ખેવાનાર પાખંડીઓ માટે એક થીમાર ની રહે છે, પાવન, સખી ! ઉભરે વિચાર વા વર્તાને;
આ અનિચ્છનીય સ્થિતિ સામે બંડ પોકારે છે ત્યારે સ્વમ" અને
નક”ના જુદા જુદા દરવાજાની કુચીઓના ઝુપને હાથમાં સમભાવ કેરાં મીઠાં મેં વહેણો—
ખખડાવતા ગામે ધારરસ ઝનુની બંને છે અને ધર્મપ્રચારતા જામનું રમે સમભાવમાં. ઝનુનમાં જે ર અત્યાચાર ખેલાયા છે, તેની પુતરત્તિઓ
પિતાની સરી પડતી સત્તાને કાયમ રાખવા-પિતાના અનુયાયીજ નહિં એલું અને પ્રક્રિાસમાં નદ્ધિ નોધાયેલું એને રતાની માતાના ગુલામ બનાવી રાખવાને માટે છે એવું બળ પૂર્વ ધર્મયુદ્ધ રમ જે હિન્દ વહી રહ્યું છે. આ ધમ"
કહેવાતા ધાર્મિક જીવન’ના રક્ષકને હાથે થઈ છે; અને થાય યુ, બીજાના દેશ પચાવી પાડવા માટે કોઈપષ્ય બનવું છે. એ હકીકત શું હજુય જગતથી અજાણી છે! મને મા પ્રજને રામ મૂનાવવા માટે, પોતાના વેપાર ઉદ્યોગને નીલ- શ્કયાચાર સહન કરીને પશુ અને સ્થાપિત કરવાના પ્રયત્ન વવા માટે, વેચાણના હું કરવા માટે કે ધમ પ્રયા
કરનારના પક્ષી અને પ્રેરક જીવન જગતના ઈતિદ્રાસમાંરની જુનથી નથી મઢા પણુ જગત ની એ કમન
ખાસ કરીને ભારતના ઈતિદ્રાસમાં–મશવાં બહુ સુલભ છે. દેશદેશની મધુરીમા-ભરતીના પુવે-*અમારે દેશ બુમારે છે અને એ
-અ ધશ્રદ્ધાના શેર પર નભતી પિંપરાધી કે સત્તાના મારા માટે જેઇએ
મૂળ ચાવતી પરંપુટીનશાહીને મનના પ્રચંડ પ્રક્રેપે વિનાશજ જમસિ% દકને સાબીત કરવા માટે માંડયું છે,
કર્યો છે. એ હકીકતે તે રાજે સાડી વાતે બની ગઈ છે. અને મા મુગ્ધની પ્રેરક એ વિધવઘ વિભુતિ એ પ્રળના માજના પિજીએ આમાંથી કે પણ પડે નહીજ લે ! ! હાથમાં અહિંસા અને સત્યનાં શસ્ત્ર મુફી પ્રેમ અને શાનાં રૂચ પહેરાવ્યાં છે. સામાને ઘળુ બપીન રામાપવાના નિક
“ શ્વા પશે સા દયાળુ ધામના પ્રવાસી છીએ અને લેવાલી સંદ્રત કરવાના પાઠ શીખવહયા છે–અનિદાનનાં-ખુN
[ પ્રત્યેક પ્રવાસીને પોતાને પંથ પિતાનેજ કાપવાને છે એ જવાદી ભાવનાનપ્રેરણા મૂત પાયાં છે, અને એ અમૃત પી. પીને અમર ભૂલ ભારતનાં સંતાને-૪થા અહીં નૈકે:
લય માં રાખી સ્વામી એ આદર્શરૂપ ની માત્ર પ્રેરક
ની રહેતા યુદ્ધ માં અણુનમ ૨હી છબલિદાન માપી રહ્યાં છે. એટલે આ યુને યુધ્ધ કહેવા કરતાં મુકિતધર કહા એજ વર્ષ, ૨
પાન દૈવતા રહે, ત્યાં સન્માન પામે સુંદરી એ ઉચિત નથી ?
વાકય ઉચ્ચારનારે ભગવાને મનું બીજી બાજુ (ચર છે કે: -૫૭ ૫ યજ્ઞમાં ઋાહુતિ વાની તchતા દાખવ• “ શ્રી શતક ઢાઈ કેજ નહી ” અને ઘમા પથ પૂજે નારંને જગતનાં એ ક્રમાં દંભી સમાનતાની ખામ પ્રકારના ૨નું અપની બા મને વાર આ પછે વંશપરંપરા લગભગ ન્યાય સામ ગુ-હેગાર ગણે છે-“સ્વદેશ પ્રેમને ધમ માનનારે માજ દીન સુધી બહુ કાળજી પૂર્વક નથી સંભાળ રાખ્યા શાસકે ચાસિત પ્રજનેના ‘સ્વદેશ પ્રેમ' ને ગૂ-હી ગણે છે. એ એમ કહેવાને છે તયારે ઇં ખરૂ? અરે એ મનુના નામે
બને તેના સુખના થાધારે માપણા સમાજના સત્તાધીયાએ
તે માપજુી નાતિનાં રાક હવાને દાવો કરનાર ભાદ્ધ'ભદ્રેએ મુડી અને મારીને ગ્રામ હવે તે વિશ્વવ્યાપી શશી બામણુના સૂત્રે, વહુમા અને મયદાએ મુકીને “એ ની રે છે, આર્થિક અસમાનતામાંથી ઉદ્ભવતે શકિત ”ને “ ભૂળt * બનાવવામાં રસી થાકી રાખી છે ! અને
સરવૈષને દાવાનળ પ્રથમ શ્રીમમાં ફાટી નીક્રા - એ ઉથ ક૨ મુશનાં માઠાં પરિગ્યામ પા પટ્ટે ભલે ભેગુખ્યાં હોય રાજમુકુટ ધુળામાં રેળાથે અને આર્થિક સમાનતાનાં એ પાપનું પ્રાયશ્ચિત તે સમાજે કરવું જ છે. બીજ રોપાયાં. ત્યાર પછી તે પૃથ્વી સૂર્યની વય સુ પાક ૬ -અને “શિખા મણુના સ” ભૂલી જઈ “ટ બુકમ'ની બાર માંટ કરી ચૂકી ને બે વરેસા માં તે પોતાની સામે માથુ ઉંચકી, મુકેલી મયદા' એને એગવાનો પ્રયત્ન વિનાશ અને સજ કે શક્તિની પ્રત્યક્ષ પ્રતિતી જેમ- ક૨ના૨ને મનુષ્યની ગણત્રીમાંથી પણ દૂર કરવાનું બની શકે તને માપવા છતાં મુડીવાદીઓની માં ઉડે છે પારી! તે તેમ કરવાને શુ ન મુકનાર એ મકાન નીતિવાદી છે માથી સમાનતા વિશ્વ માથી કયા વર્ષે જ લે ૫ થી કહ્યું ઘરને ખૂણે પાંગળીના વેઢા ગણે છે, ત્યારે એજ હોય કે ન હોય તે પશું જેને ઉcપાનમાં આરા માં સારે જા પ્રત બનેલી કિતઓ સમરાંગણુમાં મેખરે ઝુઝે છે, આ દિવસે છે તે વ્યક્તિની અમથુના કરવી એ પશુ યોગ્ય છે શ ચચકે છે ? ખરી ! અને છતાંય પિતાના વ્યાજબી હક છે માટે એક મનુષ્ય તરીકેની જરૂરીયાતે સહુ જીવી શકે તે માટે-લડના
-“માસા નેતા પદ પાનમાં જયારે બાળકૅ સ્વાતંગ્યનાં
પન કરી; ભૂમિનીએાના રન-ઉમળકા માં બંધુઓને સ્વાતંની ને મુઠીવાદે નિર્દોષ માન્યો છે ખમા !
સુવાસ મળશે; પત્નિની પ્રેમ ભરી દ્રષ્ટિમાંથી પતિ સ્વાતંત્ર્યની
Bસુદ પામશે; અને પુત્રિના હસ્તક ક્ષેત્ર માં પિતાએ સાગશે-કાસ-મા એ મા મને વંદનીય છેજ, જા? સ્વાતંધ ના એન એ નિહાળશે ત્યારે અને ત્યાર વ્યકિતગત જીવન વિકાસ સાધી જનતા જનાર્દનના ચરણે જીવન ‘ાતું ભારત’ એ સ્વપ્ન સાચુ હશે !'' સમયુ ક૨ના૨ના પર જનતા પિતાની સ સમૃદ્ધિ મમપણ કરવા માતુર હેય એ સ્વાભાવિક છે, પરંતુ ત્યારે એ યાગની પરંપરામાં અડે દાખ૪ ૬ ય છે-જ્યાગી, જગતને
આપણુ સામાજીક જીવનને ધી નાખતા પ્રશ્નના આદર્શરૂપ અને પ્રેરણ્ા આપનાર ની રહેવાને બદલે, શાલિક.
ઉકેસ માટે, સમાજને પદ્દાના મેયરઠાથી ભીંસી રહેલી બુદીભાવે સત્વનું નિાપણું કરનાને બદલે, મહં ભાવથી પ્રેરાઈ
એના જિનસ માટે, પ્રગતિને અવરોધનાર રહીને અને શબ્દ માત્રને મત્ય તરીકે ૧ીકારવામાંજ કષાણુના દરવાજ
રિવાજોમાં પરિવર્તન લાવવા માટે, સમાજને એક ભાગ ખુલી જવાની પ્રતિતી ખાપવા તૈયાર થાય છે, ત્યારે માનવ
સામુદાર્ષિક બળ કેળથી માથુ ઊંચી તે પડેલાં આ૫ણ્યા સદ્રજ નિબંnતા ધાર્મિક જીવનમાં સ દાખલ કરે છે અને
તે સમાજના એ થઈ બેઠેલા સત્તાધારીએ નહીજ ચેતે ?! અનાની પરંપરા ઉભી થઇ છે. એ રમÀીને નિવારવાના
'બrarh R તૈg" એ. ભાવનાને જગત જેસે પત્ન-વિન તીરૂપે, દલીવરૂપ, કે યુગના પે-ને નારિતકતાનું કરજે પચાવી પેઢજ રજ જે વિશ્વયાન્તિ’ શક્ય બનશે 4િ ગણી તેને દબાવી દેવાના ધમ પદ્ધ થાય છેબાર એ સાચું નથી ! પ્રવાક વગર મહેનતે સ્વન દાર ખુલી જવાની લાલચે 11/1080.
- FEDIST.