Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1930 03 Year 01 Ank 10 to 14

SR No.: 525758
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1930
Total Pages: 24
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 21

યુવાન નવસૃષ્ટિના સરજનહાર છે,
Reg No. B. 2616.
મુંબઈ જેન યુવક સંઘ પત્રિકા.
તંત્રી : જમનાદાસ અમરચંદ ગાંધી. વર્ષ ૧ લુ'. ? સંવત ૧૯૮૬ ના ચૈત્ર સુદી ૧.
છુટક નકલ ચાંક ૧૪ મે. હું તા ૩૧-૩-૨૦
| | આને.
૨) “ મુયડાંગજીના બીજા અધ્યયત પરથી ભાઇશ્રી એમ નોંધ અને ચર્ચા.
કહેવા માંગે છે કે માબાપને માછવિકાનું ધન સરખું પણ ન હોય, ને કૈવનવતી સ્ત્રી બીજાને માદરે એ સંભવ હોય
છતાં જે દીક્ષાને લેતા કે દીક્ષાને લેનાર ઘેર નય તે તેને શાસનપ્રેમી કે કદાગ્રહી ? .
ધમ ના અભણુ...સમજો.” પિતે પુ? સમજ્યા નથી એટલે
લખવામાં ગોટાળા કરી દીધે છે, એ આ પ્રસંગ માટેશા. સુખલાલ ખુબચંદે મુનિશ્રી ન્યાયવિજયજીના
ગમાં દિક્ષા લીધા પછી, પરિણામ ચળવિચળ થતા હોય તેને ઉપદેશની ખંજરાતમાં થતી શાક અસથી ગભરાઈ લાલ
સર છે; તેથી જાણી જોઈને એમ કરવું એ મૂર્ય નજ હેન્ડલ પ્રગટ કર્યું છે, તેમાં મળે છે, કેટલીક સાધુ
નિકળે. જે એ જે અર્થ કાઢીને તે પછી દીક્ષા માટેના નામધારીએ પિતાને શાસ્ત્ર સ ધી બેલ ન હોવા છતાં
નિયમે --શ્રાવકની ડિમાએ, વહેવાર ધર્મનું પાલન એ બકું શાએથની વાર્તા કરે છે” આટલા વાથીજ એ મહાશયના
નિરર્થક નિવડે. આદ્ર કુમાર તે નંદિકે જેમને કઈ ટિમાં કુટિવ હૃદયની પ્રતીતિ થઈ જાય તેમ છે. વળી નવપંદુ આરાધક મુકવો એ પ્રશ્ન થઈ પડે સમાજને, ખંભાતને અદલે સુરત જવું પડયું, તે પણ એ શાઅ ને જમતા ” ની બેઠેલા ઈજારદારના દારી
(૩) “ મૂળવિધવા વગર ઇચ્છાથી બચય ગ્રત પાળે થીજ રામને ધર્મ પ્રમ, ખ ભાતીમે તે સારી રીતે જાઍજ તે ણ્ લાભ કઈ છે” એમ ક્યુ છેત્યાં થગર છે ને મને પણુ છે કે કદાચ ધાનપુછડી સીધી થાય ıાં ઇથિી ”ને અર્થે જ્ઞાનપૂર્વક નહિં પડ્યું “ વહેવાર થી જે શ્રા ડેસક્રરાજીનું કાપથ સુધરે નહિં, એમની સાથે દલીઝમાં છે, બુધ તો પરિણામની ધારા પર છે, એટલે જ્ઞાનપૂર્વક કરાતા ઉતરવું એ ગમને માય બનાવવાના પ્રયાસ જેવું છે, નિમ્ન કાય"ની કિંમત વધુ છે. છતાં ભાષથી રાતી ક્રિયા સાવ રષ્ટિકરણ જનતાની જાણુ માટે છે.
અફળ નથી જતી. શા માટે પ્રયત્નચંદ્ર, હમણુ સાથીના (૧) બાળદીક્ષિતેથીજ તીર્થની પ્રવૃત્તિ છે. બાળ- દ્રષ્ટાંને મજુદ છે. બાકી જેનાથી પળાતું નથી છતાં દીક્ષિત સિવાય તીર્થ ચાલી શકે જ નહીં. આવું ઉપરથી ડાળ રાખી હપ પપ સેવે છે, ગર્ભપાત એકાંત લખાણ લખવું એ શું અસલ નથી. બીકોવિજયજી સુધાં કરે છે તે શું પ્રશંસનીય છે? બ્રહમચર્યનું મહારાજ પાવાદ માગના જાનુકાર ખાવુ એકાંતે કહે પણ પાલન સર્વોત્તમ વરતુ છે પણ તે સમજપૂર્વકનું’ ટ્રાય રાજ, ખરા ? માથી તે એમ જ નિકળે કે માળદીક્ષિતે બાંધી રાખેલ ૫% જેવું બહાથ તે શાસ્ત્ર પશુ નિષેધ સિવાયના તીય પ્રવૃત્તિ ચલાવી રૉજ નહિ. મણ કી શકસે છે, વહેવારધમ સાચવવા પાળે તે પડ્યું ઉત્તમ છે; બાકી કે પૂનેમ ધી સૂધમાંખામી હુલીભદ્રજી, સિદ્ધસેન દિવાકર, જે ડાળ રેષે પવિત્રતાને ને છુપા નાગા સેવે તે રિભદ્રસૂરિ જેવાએથી તીર્થે પ્રભાવના નથી થઈ! તીર્થ કરતાં ઉબાડી રીતે કામ વશાત્ પતિત થનાર છળ દૈષિત છે. પ્રવૃત્તિ નથી ચાલી ! એ વૃદ્ધા શુ” થાળદીક્ષિતે દ્રતા 2 અબળ ધર્મનું પાલને જોર તુમથી નજ થઈ શકે, એમાં દીક્ષિતેની સંખ્યા માગળ બાળદીક્ષિતેની સંખ્યા છાટામાં અમે પાગ્ય જેઠ એ. લૂણ બરાબર છે, જંબુ સ્વામી પછી સૈકાઓ સુધી આચાર્ય પદ્ધ પરંપરામાં બાળદીક્ષિત ન હોવા છતાં તીથ'પ્રકૃત્તિ કેમ (૪) વિવાદ્ધની બાબત બધી ધર્મબિન્દુને મેગાસ્ત્રમાં કેમ ચાલી હશે દારૂ થઇ[ જે માળદીક્ષિતેથી પ્રાથના થઈ જે ખુ છે, તે ખુદ હરિભદ્રર અને હેમચંદ્રસૂરિએ પોતે છે, તેમને માજની માફક ચોરી છુપીથી ભગાડવા નથી પડયા શ્રાધમને લક્ષમાં રાખી લખેલું છે. માર્ગાનુસારીના બીન નિશાથિી ઉંચકવા નથી ૫ડયા કે કાગળ નથી લખવા પડયા. ગુણ ‘લગ્નમાં ગજેને અમારા થઈ શકે છે; એ ઉપરાંત એ માટે હેમચંદ્રસૂરિ વી. ના દાખલા મેજુદ છે. એવા એની વિકવિશ્વાસ અને થ.વિધિ માં ગુદાચિત અનેક બાજુ પરીક્ષા કરનારા સમર્થ ગુરૂ એ ને કવિ હતા. આજે એમાંની પૂર્વાચાએ દશાવી છે. એવી સ્પષ્ટ વાતને સમજાવનારા તે અંશતઃ શકિત ન હોવા છતાં મેટી દારી કરથ છે ! સત્યના પંથે જનારા છે પણ્ ચેતવણી આપવા બહાર પડેલાને શ્રી યોવિજથજી જેવાની ગંભીર અને અપેક્ષાયુકત વાતેતે ગાઠા સુધીના જ્ઞાનવાળા, માત્ર ખંડનમાંજ સારી જીંદગીને પૂરી સમય વગર વિશે પૈતા કે કેમ ખુશ કવૈયા આગળ ગાનાં નાખનારાને ધમ'ના નામે પ્રમુમકીના મુખ્ય સિદ્ધાંતને ધરવી એ વ્યાજબી નથી; એજ મહાપુરુષને જ્ઞાત સાર' સફદાગઢ પૈવવા સારૂ પમ તકે છુંદી નાખનારાની મનેવાિ એટલે ખાતરી હેજે થઈ જશે.
- દાજ મૂધમાધમ છે.
•