________________
स्याद्वादयुग् जिनवचस्तव वक्त्र तं जातं
. शृणवन्ति ये च मुदिताश्चकिताश्च चित्ते। तेषां दृढाशयभृतां कुगुरुः कदाचित्
कश्चिन्मनो हरति नाऽथ भवान्तरेऽपि।।२१।। पृथ्व्यां यनेक कवयः खलु सन्ति किन्तु
काव्ये कृतिः सुविमला स्ति तवैवचैका। अन्या दिशश्च बहु लादपि सूर्यबिम्बम्
प्राच्येव दिग् जनयति स्फुरंदशु गुजालम्।।२२।। त्वद् देशनाद्भुत छंडांहि समीक्ष्य वर्या
व्याख्यान वाक्यतिपदे गुरुणा नियुक्तः। हे वाकपते। तव विनाऽत्र वरोपदेशम्
नान्यः शिवः शिवपदस्य मुनीन्द्र पन्थः।।२३।। श्रीद्वादशारनयचक्र महत सुशास्त्रम्
प्राकासि शुद्धमतुलं त्वयका विधाय। स्पष्टं यनेन तव चारु नयान्वितं वै
.. ज्ञानस्वरूपममलं प्रवदन्ति सन्तः।।२४।। लक्ष्मीः स्थिरा त्वयि सुभर्तरि थित् स्वरूपा
विष्णोरमा च चपला हि सुतः स्वतंत्रः। दासस्तु सैष इह तेच ततो वदामि
व्यक्तं त्वमेव भगवन् ! पुरुषोत्तमोऽसि।। २५।। मूर्त्यादि मंडन सुशास्त्रविधायकाय
न्यायान्त तत्त्व सुविभाकर गुम्फकाय। मात्रा सहेह ममसंयमदायकाय
तुभ्यं नमो जिन ! भवोदधिशोषणाय।। २६।। मध्येऽम्ठारं गतरवौ सति तत्प्रभावात्
तेजोयुतो जिनमते हयुदितस्ततस्त्यम्। दोषाशयुकृ सुचरितैरपरैश्च यिह
स्वप्नान्तरेऽपि न कदाचिदपीक्षितोऽसि।।२७।।
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org