Buddhiprabha 1964 07 SrNo 56

SR No.: 522156
Original Sutra Author: N/A
Author: Gunvant Shah
Publisher: Gunvant Shah
Publication Year: 1964
Total Pages: 64
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Buddhiprabha, & India
File Size: 2 MB

Page 24

૨૨]
બુદ્ધિપ્રભા
[તા. ૧૦-૬-૧૯૬૪
નાનાભાઇની સ્ત્રીનું રૂપ નીહાળી પાતનપુરમાં પાછા ફર્યા ત્યારે તેમણે માહમુગ્ધ થયેા.
ઘણા માણસાના મુખથી એ અત્યા ચારની કથા સાંભળી, એમને વે ક્રોધને અગ્નિ વાચે,
ઉભે
એકવાર કઢે વસુંધરાને ઉદ્યાનમાં છૂટથી હરતી ફરતી એઇ. કયાંય સુર્પી તે એની તરફ એકીટસે નેતા રહ્યો. નિરખવા માત્રથી તૃપ્તિ ન થઇ. એ નજર બહાર ત્યારે તેણે એક મેાટા નિઃશ્વાસ નાખ્યા,
અને
થઈ
કમર્માના મિત્ર કલહુસે એને ઘણી ઘણી રીતે સમજાવ્યું. “ પરસ્ત્રીને માતા જ માનવી જોઇએ, ન્હાના ભાઇની સ્ત્રી તે પેાતાની સગી પુત્રીરૂપજ ગણાય. છતાં, કમઠની કામ પિપાસા શાંત ન થઈ.
.
કાણુ જાય તેપણુ મને કબૂલ છે; એક વાર વસુંધરાને મારી પત્ની ન બતાવું ત્યાં સુધી વન નકામું છે.”
કમહેતુ સારૂં શરીર ધ્રુજતું હતુ. એની આખામાંથી અસ્વાભાવિક તેજ વરસતું હતું.
કુલહુસે જઈ વસુંધરાને ખબર આપ્યા. “અહીં પાસેના લતામપમાં તમારા જેટ મૂર્છિત બનીને પડયા છે. તમારે એની સારવાર કરવા જવું ોઈએ.” લસનાં કપટવાકય સાંભળી વસુંધરા દોડતી, બેબાકળી, કમઠ પાસે પહેાંચી. હરિણી વાધના પૂજામાં ફસાય એવી જ સ્થિતિ અહીં વસુંધરાની થઇ. કમઠના પાપનેા ઘડા પણ ભરાઈ ગયા.
મહારાજા અરવિંદ શત્રુને તી
“તમે પાતે ક નવી બેાલતાં, પણ કમાન હું સખતમાં સખત સજા કરવા માગું છું. મારા રાજ્યમાં હું એ અન્યાય ચલાવી લેવા નથી માગતે. તમે જ કહે.. અને શી સાથ જો એ ?” અર્પવૃંદ મહારાજાએ, મ`ત્રી મરૂભૂતિને પૂછ્યું.
મરૂભૂતિ માણસ હતે. કમઠના અત્યાચારાએ એના હૈયામાં પણ હાળી સળગાવી હતી. છતાં તે ઉદારતા અને ક્ષમાના શીતળ જળથી એ આગ ઓલવવા અહેાનિશ પેાતાના અંતર સાથે યુદ્ધ કરતા. તેણે કહ્યું. વખતે એક વાર એને જવા દે.”
241
મરૂભૂતિના સ્વભાવની મધુરતા જોઈ મહારાજા વિસ્મિત થયા. એમણે, કહ્યું, “હવે તે! હું પાતે જ બધુ જોઇ લઇશ. તમારી જીભ નહીં ઉપ. તમે ખુશીથી તમારા મહેલે જઈ શકે છે.”
મહારાજાએ કમઠના હાં ઉપર રમેશ ચાપડી, ગધેડા ઉપર બેસાડી આખા શહેરમાં ફેરવ્યે અને હવે પછી કાઈ વાર પણ પેાતાના દેશમાં દાખલ ન થવાના ટૂંકમ આપ્યા.
અપમાનિત કહે, પછી તાતાપસ બન્યા. વૈરાગ્ય વિનાના, ધર્મ ની