Jain_Satyaprakash 1949 10

SR No.: 521657
Original Sutra Author: N/A
Author: Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad
Publication Year: 1949
Total Pages: 36
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Jain Satyaprakash, & India
File Size: 15 MB

Page 16

શ્રી કેસરિયાજી તીર્થાંસ થવન
સ, પૂજ્ય મુનિમહારાજ શ્રીન્યાયવિજયજી (ત્રિપુટી)
[નોંધઃ—આ આખાચે લેખ પૂ. પા. આ શ્રીવિજચધસૂરિજી મહારાજ સપાદિત અતિહાસિક 'રાસસ'ગ્રહ ભાગ ૧માં પ્રકાશિત ભીમ ચાપાઈ ” પૃ. ૪૦થી ૬૧ના આધારે તેમજ તેઓશ્રી લિખિત ‘ભીમ ચાપાઇ ' સારના આધારે તૈયાર કર્યાં છે. આ માટે તેઓશ્રીને આભાર માનું છું. આ પુસ્ત વિ. સં. ૧૯૪૬માં શ્રી ચાવિજય જૈન ગ્રંથમાલા ભાવનગર, તરફથી પ્રકાશિત થયેલું છે. ]
આપણામાં હુમાં છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષોથી શ્રી કેસરિયાજી તથ માટે એક પ્રકારના વિખવાદ ઊભા થયેલા છે. દિગબરભાઈ એ એમ જોરશોરથી પ્રતિપાદિત કરી રહ્યા છે. ૪ શ્રી કેસરિયાજ તીય દિગંખરનુ જ છે. સ્પ્રેના વહીવટ, વ્યવસ્થા અમને જ સોંપાય. જ્યારે શ્વેતાંખર તી છે એ માટે તા સ્ટેટ શ્વેતાંબર સંધ અને અન્ય જનતા પશુ કહી જ રહી છે. શ્વેતાંબર અને દિગંખરના મતભેદમાં ત્યાંના પડાઈ'તૃતીયમ્ કરી આ તીથ ફક્ત જેતેનું જ નહિ કિન્તુ સમસ્ત હિન્દુ જાતિનું છે, તેમાં જૈન, જૈનેતરાં આવે—પૂજે, તેના ભેદ નથી અને વળી ઋષભદેવજી તે! અમારા વૈદિક સાહિત્ય પ્રતિપાદિત ચાર્વશ અવતાર પૈકીના એક અવતારરૂપ છે, માટે આ શ્રી કેસરિયાજી તીર્થ અમારુ વૈષ્ણવાનુ છે અને જેમ વિષ્ણુ ભગવાનને ભોગ ધરાવાય, વેષભૂષા થાય, રાત્રિદર્શન પૂજન થાય વગેરે થવું જોઈએ એમ પાકારી પાકારીને કહે છે. એમાં વળી રાજ્યના ત્યાં રહેલા વૈષ્ણવ અધિકારીઓની સહાયતા લઈ જોહુકમીથી મનમાની કરી પશુ જાય છે.
જે દિગંબરી શ્વેતાંબર બન્ધુએ સામે લડે છે, વિવાદ અને વિખવાદ કરે છે; તેજ દિગ’ખ) પૌંડાએ! સામે કશુ જ એટલી કે કરી શકતા નથી, ત્યાં તે મૌન જ રહેવું ઉચિત ધારે છે. એટલે એ ખિલાડીઓની લડાઈમાં વાંદરાભાઈનુ ફાવી જાય તેવુ. અહીં... અંધેર પ્રવતી રહ્યું છે. હજીયે હુ તે! નમ્રભાવે સપ્રેમ કહુ છું કે અહીં વિખવાદ કે યુદ્ધને સ્થાન ન હોય પરન્તુ પ્રેમથી-સહકારથી અને સહયાગથી બન્નેએ શ્રી વીતરાગ દેવની પૂજા–મહત્સવ આદિ ઉજવી આત્મકલ્યાણુના માર્ગ સ્વીકારવો ઉચિત છે.
હુ અહીં એક એ પ્રસંગ રજુ કરુ છું કે જે વાંચી તટસ્થ નિષ્પક્ષ વાંચકા સમજી શકશે કે આ તીથ શ્વેતાંબર જૈન સંધતું જ છે અને વિધિ-વિધાન, પૂજન-અન આદિ શ્વેતાંબર વિધિ પ્રમાણે જ ચાલતું હતું.
વિ. સ. ૧૭૪૨માં ચૈત્ર શુદ્ધિ પૂર્ણિમાએ કાર્ત્તિસાગરસૂરિજીના શિષ્ય રચેલી અને ૧૭૪૯માં લખાયેલી “ ભીમ ચાપાઈ”ની પ્રતના આધારે હું" એ પ્રમાણુ અહીં રજુ કરું છું.