Page Text
________________
થી
જ ચક
(
મે : ૧૯૩૯
ટકા, હીરા માણેક, મોતી, પન્ના, મુંગીઆ વગેરેની ચિંતા રાખી. જ્યારે અહીં કાંઈએ વારસો તો કોણ નથી આપતું? જંગલી, અનાર્યો, નહિ ! વળી ઘર લેવાના દસ્તાવેજોમાં કે વીલમાં નાસ્તિકો પણ તે તેને આપે છે, કેમકે તેઓની પાસે ઘર લખાય,ઘરની બાજુની જમીન જેમાં ઉકરડો એ વિના બીજી મિલ્કત વારસારૂપે આપવાની છે હોય તે જમીન લખાય, ઝાડ લખાય, પણ નહિ, પણ જેઓ શુદ્ધ જૈનધર્મને પામ્યા છે, તત્ત્વોનું ઉકરડાનો કચરો લખાય નહિ. હવે તમે તમારા સારી રીતે જેઓને જ્ઞાન છે, હેય-ય-ઉપાદેયના બાળકોને વારસામાં ધર્મ નથી આપતા, તો શું જ્ઞાનથી જેઓ વાસિત છે, તે માબાપો પોતાના ધર્મને કચરારૂપે સમજો છો? લોકોત્તરમાર્ગની બાળકોને કયો વારસો આપે? જો એ ધર્મનો વારસો કિંમત કચરા જેટલી કરી? ન આપે તો બાળકના હિતનું એ માબાપોએ નુકશાન છોકરાઓ માનતા નથી એ બચાવમાં કોનો કર્યું છે. હિતપ્રદ વારસો ન આપવામાં દ્રોહ કર્યો છે.
• ગુનો જાહેર થાય છે? વારસાના હકને વેડફી નાખ્યો છે.
કેટલાકો કહે છે કે આજના જમાનામાં જેમ દુનિયાદારીમાં કોઈ પિતા જાહેર દેખાતી
છોકરાઓ માનતા નથી. આ બચાવ વિચિત્ર છે. મિલકતનો વારસો પુત્રોને આપે, પણ ખાનગી
એક શેઠ નગર બહાર બંગલે રહેતા હતા. પોતાના મિલકત ખેદાનમેદાન કરી નાંખે; તો તે પિતા
બે પુત્રો માટે ખાસ માસ્તર સારા પગારથી રાખ્યો પિતાપણાને લાયક નથી, તેમ અહી પણ ધર્મનો
હતો. શિક્ષકના ભોજનનો પ્રબંધ પણ બંગલે જ થતો વારસો ન આપનાર પિતા પિતાપણાને નાલાયક છે. હિતૈષી બાપ કે વાલીનું એ કામ નથી કે રોડા
હતો. વસ્ત્રાદિની ચિંતા પણ શેઠને શિરે જ હતી. તથા કુકાનો જ માત્ર વારસો આપવો. તથા ધર્મ શહેરમાં જવા આવવા માટે મોટર અગર અને તત્ત્વજ્ઞાનનો વારસો ન આપવો. ઘરને પટેલો ઘોડાગાડીના વાહનની જોગવાઈ પણ શેઠ તરફથી કે વેચાતું લો, પણ ઘરમાં વસવાટ કરવામાં કાંઈ જ હતી. એ રીતે ત્રણ વર્ષ પસાર થયા બાદ એક વાંધો આવતો નથી, છતાં પ નહિ લેતાં વેચાતું વખત એવું બન્યું કે તે ભણનાર પુત્રોએ જોયું કે લેવાની વૃત્તિ શાથી? માનો કે નવાણું વરસના પટ્ટે પાન થઈ રહ્યા છે. તથા બહાર પાન મળે તેમ છે
લેવાનું હોય તો પોતાની જિંદગી, છોકરાની નહિ, એટલે શિક્ષકના હાથમાં જતી વખતે રૂપિયો જિંદગી, તેના છોકરાની જિંદગી તથા સામાન્યપણે આપી તે વિદ્યાર્થીઓએ પાન લાવવા કહ્યું. કહીએ તો તેનાએ છોકરાની જિંદગી સુધી ચાલે; આથી શિક્ષકને ઘણું જ ખોટું લાગ્યું. કેમકે “શું છતાં ત્યાં પટ્ટ ન લેતાં વેચાતું લેવામાં ચાર પેઢીની મને પુત્રોએ ભટ કે નોકર ગણ્યો?' રૂપિયો પાછો
| SR No. | 520957 |
| Book Title | Siddhachakra Varsh 07 - Pakshik From 1938 to 1939 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Ashoksagarsuri |
| Publisher | Siddhachakra Masik Punarmudran Samiti |
| Publication Year | 2001 |
| Total Pages | 680 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Siddhachakra, & India |
| File Size | 24 MB |