Page Text
________________
| (તા. ૧૨-૩૮)
શ્રી સિદ્ધચક છે તેઓ ક્રૂર અને ઘાતકી મનુષ્યોની માફક અભિષેકના પોતાની પાસે રહેલી સામગ્રી તેવી રીતે ગોઠવે કે જેથી નામે ભગવાન જીનેશ્વર મહારાજની મૂર્તિ ઉપર કરેલા દર્શન કરનાર જીવોને અધિક ભાવોલ્લાસ થાય. આ લેપનો નાશ કરવા જે ઉનું કળકળતું દુધ ઢોળે છે તેવાઓ બધી હકીકત વિચારનારો સુજ્ઞ મનુષ્ય કદી પણ એમ ખરેખર અભિનિવેશ છોડી કદાગ્રહમાંથી કાળજાં નહિ માનવા તૈયાર થાય કે ભગવાન જીનેશ્વર મનુષ્યતામાં આવે અને સત્યમાર્ગની છાયાએ પણ મહારાજની પૂજા કરતાં પ્રથમ અભિષેક પૂજા તો જરૂર પોતાના આત્માને વાળે તો સજ્જનોને ખરેખર સંતોષ કરવી જ જોઈએ. વળી અભિષેક પૂજાનો નિયમ થવા જેવું થાય. કહેવાની મતલબ એટલી જ કે દરેક રાખતાં પ્રથમ મહર્ધિક શ્રાવકે કરેલી વિશિષ્ટતમ પૂજાને પૂજનમાં અભિષેક પહેલાં કરવો જ જોઈએ એવો શાસ્ત્ર દૂર કરવાનો વખત આવે અને તેથી ભવ્ય જીવોના નિયમ જ નથી, અને આ વાત જો તે હઠીલા કદાગ્રહી ભાવોલ્લાસને ઘણો જ અન્તરાય કરાવાનો વખત આવે, દિગમ્બરો સાચી રીતે સમજે તો શ્વેતાંબરોના કાયમી આ વસ્તુ શાસ્ત્રકારોના ધ્યાનમાં હોવાથી જ તીર્થોમાં મહેરબાનીથી દર્શન કરવા આવવા દીધેલનો શાસ્ત્રકારોએ અભિષેક પૂજાનું નિયમિતપણું રાખ્યું ખોટો લાભ લઇ શ્વેતાંબરોની કરેલી પૂજાને પ્રક્ષાલનના નથી. નામે ધોઈ નાંખવાનો વખત જે શિખરજી વિગેરે સ્વામી સેવક ભાવ શાથી? તીર્થોમાં તેઓ તરફ અનાચાર કરવામાં આવે છે તે
આ વાત તો જૈનજનતા અને જૈનશાસ્ત્રકારોમાં કોઈ દિવસ પણ આવશે નહિ. અભિષેક પ્રતિમા
પણ સારી રીતે પ્રસિદ્ધ છે કે તીર્થંકર મહારાજાઓમાં વિશેષની અપેક્ષાએ કે અવસ્થા વિશેષની અપેક્ષાએ અનિયમિત છે એ વાત આજ પ્રકરણમાં આગળ પણ
કોઈપણ સ્વામી નથી, તેમ કોઈપણ સેવક નથી, પરંતુ પૂજામાં પુષ્પની મુખ્યતા કેમ છે? એ વાત જણાવતાં
અનન્ત જ્ઞાનાદિકગુણોએ કરીને ઋષભાદિક સર્વ કહી ગયા છીએ.
તીર્થકરો એક જ સરખા છે, છતાં પણ પ્રત્યેક મંદિરોમાં વિશેષ ભાવોલ્લાસ કરાવવાવાળી વસ્તુ મળે તો
જે એકેક મૂલનાયકજી તરીકે તીર્થંકરની પ્રતિમાની પુનઃપ્રક્ષાલનાદિ કરી શકાય.
કલ્પના કરવામાં આવે છે તે ભાવિક આત્માઓ તરફથી વળી શાસ્ત્રકારોએ સ્પષ્ટશબ્દોમાં સ્થાને સ્થાને
વિશિષ્ટ ભાવોલ્લાસ કરનારી વસ્તુઓ ત્યાંજ ચઢાવાય જણાવ્યું છે કે પ્રથમ ભગવાન જીનેશ્વર મહારાજની જે
ર અને તેવી વિશિષ્ટ વસ્તુઓ દેખીને દરેક ભવ્યો પ્રથમ ઉત્તમ પુષ્ય અને આભૂષણાદિ પૂજા થઈ હોય તે કરતાં દર્શન કરતાં ભાવોલ્લાસવાળા થાય એ અપેક્ષાએ જ જો અધિક પ્રમાણવાળી અને અધિક ઉલ્લાસ તીર્થંકરો સરખા છતાં મૂલનાયક તરીકેની કલ્પના કરવાવાળી વસ્તુની સામગ્રી પોતાની પાસે હોય તો તે કરવામાં આવે છે, અને તેને અનુસાર તેઓની બેઠક નવા આવનાર શ્રાવક પ્રથમ ધારણ કરાવાયેલી પણ ઉંચી રાખવામાં આવે છે. જો ભગવાન જીનેશ્વર સામગ્રીને ઉતારી અભિષેક વિગેરેની સર્વ પૂજા કરે, મહારાજની પ્રતિમાના વિષયમાં ભવ્યોના પરંતુ જો પોતાની પાસે તેટલી બધી વિશિષ્ટ સામગ્રી ન ભાવોલ્લાસને સ્થાન આપવામાં ન જ આવે તો પછી હોય તો જીનેશ્વર ભગવાન ઉપર ધારણ કરાયેલી એક તીર્થંકરનું મૂળનાયકપણું અને તેની ગાદી ઉંચી પ્રથમની વસ્તુઓ ખસેડે નહિ. અર્થાત્ અભિષેક પૂજા રાખવાનું થાય છે તે બને જ નહિ. અને જ્યારે કર્યા સિવાય પુષ્પાદિક શેષદ્રવ્યોથી જ દ્રવ્યપૂજન કરે, ભાવોલ્લાસને માટે સરખા ગુણવાળા એવા તીર્થકરોની એટલું જ નહિ, પરંતુ પ્રથમ ધારણ કરાયેલી વસ્તુમાં બેઠકમાં અને તેમના વ્યવહારમાં જો ભિન્નતા
| SR No. | 520957 |
| Book Title | Siddhachakra Varsh 07 - Pakshik From 1938 to 1939 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Ashoksagarsuri |
| Publisher | Siddhachakra Masik Punarmudran Samiti |
| Publication Year | 2001 |
| Total Pages | 680 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Siddhachakra, & India |
| File Size | 24 MB |