________________
सप्टेम्बर २०१०
पर तो बीजुं कशुं छे नहीं, माटे त्यां उत्पाद - व्यय अने परिणाम स्वतन्त्रपणे न होय तेम लागे छे. हवे वर्तना से परिणामविशेष ज छे. “परिणतिविशेषा एव वर्तनाक्रियाभेदा” (पृ. ३५३) तेथी अलोकमां परिणाम न होवाथी वर्तना पण न होय. लोकसापेक्षपणे जोइओ तो ज वर्तनादि घटे.
( ४ )
पत्र - २
श्रीनगीनभाई तरफथी मळेल विचारणात्मक प्रत्युत्तर
पूज्य आचार्यश्री विजयशीलचन्द्रसूरिजी
भावपूर्वक वन्दना.
पू. मुनिश्री त्रैलोक्यमण्डनविजयजीओ करेल ऊहापोहनुं लखाण मळ्युं. खूब आनन्द थयो. मुनिजी अध्ययनशील अने तर्कग्राहक छे. तेमने विषयनी पकड छे अने समस्यानी सारी समज छे. दार्शनिक विषयोना अध्ययन साथे लेखन पण करशे तो विषयनी स्पष्टता विशेष थशे. तेमने मारा अंतरना अभिनन्दन.
"
...
१२५
(१) तेमणे सिद्धसेनगणिनी टीकाना ३४८मा पानानुं उद्धरण आप्युं छे. ते आखुं पानुं ध्यानथी वांची गयो. आ मारा ध्यानमां न हतुं. पू. गुणरत्नसूरिनो तमे पहेलां मोकलेलो फकरो अने आ टीकानुं ३४८मां पानानुं लखाण तद्दन सरखुं छे. आश्चर्य ! परन्तु तमे ३४९मा पाना उपरनुं भाष्य अने तेनी ३४९५० पाना परनी टीका जुओ तद्दन विपरीत मत. भाष्य सर्वभावानां वर्तना कालाश्रया वृत्ति: । टीका तद्यथेत्यनेन वर्तनादीनां सकलभावव्यापितां दर्शयति । यथा चोक्तम् नृलोके तत्कृतः कालो विभागः । (तत्त्वार्थ ४.१४-१५) इति, अत्रोच्यते, प्रागुत्पतद्भिरेवाऽस्माभिरिदमुक्तम् – धर्मादिद्रव्यपरिणतिमात्रं कालस्तदन्यो वा ? तत्र प्रथमपक्षे सिद्धसाध्यता, तदन्यपक्षेऽपि न दोष:, आदित्यगत्युपलक्षिता नैषा वस्तुक्रिया वर्तत इति, तद्गतावपि सद्भावाद्, वर्तते व्रज्या सवितुर्यथा आकाशप्रदेशनिमित्तेति चेत्, तदप्यसमञ्जसम्, तां
-
