________________
અહિંસા અને અમારિ
૩૧
તે પણ કેટલી કરીશું, અને કેટલા માણસેાને કેટલા વખત સુધી ભાવી શકીશું ? એટલે જ · એ સખાવતાના પ્રવાહ ઉદ્યોગધંધા સ્થાપવામાં, તેમ જ ચાલુ હાય તેને નભાવવામાં વહેવરાવવેા જોઈ એ. મૂળી કાંઈ અમારિ એવી વસ્તુ નથી કે તેને મેટામેટા ધનવાના જ રી શકે. આજે તે અમારનું સ્વરૂપ એવું છે કે દરેક માણસ એ ધર્મ બજાવી શકે. જેણે હંમેશ વાપરની ચીજો દેશની જ ખરીદી, અને દરવર્ષે દેશમાં દશ રૂપી રાખ્યા, તેણે નફાના દશાર આના જ નહિ પણ એ ચીજના ઉત્પાદક કારીગરવર્ગને મહેનત પૂરી પાડી મહેનતાણામાં એ રૂપીઆ તા આપ્યા જ. આ રીતે એક એક માણસની નાની નાની અમારિ લઈ એ તેા લાખા માણસની અમારિનું કેવડું મોટું પ્રમાણુ થાય ? અને એ પ્રમાણ એક માણસની એકાદ વખતની લાખાની સખાવત કરતાં કેટલું વધી જાય એ વિચારવાની જરુર છે; તેમ છતાં કાંઈ આપણે મેટી સખાવતા જતી કરવાના નથી. અપંગ, તદ્દન અનાથ અને બીજા એવા કેટલાક લેાકા માટે હંમેશાં એવી સખાવતાની જરુર રહેશે. પણ આજે જ્યારે આખા દેશ અપગ અને અનાથ નહિ છતાં ઉદ્યોગધધાને અભાવે અપગ અને અનાથ જેવા થઈ ગયા હૈાય, અને ઉદ્યોગધા મળતાં જ પાછા પગભર થઈ શકે એવા સંભવ હાય, જોઈએ, એ જ પ્રશ્ન છે અને એના ઉત્તર મ` આવી જવાની સમજમાં સમાયેલા છે.
ત્યારે આપણે શું કરવું સ્વદેશીખરીદમાં અમાર
હવે આપણે ખેડૂતવર્ગ વિગેરેના પહેલા મુદ્દાને લઈ તે ઉપર અમારિ ધર્મના વિચાર કરીએ. ચાર માસ કલ્પનામાં રાખા. એક દી અમારિ ધર્મ માટે કાઈ મોટી રકમ અલાયદી કહાડી જાહેર કે ખાનગી સખાવત નથી કરતા; પણ પેાતાની જમીન ખેડતા ખેડૂતાને જ પેાતાના હાથપગ સમજી એને એની મહેતનના પુરા બધ્યા આપે છે. પેાતાને માલિક માની અને ખેડૂતને માત્ર કામગરા માની પોતાની કીંમત, સત્તા અને જરુરિયાત ખેડૂત કરતાં
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
