________________
१३४
अनुसन्धान-५९
छे. अने ओ ज रीते अवधिज्ञान-मनःपर्यवज्ञान पण परस्पर विलक्षण विषयक होय छे. माटे ओ चारनो विभाग (-कालभेद) युक्त थाय छे. पण केवलज्ञान अने केवलदर्शननो कालभेद युक्त थतो नथी. कारण के केवलबोध सकलविषयक, आवरणथी रहित, अनन्त अने अक्षय होय छे.
परवत्तव्वयपक्खाअविसिट्ठा तेसु तेसु सुत्तेसु ।
अत्थगईअ उ तेसि वियंजणं जाणओ कुणइ ॥२.१८॥ ___टी. - परदर्शनोना अभ्युपगमथी अविशिष्ट (-सरखं ज) प्रतिपादन ते ते सूत्रोमां मळे छे. माटे अर्थानुसारे ज जाणकार व्यक्तिले अनी व्याख्या करवी जोइओ.
वि. - "केवली जं समयं पासइ णो तं समयं जाणइ" जेवां सूत्रोने क्रमवादीओ युगपद्वाद के भेदाभेदवादना खण्डन माटे प्रयोजे छे. तेना जवाबमां भेदाभेदवादीओ तरफथी आ कहेवायुं छे. तेओ आ सूत्रमा 'केवली'नो अर्थ श्रुतकेवली, अवधिकेवली व. करे छे. अने अम करीने भेदाभेदवादना आ सूत्र साथेना विरोधनो परिहार करे छे. वि.ण. २६७मां जिनभद्रगणिजे आ दलीलने बहु सचोट रीते रदियो आप्यो छे.
___ सन्मतितर्कगत भेदाभेदवाद-क्रमवादनी चर्चा अत्रे सम्पूर्ण थाय छे. हवे आपणे सन्मति २.१९ थी प्रारम्भाती भेदाभेदवाद-अभेदवादनी चर्चा जोइशुं. सन्मतिगत भेदाभेदवाद-अभेदवाद( -दर्शनसमुच्छेदवाद)नी चर्चा
___ अभेदवादी - केवलज्ञान अने केवलदर्शन जो अक ज उपयोगमां अन्तर्भाव पामे छे, तो ओ उपयोगने मनःपर्यवज्ञाननी जेम 'केवलज्ञान' रूपे ज केम नथी ओळखावता? केवलज्ञान अने केवलदर्शन अम बे नाम केम आपो छो ? भेदाभेदवादी
जेण मणोविसयगणाय दंसणं णत्थि दव्वजायाण ।
तो मणपज्जवणाणं णियमा णाणं तु णिद्दिढें ॥२.१९॥
टी. - मनःपर्यवज्ञानना विषयभूत द्रव्योने मनःपर्यवज्ञानशक्तिथी जाणी शकाय छे, पण जोई शकाता नथी. तेथी मनःपर्यवनो ज्ञानात्मक उपयोग ज
