________________
१२२
अनुसन्धान-५६
महासती मुरीबाईना तेर मास ॐ नमः सिद्धं । अथ श्रीमुरीबाई महासतीनां मैना लिखा छे.
(हरीनामना मैनानी देशी) हुं तो नमुं रे सिद्ध नरंद, मूकी आंबलो रे. गुण गाउं मुरीबाइ सती, सौ को सांभलो रे. सती श्रावण सुंदर मास, जेसे जेसे वखांणु रे. जेनी सांख्य सिद्धांत मोझार, वढवांण जाणुं रे. ॥१॥
तिहां क्रीडा करे नरनार, बेठां गोख जाली रे, तेमां रहे रतंनसा वणीक, दसो श्रीमाली रे. तस्य घरुणी अमृतबाई, मधुरं बोले रे.
तस्य कुंखे उपनां मुरीबाई, नहिं तस्या तोले रे ॥२॥ अमृतजाइ सुता सोय, सुंदरी सारी रे, जेनां रूप तणो नहि पार, सुर अवतारी रे, मात पित्या तणुं वचन, मुलीबाई न लोपे रे. पित्याने प्रांण आधार, कदी नव कोपे रे ॥३॥
बालापणमां बाई, कुचाल नवि चाली रे. माताने तु(उ)रणीवे, तनया बहु वाली रे. पूर्व पुंन्य तणे पसाय, पामी धर्म वेलो रे. भणे हरखासुत सिवराज, मास ओ पहेलो रे. ॥४॥१
॥ मास बीजो ॥ सखी भादरवे भरपूर, जोबन जब आयो रे. कोठारी नानजी घेर, सगपण करायो रे. परणी आवी पतीने घेर, करे बहु भगती रे. जेनें मन वसीयो वैराग, डगावी न डगती रे. ॥१॥
जेनें रंगभोगनी वात, मंन नथी गमती रे, ओ तो करे उपवास आंबिल, आतम बहु दंमती रे.
