________________
७६
अनुसन्धान-५६
श्रीभेरवचंद-कृत श्रीटंकशालमध्ये श्रीश्रेयांसजिनचैत्यसम्बन्धः ॥
- विजयशीलचन्द्रसूरि
राजनगर ए अमदावादनु जैनो द्वारा आपवामां आवेलुं नाम छे. त्यांना टंकशाल विस्तारमा शेठ हठीसिंह केसरीसिंहनां पत्नी शेठाणी हरकुंवर तथा तेमना पुत्र शेठ उमाभाईए. करावेला, श्रेयांसनाथ (११मा तीर्थंकर)ना देरासरना निर्माण तथा तेनी प्रतिष्ठानी विगत वर्णवतां आ ढाळियां छे. आम तो एक धार्मिक रचना मात्र छे, परन्तु तेमां केटलीक जाणवा योग्य अने ऐतिहासिक हकीकतो पण नोंधायेली होई, रसप्रद रचना छे.
सात ढाळ, १४६ कडी, १० दोहरा = १५६ कडीओमां आ रचना पथराई छे. आवी रचनाने 'रास' संज्ञा आपवाने बदले 'ढाळियां' तरीके ओळखवामां आवे छे. दा.त. शेठ मोतीशाहनां ढाळियां के शेठ हठीसिंहनां ढाळियां. कर्ताए आ रचनाने सातमी ढाळमां 'संघविलास' (कडी १५) तरीके अने पुष्पिकामां 'चैत्य सम्बन्ध' तरीके वर्णवेल छे.
देरासर सं. १९१५मां बन्युं छे; प्रतिष्ठा पण ते वर्षे थई छे; अने आ रचना पण ते ज वर्षनी छे, तेथी आंखे देख्या हेवाल जेवी आ रचना होई तेमां वर्णवायेली विगतो विश्वसनीय गणी शकाय तेवी छे. कर्ता पोतानो परिचय आ प्रमाणे आपे छे :
"धर्मघोषसूरिना गच्छमांथी, निकसी साखा सुराणो जी । दोलतचंद शीश मोतीचंद-शिष्य भैरवचंद जाणोजी ॥"
जैन संघना ८४ गच्छो पैकी एक गच्छ 'धर्मघोषगच्छ' पण हतो. ते गच्छनी यति-परम्परा २०मा शतक पर्यन्त चालु रही छे, तेवू आ उपरथी प्रमाणित थाय छे. ते परम्पराना यति दोलतचंद, तेना शिष्य मोतीचंद, अने तेना शिष्य भैरवचंदे आ ढाळियां रच्यां छे. 'सुराणो' शब्द परथी ते गच्छनी 'सुराणा' शाखानी आ यति परम्परा हशे तेम लागे छे. कविनी भाषा गुजराती छे तेम जणाय. जोके हिन्दीना ने मारवाडीना शब्दो ते वापरे छे खरा. कवि
