________________
गा-ममरेत् अपनयेत् ममेदमहमस्य स्वामीत्येवं ममतां कचिदपि न कुर्यात् । 'आर्य' मा सम्यग्ज्ञानदर्शनचरित्रात्मक + उपसम्पद्येत' समाश्रयेत् । किम्भूतं आर्यमा सबै कुतीर्थिक कोपितं मदुषित अथवा सरनुष्ठानरूपगोपितं इतिकर्तव्याभावात् प्रकटं, एवंविधमर्यमाणं समाजयेदिति गाथाऽर्थः ॥ १३ ॥
परिज्ञानं च कथं स्याद्यदर्शयितुमाह
"
,
सहसंमईए गया, धम्मसारं सुणेत्तु वा । समुत्रहिए उ अणगारे पश्चकखायपात्र ॥ १४ ॥ व्याख्या - धर्मस्य सारे ' परमार्थममध्य कथं १ सहसम्मत्या जातीस्मरणादिना अन्येभ्यो वा तीर्थगणभर आचार्यादिम्यो बा+मुपस्थितः उत्तरोत्तरगुणये 'अनगारः साधुः प्रवर्द्धमानपरिणामः प्रत्याख्यातापको भवति । बालवीर्यवतः पण्डितवीर्यसम्म धर्ममारमत्रयुष्य साधुः प्रत्याख्यातपापको भवतीति गाथाऽर्थः ॥ १४ ॥ किश्व जं किंचुक्कम जाणे, आउक्लेमस्स अप्पणो । तस्सेव अंतरा खिप्यं, सिक्खं सिक्वेज पंडिए ॥१५॥
P
व्याख्या स्वपुष्यस्य येन केनचित्प्रकारेण उपक्रमो भावी यस्मिन् वा काले, तज्ज्ञात्वा उपक्रमस्य कालस्प वा अन्तराले 'क्षिप्रं ' शीघ्रमनाला मन् जीविताशंसामकुर्वन् पण्डित विवेकी संलेखनारूपां शिक्षां शिक्षेत संलेखनां कुर्यात् । का बिलातपुडा धर्मसारमुपगच्छवि, धर्मस्य वा सारं चारित्रं तस्मतिपद्यते, तत्प्रतिपन्ती च पूर्वोपकार्थीचे सपनो रागादिवन्धन विमुक्तो बालबीरहित उत्तरोत्तरगुणसम्पतये " इस बृहत् ।
"
