________________
+
निश्वसन्त्यः पृथुनयनघटीयन्त्रमुक्ताश्रुधारम् । नासावंशप्रणालीविषमपथपतद्वाष्पपानीयमेतद्देव ! त्वद्वैरिनार्यः स्तन-1 कलशयुगेनाविरामं यहन्ति ॥ २२३ ॥ अथ खलु विषमः पुराकृतानां, भवति हि जन्तुषु कर्मणां विपाकः । राया |
खण्डियमेयं, कषं नाऊण पण्डियजणाओ। पूरव परं चित्ते, अत्थो न चमक्कए तस्स ॥२२४॥ धणपालं पइ जंप, है तो राया किं इमं न पूरेसि ? । सोऽवि भणइ पयजुयलं, एवं सुइभूसणं कुणसु ॥ २२५ ॥ हरशिरसि शिरांसि
यानि रेजुर्हरिहरितानि लुठन्ति गृध्रपादैः ॥ २२६ ॥ सचमुक्कारं राया, जंपइ संवयइ एस चेवत्थो। तो विच्छाया | अन्ने, विवुहा यज्जाहया जाया ॥ २२७ ॥ जइ रामेसरभित्तिमि, एरिसो एस नो हवे गुम्फो । आजम्मं सन्नासो,
कवित्तकरणंमि ता मज्झ ॥ २२८ ॥ इय धणपालपइन्न, आण्णिय तक्खणा धरणिनाहो । निजामए पवेसइ, है वहणारूढे जलहिमज्झे ॥ २२९ ॥ तेहिवि छम्मासेहि, तहेव लहिऊण आणिउं दिन्नं । वायंति तयं विउसा, सा
मरिसा तम्मि धणपाले ॥ २३० ॥ तं खंडकबउत्तरपयजुयलं तारिसं नियवि तत्थ । धणकणयदाणपुवं, पसंसए 1 पण्डियं राया ॥ २३१ ॥ कइयावि निययसेवाविमुहं दट्टण तं भणइ भूयो । कीस दुवेलं न सहं, मह मण्डह ? |
पंडियवयंस !॥ २३२ ॥ सो जंपइ भूवासव !, पारध्धा अस्थि भरहरायकहा ।गुंफेउमओ तुम्ह, सेवावसरस्स: नावसरो ।। २३३॥ रायाऽऽह मं सुणावसु, सिसिरनिसापच्छिमंमि जामंमि । सो समओ रमणीओ, जो अभाबाउ कजाणं ॥ २३४ ॥ सो निवसंसियसमए, तं वाएर पयट्टए निषं । रायाऽवि सेसइंदियवावारं चइय निसुणेइ
GARCASEAN
