________________
टिया चउम्मासिं । तत्तो सुविहियमुणिणो, विहरति जहिच्छियं तत्थ ॥ ६० ॥ ततो जिणिसरसूरी, बिहरंतो मालमि देसंमि । उज्जेणिपुरिं नियपयपंकयपंतीहि भूसे ॥ ६१ ॥ तत्थन्नदिणे सिरिसोमचंदनामेण भूमिदेवेण । परमा पीई जाया, मायारहियाण सूरीणं ॥ ६२ ॥ रिउजज्जुसामअथवणपमुहाणं सयलविज्जठाणाणं । विसमपयत्थचियारं, मुणिउं विप्पो धुणड़ सीसं ॥ ६३ ॥ अहसंवासबसेणं, नहमंसुवमा परुप्परं तेसिं । मित्ती परमं बुद्धिं पत्ता अवरहछायच ॥ ६४ ॥ यतः - प्रारम्भगुर्वी क्षयिणी क्रमेण, तन्वी पुरा वृद्धिमती च पश्चात् । दिनस्य पूर्वापरार्द्धभिन्नाच्छायेव मैत्री खलसज्जनानाम् ॥ ६५ ॥ अह सोनचंद माहणवरेण नेहाउ पुच्छिओ सूरी । तुम्हाणं चूडामणिजो ससत्थेसु अत्थि समो ? ॥ ६६ ॥ गुरुभिर्भणितम् - विजयपसिद्धं सिद्धंतवयणअणुवायसंनिहं अस्थि । सोमचन्द्रेणाप्युक्तम्-ता कहसु पसिय वीमंसिऊण पण्डुत्तरं मज्झ ॥६७॥ चुजं हिमधवलेहिवि, तस्स गुणोहेहि रअयमणेहिं । भणिओ गुरूहिं बंधव !, पुच्छसु जं पुच्छणिज्जं ते ॥ ६८ ॥ आनंदनिव्भरंगो, पुच्छर तो दियवरो गुरुं नमिउं । मह पुत्रपुरिसनिहियं, महानिहाणं रयणभरियं ॥ ६९ ॥ तद्वाणं तु न जाणे, ता भणसु करितु तं पुणहंदं । गिहिस्लामो सद्दाभावे कजं दलेणावि ॥ ७० ॥ यतः - सर्वनाशे समुत्पन्ने, बर्द्ध त्यजति पण्डितः । अर्द्धन कुरुते कार्य, सर्वनाशो हि दुस्त्यजः ॥ ७१ ॥ सूरीवि किंपि अत्थं, मणमि परिभाविऊण तवयणं । पडिवजह गुरुयाणं, को जाणइ हिययसन्भावं ? ॥ ७२ ॥ अह सूरीहिं सम्मं, सुयनाणं खणेण नाऊणं । ठाणं माणं दविणं, निहिणो कहियं
