________________
सामाचा
शत
कम् ।
॥ ८१ ॥
तदुक्तौ स्फुटं उत्सूत्रदोषापत्तेः अथ यदि अशाश्वतं तर्हि केनचित् कारितं एव भविष्यति, न च मिथ्याविनां तत् कारापणे। अधिकारः, ततः कैश्चित् श्रावकैः एव तत् जिनगृहं कारितं इति निश्चयः, न च वक्तव्यं द्रौपदी तु अत्र श्राविका न उक्ता, किं तु राजवरकन्या कथिता इति, यतो राजवरकन्या इति उक्तौ श्राविकात्वं न व्याहन्यते, यथा श्रीउत्तराध्ययने द्वाविंशतितमे अध्ययने ( ४९२ पत्रे ) राजीमती राजवरकन्या प्रोक्ता, तर्हि न सम्यक्त्वधारिणी न श्राविका ? तत्पाठो यथा"सोऊण रायकन्ना, पञ्चज्जं सा जिणस्स उ । णीहासा उ निराणंदा, सोगेण य समुच्छिआ ॥ २८ ॥ राईमई विचिंते, धिगता [free] जीवि । जहं तेणं परिचत्ता से पबइडं मम ॥ २९ ॥ अह सा भ्रमरसंन्निभे, कुच्चफणगप्पसाहिए। सयमेव लुंचई केसे, धिइमंती ववस्तिआ ॥ ३० ॥ वासुदेवो अ णं भणइ, लुतकेसिं जिइंदिअं । संसारसागरं घोरं, तर कन्ने ? हुं हुं ॥ ३१ ॥ अह सा रायवरकन्ना, सुडिआ नियमबए । जाई कुलं च सीलं च, रक्खमाणी तयं | वदे ॥ ४० ॥” इति तथा पुनः श्रीज्ञातायां ( १३५ पत्रे ) मल्लिकुमारी अपि राजवरकन्या प्रोक्ताऽस्ति, तथाहि तप णं कुंभए तेसिं संजसगाणं जाव पडिच्छाइ, पडिच्छित्ता महीं विदेहवररायक सहावेद, सहावित्ता तं दिवं कुंडलजुअलं मल्लीए विदेहवरराय कन्नगाए पिणद्धत्ति, पिणद्धित्ता पडिविसज्जइ" इति, अपि च रे मनोमते ! शिष्य ! चक्षुषी क्षणं निमील्य विचारय, यतो द्रौपदी आत्रिका, तत एव नारदस्य असंयताऽविरताऽप्रतिहतप्रत्याख्यात पापकर्मणो न उत्थानादिभक्तिं | | कृतवती, तत्पाठो ज्ञातासत्को यथा ( २१३ पत्रे ) "तते णं सा दोवई कच्छुल्लनारयं अस्संजयं अविश्यं अपsिहयपञ्चक्खायपावकम्मं तिकडु नो आढाति नो परिआणइ नो अब्भुट्ठेइ नो पज्जुवासइ" इति न च वाच्यं द्रौपदी पञ्चभर्तृ
162
आगमे जिनप्रति
मापूजाधिकारः
३९
॥ ८१ ॥
1