________________
अतस्त्वं तूर्ण तत्र व्रज । अहमपि तूर्ण शत्रून हत्वागच्छामीत्युक्तो रामोऽविलंब त्वरितपदैस्तत्र समायातः । Fol सीतां चादृष्ट्वा वज्राहत इव मूर्छा प्राप 1 कियत्कालांतरे सुरभिवनवायुना सचेतनीभूय सीताशुद्धयर्थमितस्ततो
वनमध्ये विलोकयामास । इतो नरणांतदशाप्राप्त विशीर्णपक्षजाल भूमौ लुठंतं जटायुपक्षिणं बिलोक्य सीतावियोगा
पनिमग्नोऽपि रामस्तं नमस्कारमंत्र दत्तवान् । तत्प्रभावतो जटायुपक्षी पंचत्वमधिगत्यापि च थे माहेंद्रदेवलोके ॥९३।।
देवत्वेनोत्पन्नः । पुनः स्मृतिपथमागतां सीतां कुत्राप्यनालोक्य रामो मूठितः । इतो द्विषनिषूदनोल्लसितमानसो लक्ष्मणरततो निवृत्त्य पात्र समाजारि गत तथावस्यं वीक्ष्य सीतां चाइनालोक्य खिनमानसोऽनलजलादिप्रयोगेण राम सचेतनो चकार । सचेतनीभूतो रामोऽवोचत्-हे भ्रातः ! सीतां मुक्त्वा यदाहं तव समीपे समागतस्तदा केनापि छलान्वेषिणारिणा सीतापहरणं कृतं । लक्ष्मणेनोक्त-हे भ्रातरधुना त्वं मा विषादं कुरु । आवा शीघ्रमेव सीतायाः शुद्धि करिष्याव: । इतो विराधाभिधः पूर्वपाताललंकाधिपतिस्तत्रागत्य रामलक्ष्मणौ वदित्वाबदत-हे स्वामिन् ! मयाधुना श्रुतं यलक्ष्मणेन मम दैरी खरो हतस्तेनामतः परं भवत्सेवकोऽस्मि । रामलक्ष्मणाभ्यां तमाश्वास्य पाताललंकाधिपतिः स्थापितः ।।
इतः किष्कंधाधिपतिः सुग्रीवो बहिः क्रीडार्थ गतस्तदवसरं प्राप्य केनचिद्विद्याधरेण स्वकीय विद्याबलतः सुग्रीवरूपं विधाय तस्य राज्यं गृहीत्वा तदंत:पुरे प्रविष्टं । तत् श्रुत्वा खेदमुपगतः सत्यसुग्रीवो रामपाचे समागत्य निजवृत्तांत कथयित्वा विज्ञप्ति कृतवान्-हे स्वामिन् । ममोपरि कृपां बिधाय वरिणं निष्कास्य मम राज्य
॥९
