________________
भाव
श्रो दाना
कुलकर
कुलब
त्ति:
चंडरुद्रा
| चार्य
॥२८४।
शिष्य के
मनुवर्तते ॥१॥ किच यश्चारित्रस्थितो निरवद्याहार करोति स केवल धर्मसाधनदहा पधारणाय न तु रूपकातिपूटिहेतवे, 'निरवाहाराणं 1 साहणं नियमेव ऊववासो।' इति वचनानिरवद्याहारकतार: साधवः सदैव निराहारा ज्ञेयाः, तत् श्रुत्वा हुष्टाभी राजीभिभोक्तं सर्व तथेति प्रतिपन्नम् ।
अथ कालातरे पुत्रप्रसवानंतर यौवनोपेताय तस्मै च राज्यं दत्वा सूरराजा दीक्षां गृहीतवान्, जातश्च गीतार्थः, कालांतरे तो द्वायपि भ्रातरौ केवलज्ञानमासाद्य मोक्षे गतौ ।। डनि श्रीभाषकुलके सोमराजपिकथा ।।
सिरिचडरुद्दगुरुणा, ताडितोयि दंडघारणं । तकालं तस्सीसो, सुहलेसो केवली जाउ ।।१७॥
व्याख्या-श्रीचंडरुद्राचार्यगुरुणा दंडघातेन तायमानोऽपि तस्य शिष्यस्तत्कालं शुभलेण्यात: केवलज्ञान पुतो जातः ।।१७।।
एकदा चंडरुद्राभिधानाचार्या बहपरिवारपरिवता विशालाया उपबने समवसताः। तेषामाचार्याणां प्रकृतिरत्यंतक्रोधाकुला बभूव । तेन तस्य परिवाररतस्मात्स्तोकं दूरे एवावसत् । तस्थ क्रोधोपेतप्रकृतितश्च लोकस्तस्य चंड रुद्राचार्य इति नाम दत्तं । इतः कोऽपि नवपरिणीतो प्रवहारिपुत्रो निजसद्गणोपतो हास्यकुत ग्लानि कुर्वन् क्रीडार्थ तत्रोद्याने समागतः । साधुवन्दं च तत्र हवा बंदित्वा च ते हास्य क्रीडा कत्तुं लग्नाः । मित्रेण केन मुनिभ्यः कथितं-भा मुनयो नवपरिणीतो मुहृदयमस्माकं दीक्षारहणाभिलाषणात्र ममागतोऽस्ति । मनिभिस्तेषां तद्धास्यवचनं ज्ञात्वा न किंचिदपि जल्पितं । तदा स्वाध्यायभंगभीरुभिर्मुनिभिरुक्तं भी महानुभावा एतद्विषये वयं न
