________________
श्रो दानादि
मूलक
वृत्ति:
॥२७६॥
एव दर्दुरांकाभि एवं देवो जातः ||१५|| तस्य कथा चेत्थं
कोशांच्यां नगर्यां शतानीकाभिधो राजा बभूव । तत्र को महादरिद्री मेडुकनामा द्विजोत् निर्बुद्धित्वेन द्रव्यरहितो महादुःखेन निजसमयं गमयति । अथैकदा तस्य गभिण्या भार्ययोक मम प्रसव समयो निकटे वर्तते तस्त्वं घृतगुडगोधूमादि समानय ? तेनोक्तं विना द्रव्येणाहं तवस्तूनि कुनः समानयामि ? भायो वं राज्ञः सेवां कुरु । येन तुष्टो राजा तुभ्यं द्रव्यं दाम्यति । एवं भार्यया प्रेरितोज्यो नित्यं फलपुष्पादिभिर्नृपं सेवते । अर्थकदा चंपानगरीस्वामी दधिवाहननृपः सैन्यं गृहीत्वा कोशांवों परिवेष्टय स्थितः । परं कौशांबीव गृहितं स बभूव इतो वर्षाकाले समागते सति दधिवाहनो रात्रावेव पश्चाद्वलितः ।
अथ सूर्यास सेडको यदा पुष्पग्रहणाय नगराद्वहिर्वाटिकायां गतस्तदा तेन दधिवाहन सैन्यं ततो निर्गतं विज्ञाय द्रुतं शतानीकपार्श्व गत्वा तदद्भुतांनी निवेदितस्तदेव शतानीकेन तस्य पृष्टे गत्वा तस्य हस्त्यश्वादयो गृहीतास्ततो निवृत्त्य शतानीकेन सेडुकायोक्त त्वं यथेप्सितं मार्गय ? तेनोक्त स्वामिन्नहं मम भार्यामापृच्छय मार्गयष्यामीत्युक्त्वा स द्रुतं निजगृहे भार्यासमीपे समागतः कथितश्व तेन तस्यै सर्वोऽपि वृत्तांतस्तदा भायया चितितं चेद् वह द्रव्यं गृहे समागमिष्यति तहि नूनमयं द्वितीयां भार्यां करिष्यति । ततो यथा मुखेनाजीविका मवेत्तथैवाहं करोमीति विचार्य तयोक्त' हे स्वामिन् ! त्वया नृपाभ्रे नगरमध्ये प्रतिदिनं दीनारंकार्पणसहित गृहे गृहे भोजनं मार्गणीयं । ततोऽसौ नृपसमीपे गत्वा तथा मार्गयामास नृपेणापि तत्कथनानुसारिणी नगरमध्ये
भा
कुलव
दर्द
देव
可以
॥२.
