________________
॥२६५
उत्तरमथुरादक्षिणमथुराख्ये द्वे नगर्यो स्तः । तत्रोत्तरमथरावास्तव्यो देवदत्तनामको वणिक व्यापारार्थ दक्षिणमथुरायां समागतस्तत्र संहारूयेनकेन पहारिणा सह तस्य प्रीतिर्जाता । अथ तस्य जयसिंहरयंकानिकाभिधा कुमारिका महारपबती भगिनी वर्तते । एकदा जयसिंहनिमंत्रितो देवदत्तस्तस्य गहे भोजनार्थ समागतस्तदा जयसिंहदेवदत्तो भोजनं कत्तमपविष्टौ । अनिका च तयोर्भोजनद्रव्याणि परिवेषयति । अथ देवदत्तम्तामनिका देवांगनामिवातीवरमणीयरपां चरणाहितमंजीरकि किणीनादश्च सप्तम मदनं जागरयंती दृष्ट्वा मकरध्वजपारवयं गतः सन् भोजनास्वादमपि न ज्ञातवान् । भोजनानंतरं स निजगृहे समागत्यकं द्विजवरं जयसिंहपा प्रेषयित्वा तां कन्या मार्गयामास ।।
तदा जयसिंहेनोक्तं-नूनमयं देवदत्तो गुणवान् रूपवान् द्रव्यवान् सकलकलानिपुण : कन्यायोग्य एव बरोऽस्ति, C. परं सोऽन्यनगरवास्तव्योऽस्ति नेन तस्मै भगिनी दातुं मे मनर युरुलासो न भवति । चेदसौ मम गृहजामाता |
भवेत्तदाहं तस्मै मम भगिनीमर्पयामि । द्विजेन सर्वोऽप्य यमदंती देवदत्ताय निवेदितस्तदा क्षणं विमृश्य देवदतेनोक्तमेकपुत्रजन्मावधि ननमत्राहं स्थाम्यामि । ततो हण्टेन जय हेन तेन सह निजपुत्री परिणायिता । एवं स देवदत्तोऽत्रिकाप्रेमपरिबद्धतीव स्थितो निजसमयं सुखेन गमयांचकार ।
एवं बहुकालानंतरं तस्य पितलेखः समायातो-यत् हे पुत्र ! आवां वृद्धी त्वद्विरहेणात्यंत दुःखीभूतौ स्वः। केवलमेकवारमेवावयोर्जीवतोस्त्वद्वदनेदुदर्शननस्त्वमानंदोदधिमलासय । नाचेददावा त्वद्विरहातुरावेव यमराजदास
२६५
