________________
दानादि
वृत्तिः
।।२५८11
व्याख्या-कपिलनामा द्विजपुरोहितपुत्रो मुनिरशोकवाटिकायां "जहा लाहो तहालोहो” इत्येतत्पदं पठन् ।
भाव
कुलक भावयन् सन् जातजातिस्मरण ज्ञानी जज्ञे । ततोऽसौ साधुवेषं समासाद्य कालांतरे च केवलज्ञान माप्तवान् ।।७।। तस्य कथा प्रथमकुलके ऊदाईराजर्षिकथामध्ये कथिता ।।
खवगानमंतणपुव्वं, वासीभत्तेणं सुद्धभावेणं ।। भुंजतो वरनाण, संपत्तो करगड्डवि ।।८।। व्याख्या-क्षपकनिमंत्रणपूर्वकमिति मासक्षपणादिकारकमनि प्रति बंदित्वा निमंत्र्य च वासीभक्तंन करवा
गडूमुनि दिशीतलानेन शुभभावपूर्वकं भुजान: कूरगड़नामसाधरप केवलज्ञानमाप्तवान् ।।८।। तस्य कथा चेत्थं--
कथा एकदा विशालायां नगर्या सुब्रताभिधानाचार्याश्चतुर्मासी स्थितास्तस्य च तत्र बहुपरिवारो निजकर्मकंटककदंबकदाहाय तीवदहन निभान्यनेकविधतपांसि कुर्वन् श्रुताभ्यासकलोनो बभूव । तत्परिवारमध्ये कोऽप्येकस्तपस्विसाधुर्मासक्षपणतपः करोति । पारणकदीने च केनचि देकन लघुक्षलकेन सहाहारार्थं गच्छति ।
अर्थकदाहारार्थ तेन लघुक्षुल्लकेन सह गच्छतस्तस्य तपस्विसाधोः पादतले दर्दर्यका समागतत्वान्मृता । तदा तेन क्षुलकेनोक्तं-हे स्वामिन् ! भवत्पादतले समायातेयं दर्दी मता। तत् श्रुत्वा क्रुद्धेन तपस्विना भणित
| ॥२५८ मियं तु पूर्वमेव मृतास्ति, न च मे पादतलाघातेन मृतास्तीत्युक्त्वा तेन मिथ्यादुष्कृतं न दत्तं । ततस्तौ द्वावप्याहारमादायोपाश्रये समाजग्मतुस्तदा क्षुल्लकेन चितितं ध्रवमसौ संप्रति गोचर्या लोचनसमये तत्पापमालोचयिष्यति, परं तन्मडकीघातीतं पापं तेन नालोचितं । तदा क्षुल्लकेन चितितं ध्रुवं तेन तत्पापं विस्मृतं संभवति ।
