________________
तपोवाघः प्रवचनसासद्धारशादप्रयतावसया ।।१७।।
मासद्धगाजवलओ, दलभद्दो रुवारशिविरो ! सो जयउ रणवासी, पडिबोहियसापयसहस्सो ॥१८॥
व्याख्या-मासक्षपणार्द्धमासक्षपणादितप कारक एवं विधः श्रीवलभद्रर्षी रूपवानपि विरक्तः सन्नरण्यवासीभूतः प्रति बोधितश्वापदसहस्रो जयतु । बलभद्रर्षिकथा पूर्व श्रीनेमिनाथाधिकारे कथितास्ति ॥१८॥ थरहरिअधरं झलहलीय-समयं चलिय कुलसेलं । जमकासी जयं विहण, संघकए तं तवस्स फलं । १०॥
व्याख्या-थरहरिता कंपाविता धरा यत्र, तथा झलहलिताः क्षोभिताः समुद्रा यत्र, तथा चालितानि कुलशैलानि यत्र, एवंविधं जगत् विष्णकुमारेण श्रीसंघकृते यत्कृतं तदपि तपस एच फलं ज्ञेयं ।।१९।। श्रीविष्णुफुमारकथा चेत्थं--
एकदोजयिन्यां नगर्या श्रीमुनिव्रतस्वामिशिष्याः श्रीसूक्तसूरयः समागतास्तदा धर्मदत्तनृपप्रमुखाः सर्वेऽपि लोकास्तं वंदितुं तत्रायाताः । अथ तत्र राज्ञो नमुचिनामा प्रधानो मिथ्यात्वी वर्तते । तेन गुरुणा सह धर्मवाद:समारब्धस्तदैकेन सूरिशिष्येण धर्मपक्षं स्थापयित्वा सर्वलोकसमक्ष नमुचिजितस्ततोऽसौ कोपेन खड़गमादाय रात्री गुरूणां मारणाय समागतस्तदा स देवैः स्तंभितः । प्रभाते राज्ञ उपरोधतः स सूरीन क्षमयित्वा मुक्तो बभूव । अथ नगरलोकैधिक्कृतोऽसौ राज्ञा देशाबहिनिष्कासितस्ततोऽसौ हस्तिनापुरे समागत्य पद्मोत्तरराज्ञः
सेवको जातः । तस्य पद्मोत्तरराज्ञो विष्णकुमारमहापद्माख्यो द्वौ पुत्रावास्तां, तयोर्माता परमजैनधर्मानुरागिणी। 15 एकदा जिन रथयात्रामहोत्सवं चकार । तस्या ईर्ष्यात एकया मिथ्यात्विभ्या सपत्न्या ब्रह्मरथमहोत्सवः कृतः ।
1॥२३
॥
