________________
।।२२५॥
दातुं समारब्धं । तत: पुन: सिद्धया यक्षमाराध्य तस्मात्ततो द्विगुण मधिगतं । अथ बुद्धया यक्षमाराध्य सिध्ध्युपरिद्वेषं विधाय निकाक्षिविनाशो मागितः । सिद्धयापि ततो द्विगुणं यक्षान्मार्गयित्वा स्वनयनद्वयं विनाशितं 1 अतो हे स्वामिन् ! त्वं बहुलोभं मा कुरु । जंबूकुमारेणोक्तं जात्याश्व यदहं तु मार्गे एव गमिष्यामि, उन्मार्गे | नव गमिष्यामि । यथा बसतपुरपतन जितशत्रुरा आस्ति, तत्र जिनदासाख्यः श्रावको राजमान्यो बसति । अथैकदा राजा जात्याश्रमेक द्रव्यादिवृद्धिकर विजाब द्रव्येण गृहीतवान , पोपणार्थ स जिनवासाय समर्पितः । अथ स श्रेष्ठी सर्वदा तस्याश्वस्य पानोयपानार्थं सरसि गच्छति । पथि च जिनप्रासाद प्रदक्षिणीकृत्य वीतरागं च प्रणम्य गहे समायाति । अथ तस्य राम: शऋभिस्तदश्वापहरणकृते विचारः कृतस्तदैकेन प्रधान कथितमहमश्वमपहृत्यानयिष्यामीत्युक्त्वा स वसंतपुरे समागत्य कपटश्रावकीय जिनालये च समागत्याने कविधां जिनपूजां चकार । तं दृष्ट्वा भ्रष्टिना पृष्ट भो श्रावकोत्तम ! त्व कुतः समागतोऽसि ? श्रावकेणोक्तमहं संसारविरक्तो भावसाधुस्तीर्थ| यात्रां कुर्वन्नव नगरे जिनालयपूजार्थं समागतोऽस्मि । तत् श्रुत्या हृष्टः श्रोष्ठी तं निजमामिणं विज्ञायादरेण 1 निजगृहे समानयत् । भोजनादिभिश्च तस्य सत्कारं कृतवान् । ततः छोष्टीना कथितमद्य त्वया मम गृहे एव रात्रिवासो विधेयस्तदा तेन कपटथावकेण महताग्रहेण तत्प्रतिपन्नं । इत: श्रोष्ठी तस्मिनब दिने कस्मैचिदनिवार्यप्रयोजनाय निकटस्थ ग्रामांतरे गतः । अथ रात्री स धर्तस्तमश्वं गृहीत्वारा च तदुपरि प्रच्छन्नं प्रस्थितः । परमश्वस्तु नित्याभ्यासतः सरसि समागस्य पश्चालित्वा जिनालय च प्रदक्षिणीकृत्य पुनजिनदासगृहे समायातः । धूतन तस्य
।२२५१
