________________
श्री
दानादि
तपः कुलकम्
कुलकवृत्तिः
धन्नापद्वय कथा
२०६ ।
बहिनिष्कासयन्निब जनकचरणयोनति कृतवान् । क्रमेण तत्र सर्वमपि कुटम्वं मिलितं । पनरत्र धन निजभ्रातृभ्यो विभागीकृत्य ग्रामा दत्ताः, परं तेषां मनोभ्यो दौर्जन्यं न दूरीभूतं ।
अय कियस्कालानंतर धन्नं तत्रस्थं ज्ञात्वा श्रेणिकस्तदाह्वन कृते तत्र निजदूतं प्रेषितवान् । धन्नोऽपि शतानीकमापच्छय बगजरथादिपरिवत्तो भार्यायसमेतो राजगहे श्रेणिकसमीपे समागतस्तत्र भार्या चतुष्टयं मिलितं । पुनस्तत्र तेन व्यवहारिणां चतुःकन्या अन्याः परिणीताः । एवं तस्याष्टौ भार्याः संजाताः ।
अथ धन्नापितेषु येषु रामेषु ते त्रयोऽपि भाग्यरहिता भ्रातरोऽवसन तत्र वप्टेरभावात्सर्वेऽपि लोका देशांतरे पलायिताः । पितरी च परलोकं गतौ । भाग्यहीनास्ते प्रयोऽपि भ्रातरो भाटकेन शकटानि वाहयंतो देशांतरे रंकवद्भमंति । एकदा ते शकटेषु भाटकेन धान्यं भृत्वा राजगृहे समागताः । धन्नस्तानुपलक्ष्य स्वसमीपे समाह्वयत्, कथयामास च हे भ्रातरः ! केयं भवतामवस्था ? लजितास्ते गिजापराध क्षमयित्वा तस्थुः. धनस्तान् सन्मान्य पूर्ववनिजगृहे सुखेन रक्षितवान्. तेऽपि निजमनस: क्लेशभाव दूरीकृत्य निर्मलचिताः संतस्तत्र सुखेन भोगान् भुजाना भिजकालं. गमयांचाः । इतस्तत्र धर्मघोषाभिधसूरयः समागतास्तदा कुटुंबयुतो धन्नस्तत्रागत्य देशनां शुश्राव । देशगांते धनेन पृष्टं-हे भगवन् ! ममैतैर्धातृभिलाभांतरायकम कथमुपाजितं ? सूरिणोक्तं पूर्वभवे त्रयोऽप्येते कम्मिश्चिद्ग्रामे भ्रातरोऽभूवन् 1 एकदा च ते वने काठग्रहणार्थ गतास्तत्र च तैः पार्श्वस्थमन्नं साधवे प्रति लाभ्य पश्चात्तापं कर्तुं प्रारब्धं । ततस्तैरिदं भोगांतरायकर्म बद्धं । तत् श्रुत्वा धन्नो वैराग्य
२०६।।
