________________
भिग्रहयतोऽसौं बेलायां नगरे भ्रमति तथापि त्राप्याहारं न गानोनि ।
अर्थकदा प्रभवंदनार्थमागतेन कृष्णेन पष्टं-हे स्वामिन ! एतेषां साधनां मध्ये को दुष्कर कार्यस्ति ? ।।१९५॥
प्रमणाक्त, तव पुत्री ढढणीपरलाभपरीषहं सहन महादुष्करं तपः करोति । तत् श्रुत्वा हृष्ट: कृष्णो यावन्नगयाँ समायाति तावत्पथि भिक्षार्थं भ्रमन ढंढणमनिस्तेन दृष्टस्तदा कष्णेन गजादत्तीर्य विधिपूर्वक स बदितस्तदा गवाक्षस्थेन भद्रकश्रेष्टिना वाटवा चितितं ननमयं कोऽपि महपिरस्ति । अथ हंढणोऽपि देवयोगन तस्यवाछना गहे भिक्षार्थ सगागतः । श्रेष्ठिनापि स मोदकवर: प्रतिलाभितस्तान गहीत्वा स मुनिरपि प्रभुसमीपे समागत्य पृष्टवान -हे स्वामिन | मयाद्याहारो लब्धस्तेन कि मम कर्म क्षीणं ? भगवतोक्तं-हे महानुभाव ! अद्यापि ते तत्कर्म क्षीणं नास्ति । हमे मोदकाच स्वया कृष्णलक्ष्या प्राप्ता: संति । तन्निशम्य स मोदकपारष्टापनिकाय कुंभकारशालायां गतरतत्र परिण्टापनिकावसरे स्वकर्माणि निदतः शुभाध्यवसायाधिरूढस्य तस्य केवलज्ञानमुत्पन्न । तदा देवदूंदभि निशम्य कृष्णेनागत्य तस्य महोत्सवो विहितः । कियत्कालं के बलपर्याय परिपाल्य स मोक्ष गतः ।। इति श्रीतपःकुलके ढंढर्षिकथा ||
पइदिवसं सत्तजणे, हणिऊण गहिअवीरजिणदिक्खो । दुग्गभिग्गहनिरओ, अज्जुणओ मालिओ सिद्धो ॥१२।।
व्याख्या-प्रतिदिवसं समजनहिंसाकारक एवंविधोऽप्यर्जनमाल्यपि वीरप्रभुपाचें दीक्षां गृहीत्वा दुगोभिग्रह II निरतो लोनः सन सिद्धिगति प्राप्तः ॥१२॥ अर्जनमालिकथा चेन्थं