________________
श्री
शील
दानादि
कुलक
कुलकवृत्ति:
॥१७४।
ज्ञातं ? तयोक्तं भवत्प्रसादान्मम केवलं समुत्पन्नमस्ति । तदा केवल्यासातनामयाचन्दनबालाया अपि क्षामयंत्याः | केवलोत्पत्तिर्जाता, क्रमेण च ते मोक्ष गते ।। इति ।।। अच्चकारिअचरिअं दठ्ठण को न धुणाइ किर सीसं 1 जा अखंडिअसोला, भिल्लवइकयस्थिआवि ।।१६।। व्याख्या-अच्चंकारिभट्टायाश्चरित्रं दृष्ट्वा को निजशीर्ष न धुनोति ? अपितु सर्वेऽपि धुन्वति चमत्कार
अचंकारी
कथा प्रभाति । मामाभा अवंशीले स्थिता पल्लीपतिकरगता बहुकदर्थनां प्राप्ता, परं तया स्वशोलश रक्षितं । ॥१६॥
__ अत्राच्चकारीकथाउञ्जयिभ्यां नगर्यामको द्विज स्तिलसंग्रहं करोति तेनासौ लोके तिलभट्ट इत्युच्यते । तस्य धनश्री नाम भार्या कूशीला परपुरुषरतास्ति, तया चापवरकसंग्रहीताः सर्वतिला भक्षिताः ।
अथैकदा स द्विजो निजक्षेत्रे रात्री स्थितोऽभूत् । तदा तया कुशीलया पिशाचिनीरूप विधाय तत्र गत्वा । स भाषितः कथितं च तिलान भक्षयामि वा तिलभट्ट भक्षयामि ? तेत भीतेन द्विजेनोक्तं तिलान भक्षय ।
१७४।। ततोऽत्यंत भयाकुलः स द्विजो द्रुतं गहे समागत्य मृतः । संबंधिनस्तं बनमध्येऽग्निना ज्वालयामासुः, परं तस्य चितामनुपशाम्यैव ते सर्वे गृहं समागताः । इतस्तचितोत्पतिताग्निकणतो बनमध्ये दावानल: प्रकटीभुतस्तदा तत्र कायोत्सर्गस्थ एको जनमुनिर्दग्धः । स च नगरमध्ये समागतस्तदा तस्य चिकित्साकते नगरस्थितनिभिर्लक्ष
